องคชาตหัก! อุทาหรณ์หนุ่ม 17 พิเรนทร์หัก "น้องชาย" จนกึก เสี่ยงหย่อนสมรรถภาพถาวร

เสียงดังคล้ายบางอย่างฉีกขาด ตามด้วยอาการปวดรุนแรงและบวมช้ำในเวลาไม่นาน กรณีของนักเรียนชายวัย 17 ปีใน กวางโจว ถูกหยิบมาเตือนอีกครั้งว่า ภาวะ องคชาตหัก ไม่ใช่เรื่องตลก และไม่ควรรอให้หายเองเพราะความอาย

ผู้ป่วยรายนี้ถูกระบุด้วยนามสมมติว่า เสี่ยวจาง เหตุเกิดขณะอวัยวะเพศกำลังแข็งตัว เขาใช้มือกดและฝืนหักอย่างแรง จนได้ยินเสียงดัง “กึก” หลังจากนั้นอาการปวดเกิดขึ้นทันที พร้อมบวมและเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ ลักษณะดังกล่าวตรงกับภาพที่แพทย์มักใช้เทียบกับสีของลูกมะเขือยาวจากเลือดคั่งใต้ผิวหนัง

ทางการแพทย์ ภาวะนี้ไม่ได้แปลว่าอวัยวะเพศมีกระดูกแล้วหักจริง แต่หมายถึงเนื้อเยื่อหุ้มโพรงเลือดที่เรียกว่า Tunica Albuginea ฉีกขาด เมื่อเกิดขึ้นระหว่างการแข็งตัว เลือดที่คั่งอยู่ภายในจะรั่วออกสู่เนื้อเยื่อรอบข้าง อวัยวะเพศจึงอ่อนตัวลงรวดเร็ว บวม ช้ำ และอาจผิดรูปตามมา

จุดที่ทำให้เรื่องนี้น่ากังวลคือ เสี่ยวจางไม่ได้ไปพบแพทย์ทันที เขาอดทนอยู่นานกว่า 8 ชั่วโมง เพราะอายและไม่กล้าบอกใคร ก่อนจะเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยการแพทย์กวางโจว แพทย์ระบุว่าเขาพลาดช่วงเวลาทองของการรักษาไปแล้ว ซึ่งอาจกระทบต่อการฟื้นตัวของเส้นประสาทและการไหลเวียนเลือดในระยะต่อไป

อาการที่ควรพาไปโรงพยาบาลทันที ได้แก่ เสียงดังผิดปกติขณะอวัยวะเพศแข็งตัว ปวดรุนแรงแบบเฉียบพลัน อ่อนตัวลงทันที มีรอยเขียวช้ำ บวม หรือบิดเบี้ยวผิดรูป แม้บางคนจะรู้สึกอายจนอยากประคองอาการไว้ก่อน แต่ภาวะแบบนี้ยิ่งรอ ยิ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดแผลเป็นภายใน อวัยวะเพศโค้งงอ หรือปัญหาสมรรถภาพทางเพศในอนาคต

สิ่งที่ไม่ควรทำคือประคบร้อน นวด ดัดให้ตรงเอง หรือกลับไปทำกิจกรรมทางเพศซ้ำ เพราะการกด บีบ หรือใช้ความร้อนอาจทำให้เลือดออกและบวมมากกว่าเดิม แนวทางที่ปลอดภัยกว่าคือหยุดกิจกรรมทันที ประคองอาการเท่าที่จำเป็น และไปพบแพทย์โดยเร็ว โดยข้อมูลต้นฉบับระบุว่าการรักษาภายใน 6 ชั่วโมง ช่วยลดความเสี่ยงภาวะแทรกซ้อนได้มากกว่า

หากมีอาการบ่อย ต่อเนื่อง รุนแรง หรือมีโรคประจำตัว ควรปรึกษาแพทย์ ไม่ควรซื้อยาหรือปรับยาเอง

เรื่องนี้อาจฟังดูไกลตัว แต่แก่นของอุทาหรณ์อยู่ตรงความลังเลไม่กี่ชั่วโมงหลังเกิดเหตุ ร่างกายส่งสัญญาณชัดแล้วว่าไม่ปกติ ความอายชั่วคราวไม่ควรมีน้ำหนักมากกว่าการรักษาที่ทันเวลา โดยเฉพาะอวัยวะที่เกี่ยวข้องกับระบบเลือด เส้นประสาท และคุณภาพชีวิตระยะยาว