ทำไมญี่ปุ่นมีคนหนาแน่นกว่าไทย ถึงจอดรถเป็นระเบียบได้

ประเทศไทยคือประเทศที่มีแต่ปัญหา
1 ในสาเหตุใหญ่ของความกระท่อนกระแท่นของชีวิตคนกทม. และจังหวัดอื่นๆ คือเรื่องที่จอดรถที่ไร้การควบคุมนี่แหละ คนไทยทุกคนต้องผ่านกันลัดเลาะหลบสิ่งกีดขวางกันเป็นอาจิณ ใครผ่านสถานการณ์นี้ได้ถือว่าเป็นผู้สำเร็จการศึกษาในประเทศนี้ (เหมือนจะขำนะ แต่ชีวิตโคตรน่าอนาถ) ซื้อบีเอ็มมาจอดในซอยลาดพร้าว อีก 2 ปีสภาพเหมือนซูซูกิ 555

ที่ญี่ปุ่นเนื่องจากมีคนหนาแน่น มีกฎหมายชัดเจนว่า ใครที่ต้องการซื้อรถยนต์ส่วนตัว ต้องนำโฉนดที่ดินของที่จอดรถหรือบ้านพร้อมรูปถ่ายมาแสดงต่อเจ้าหน้าที่ในขั้นตอนจดทะเบียนรถยนต์ ถ้าใครอยู่ในคอนโดมีเนียมหรืออพาร์ทเม้นท์ ก็ต้องนำรูปที่จอดและเอกสารการเช่าที่จอดนั้นๆ มาแสดง ถ้าไม่มีหลักฐานพวกนี้ จะไม่สามารถซื้อรถได้

ร้านอาหาร ร้านค้าก็เช่นกัน ต้องมีที่จอดรองรับลูกค้าทุกเจ้าให้พอเหมาะกับขนาดร้าน ไม่งั้นก็เปิดไม่ได้
เพราะฉะนั้นที่ญี่ปุ่นจะไม่มีภาพการจอดมั่วซั่วล้ำที่คนอื่นอย่างแน่นอน ไม่มีดราม่าทุบรถ ที่ของใคร ขวางของใคร ในทุกๆซอย รถจะเข้าไปอยู่ในซอง หรือที่ที่จัดหาไว้หมด

ประเทศที่พัฒนาแล้ว มักมีที่จอดให้เช่าเพียงพอต่อจำนวนรถในพื้นที่นั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นหมู่บ้าน โซนอาศัย โซนร้านอาหารต่างๆ แต่ของไทยเหมือนตามมีตามเกิด ไม่มีการคำนวณปริมาณที่จอด กับจำนวนรถที่วิ่งผ่าน ทุกอย่างเกิดขึ้นตามสัญชาตญาณ สาวได้สาวเอา จอดแปะมั่วๆ หยวนๆ เลนเดียวก็จอด อาศัยความหน้าด้านเข้าว่า สุดท้ายบ้านเมืองเลยออกมาเน่าอย่างที่เห็น ถ้าตรงไหนโชคดี บารมีปกป้อง ก็มีที่เน่าๆ พื้นหลุมๆ ให้เช่าจอด (โดยเอกชนที่ไม่มีมาตรฐาน) ถ้าไม่มีก็จอดแปะ

ไหนจะร้านค้าที่เปิดสุ่มสี่สุ่มห้า การจองที่จอดใช้กรวย ใช้เก้าอี้วางบนถนนแบบหน้าด้านต่างๆ หรือแม้กระทั่งเด็กรับรถจากไหนไม่รู้มากุมชะตารถคนอื่น ถ้าไม่ให้ตังก็เสี่ยงโดนกรีด นี่คือผลพวงจากการไร้การควบคุมที่จอดทั้งสิ้น

จริงๆแล้ว แอดคิดว่าเราเริ่มได้โดยจับรถทุกคันมาแสดงว่าตนเองมีที่จอดรองรับย้อนหลังนะ (ถึงแม้จะมั่วมาแล้วก็เหอะ) หรือจัดหาที่จอดให้เช่าตามพื้นที่ และบังคับให้ร้านที่เปิดมาใหม่ ต้องมีที่จอดรองรับ (แต่ก่อนอื่น ไปเคลียร์แผงลอยให้ได้ก่อน) สังคมไทยไม่เคยมาพูด หรือตื่นตระหนกเรื่องที่จอดแบบจริงจัง งงมากๆ มีแต่ขุดคลอง ทำฟุตบาท ทำถนนวนเวียน ต่อให้ถนนดี สีเส้นชัดแค่ไหน มาจอดมั่วๆ เน่าๆ คนก็ขับไม่ได้อยู่ดี อยากจะเลาะรถในซอยกันจนแก่ตายรึไง