แม่วัย 35 เปิดอุทาหรณ์สุดผวา! ตรวจมะเร็งหลังคลอด แต่ผ้าก๊อซค้างในช่องคลอด รพ.โทรตามให้กลับมาเอาออก ซ้ำรอหมอไม่ไหวต้องไปอีก รพ.

แม่วัย 35 เปิดอุทาหรณ์สุดผวา! ตรวจมะเร็งหลังคลอด แต่ผ้าก๊อซค้างในช่องคลอด รพ.โทรตามให้กลับมาเอาออก ซ้ำรอหมอไม่ไหวต้องไปอีก รพ.

เรื่องนี้อ่านแล้วต้องบอกว่า ใจหายแทนคนเป็นแม่จริง ๆ เพราะจากเรื่องที่คิดว่าจะเป็นเพียงการตรวจติดตามหลังคลอด กลับกลายเป็นเหตุการณ์ที่เจ้าตัวบอกว่าไม่เคยคิดว่าจะต้องมาเจอกับตัวเอง

หญิงวัย 35 ปี ชาวสุรินทร์ ซึ่งย้ายมาใช้ชีวิตกับสามีที่ จ.นครราชสีมา ออกมาเปิดเผยเรื่องราวที่เธอมองว่าเป็น อุทาหรณ์ด้านความปลอดภัยในการรักษา หลังเข้ารับการตรวจหลังคลอดที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งใน จ.นครราชสีมา แต่เกิดกรณี ผ้าก๊อซตกค้างอยู่ภายในช่องคลอด หลังทำหัตถการ

ผู้เสียหายรายนี้คือ น.ส.สุนิสา อายุ 35 ปี เล่าว่า เธอคลอดลูกสาวที่โรงพยาบาลดังกล่าวเมื่อเดือนมกราคม 2568 และต่อมาได้กลับมาตรวจติดตามตามขั้นตอน

วันที่ 19 สิงหาคม 2569 เธอเข้ารับการตรวจเพื่อเตรียมทำหัตถการบริเวณ ปากมดลูก โดยแพทย์แนะนำให้ตัดชิ้นเนื้อเพื่อนำไปตรวจหาเชื้อมะเร็ง

หลังตัดชิ้นเนื้อ แพทย์ได้ทำการกดห้ามเลือด และมีการใส่ ผ้าก๊อซไว้ภายในช่องคลอด

จากนั้นเมื่อถึงกำหนดออกจากโรงพยาบาลในวันที่ 22 สิงหาคม เจ้าหน้าที่ได้ทำการนำผ้าก๊อซออก แต่ตามคำบอกเล่าของผู้เสียหาย กลับนำออกมาเพียง 1 ชิ้น และยังมีอีก 1 ชิ้นตกค้างอยู่ภายใน

และเรื่องมาเฉลยในช่วงบ่ายของวันเดียวกัน เมื่อทางโรงพยาบาลโทรศัพท์มาแจ้งว่า ยังมีผ้าก๊อซตกค้างอยู่

พร้อมนัดให้เธอกลับมาเอาออกในช่วงบ่ายของวันที่ 23 สิงหาคม

ตรงนี้เองที่เจ้าตัวบอกว่าเริ่มรู้สึกกังวลมากขึ้น เพราะเมื่อเดินทางไปถึงหอผู้ป่วยตามนัด กลับได้รับแจ้งจากพยาบาลว่า แพทย์ติดภารกิจผ่าตัดด่วน และคาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 3-4 ชั่วโมง จึงให้เดินทางกลับมาใหม่ในวันถัดไป

รอไม่ไหว ต้องย้ายโรงพยาบาล

เช้าวันที่ 24 สิงหาคม น.ส.สุนิสาจึงเดินทางไปตามนัดที่แผนกผู้ป่วยนอกสูตินรีเวช

แต่เธอเล่าว่า หลังนั่งรออยู่นานกว่า ครึ่งชั่วโมง กลับยังไม่มีเจ้าหน้าที่เข้ามาอธิบายหรือแจ้งขั้นตอนให้ทราบ

สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจ ย้ายไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลอีกแห่ง เพื่อให้แพทย์นำผ้าก๊อซที่ตกค้างออกโดยเร็ว

แต่หลังนำผ้าก๊อซออกแล้ว เจ้าตัวระบุว่า มีเลือดไหลออกมาเป็นจำนวนมาก

ทำให้ต้องเดินทางกลับมารับการรักษาเพิ่มเติมตามสิทธิ์ และสุดท้ายต้อง แอดมิทนอนพักฟื้นในโรงพยาบาลอีกครั้ง

สิ่งที่เจ็บใจที่สุด ไม่ใช่แค่เรื่องผ้าก๊อซ

น.ส.สุนิสาเปิดใจว่า เธอไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง โดยเฉพาะในวัยเพียง 35 ปี

แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกสะเทือนใจมากกว่าคือ ตลอดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอบอกว่า ไม่เคยได้รับคำขอโทษโดยตรงจากแพทย์ผู้ทำหัตถการเลยแม้แต่ครั้งเดียว

มีเพียงบุคลากรทางการแพทย์รายอื่นที่เข้ามาแสดงความเสียใจแทน และมีการเสนอจัดสรรห้องพักพิเศษให้ระหว่างการเข้ารักษาตัว

เธอเล่าว่า ปัจจุบันมีอาชีพเป็น แม่บ้านและดูแลลูกเต็มเวลา ขณะที่สามีเป็นผู้ทำงานหาเลี้ยงครอบครัว

และตอนนี้เธอยังคงกังวล เพราะยังมี เลือดออกทางช่องคลอด

ประโยคหนึ่งที่เธอพูดออกมา ยิ่งทำให้เรื่องนี้สะเทือนใจขึ้นไปอีก

“ถ้าตนเป็นอะไรไป ใครจะเลี้ยงลูก”

สำหรับคนเป็นแม่ ประโยคนี้คงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก เพราะสิ่งที่เธอกังวลที่สุดในเวลานี้อาจไม่ใช่แค่เรื่องความเจ็บป่วยของตัวเอง แต่คือ ลูกที่ยังต้องการแม่อยู่ทุกวัน

เรื่องนี้จึงไม่ได้มีแค่คำถามว่า “ผ้าก๊อซตกค้างได้อย่างไร?”

แต่ยังมีคำถามต่อว่า เมื่อเกิดความผิดพลาดขึ้นแล้ว โรงพยาบาลมีขั้นตอนรับมืออย่างไร ผู้ป่วยได้รับการดูแลต่อเนื่องแค่ไหน และการสื่อสารกับผู้ป่วยทำได้ดีพอหรือไม่

เพราะในมุมของคนไข้ สิ่งที่ต้องการอาจไม่ได้มีเพียงการรักษาให้หาย แต่ยังต้องการ ความชัดเจน ความรับผิดชอบ และความรู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเขาไม่ได้ถูกมองข้าม

ทั้งนี้ เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นข้อมูลจากคำบอกเล่าของผู้เสียหาย และประเด็นเกี่ยวกับสาเหตุ ความรับผิดชอบ รวมถึงมาตรฐานการรักษา ยังต้องรอการตรวจสอบและคำชี้แจงจากโรงพยาบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ต่อไป