ศึกชิงข้าวเหนียวมะม่วง ไทย vs ลาว ใครกันเป็นต้นตำรับ

เป็นที่ถกเถียงกันสนั่น หลังมีสาวชาวลาว กล่าวว่า “แน่นอนที่สุด คนส่วนใหญ่อาจจะคุ้นเคยกับรสชาติอาหารของเราบางอย่างเพราะเคยทานมาแล้ว พวกเขาเคยเห็นเมนูเหล่านี้ในร้านอาหารไทย อย่างไรก็ตาม ฉันอยากจะย้ำให้ชัดเจนว่าอาหารเหล่านี้เป็นของลาว เพราะพื้นที่ส่วนหนึ่งของประเทศไทยคือภาคตะวันออกเฉียงเหนือหรืออีสาน และในอดีตพื้นที่ตรงนั้นเคยเป็นของลาวมาก่อน

ดังนั้น อาหารอย่างข้าวเหนียวมะม่วงที่คุณเห็นอยู่นี้ ส้มตำรสจัดจ้านซึ่งเป็นเมนูยอดฮิต เรายังมีลาบที่คุณเคยได้ยิน ซึ่งก็คือสลัดเนื้อสับ อาหารเหล่านี้มักจะเป็นที่รู้จักและนิยมทานกันในร้านอาหารไทย แต่แท้จริงแล้วมีต้นกำเนิดมาจากลาว”

ทางสื่อของลาวก็ออกมาสนับสนุนแนวคิดของหญิงสาวคนนี้ ทำให้ชาวเน็ตไทยจำนวนไม่น้อยออกมาโต้ตอบ

ตามประวัติศาสตร์ของฝั่งไทย เราไม่ได้มีระบุชัดเจนว่า การทำข้าวเหนียวมูนมาทานกับมะม่วงนั้นใครเป็นคนคิดค้น แต่นักประวัติศาสตร์หลายคนก็ออกมาสันนิษฐานคร่าวๆ ว่าไทยเริ่มรู้จักการมูนข้าวเหนียวในช่วง อยุธยา ประมาณศตวรรษที่ 17-18 และเริ่มนำข้าวเหนียวมูนไปทานกับผลไม้ต่างๆ เช่น มะม่วง ทุเรียน ในช่วงรัตนโกสินทร์

สังเกตว่าในตำราอาหารไทยกลาง มักจะนำข้าวเหนียวมาทำของหวานมากกว่าของคาว

แต่ประเด็นที่ทำให้ชาวลาวมีความเข้าใจว่าข้าวเหนียวมะม่วงต้นกำเนิดจากลาว อาจเป็นเพราะวัฒนธรรมลาวนั้นมักบริโภคข้าวเหนียวเป็นหลักมาช้านาน ไม่ว่าจะเป็นการทานกับของคาว หรือผลไม้ มะขามหวาน มะม่วง ก็อาจเป็นเหตุให้เขาเข้าใจได้ว่าเป็นคนคิดค้นข้าวเหนียวมะม่วง

แต่หากจะลองพิจารณาดูอีกที วัฒนธรรมการบริโภคข้าวเหนียว ไทยกลางก็อาจจะได้รับมาจากชาวลาวจริงๆ แต่ถ้าเราจะคุยกันเรื่องสูตรอาหาร หลักฐานการมูนข้าวเหนียว และนำไปทานกับมะม่วง เหมือนจะได้รับการพัฒนาจากไทยมากกว่า

กล่าวคือ ลาว อีสาน มีการนำข้าวเหนียวไปทานกับมะม่วงจริง แต่เป็นการทานกับข้าวเหนียวเปล่าๆธรรมดา ไม่ใช่ข้าวเหนียวมูนแบบภาคกลาง เช่น การทานข้าวเหนียวกับมะม่วงบ่ายโบก

สรุปความสำคัญ ถ้าถามดิฉันในฐานะชาวอีสานก็มีความเห็นว่า ข้าวเหนียวมะม่วงนั้นมีความน่าจะเป็นอาหารของไทยกลางจริงๆ ตามหลังฐานในสูตรตำราอาหารต่างๆที่ปรากฎ