การศึกษาติดตามผลหมีขั้วโลกเป็นเวลา 30 ปี ให้ผลลัพธ์ที่น่าประหลาดใจ

ท่ามกลางภาวะโลกร้อนที่ทวีความรุนแรงขึ้น ภูมิภาคอาร์กติกกำลังได้รับผลกระทบอย่างหนัก โดยระบบนิเวศกำลังเผชิญกับความท้าทายอย่างรุนแรง แม้แต่หมีขั้วโลก ซึ่งเคยถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคงทางนิเวศวิทยาในแถบขั้วโลก ก็ยังถูกมองว่าเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์มากที่สุด อย่างไรก็ตาม งานวิจัยล่าสุดได้พลิกความคิดนี้ไปแล้ว ในหมู่เกาะสฟาลบาร์ดของนอร์เวย์ หมีขั้วโลกไม่เพียงแต่มีสุขภาพแข็งแรงเท่านั้น แต่ยังมีสุขภาพดีกว่าเมื่อ 30 ปีที่แล้วอีกด้วย

จากรายงานของสื่อต่างประเทศ เช่น BBC และ CBS ผลการศึกษาดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร *Scientific Reports* งานวิจัยนี้ นำโดย ดร. จอน อาร์ส จากสถาบันขั้วโลกนอร์เวย์ ได้บันทึกน้ำหนักและขนาดตัวของหมีขั้วโลกโตเต็มวัย 770 ตัว ระหว่างปี 1992 ถึง 2019 ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า แม้จำนวนวันที่ปราศจากน้ำแข็งจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่หมีขั้วโลกกลับมีไขมันในร่างกายเพิ่มขึ้นและมีรูปร่างโดยรวมที่แข็งแรงขึ้น

"สำหรับหมีเหล่านี้ ยิ่งมีไขมันมากเท่าไหร่ โอกาสรอดชีวิตก็ยิ่งดีขึ้นเท่านั้น" อาร์สชี้ให้เห็น "เดิมทีฉันคิดว่าสุขภาพของพวกมันจะแย่ลงเมื่อน้ำแข็งในทะเลละลาย แต่ความจริงแล้วกลับตรงกันข้าม ซึ่งทำให้ฉันประหลาดใจมากทีเดียว เมื่อพิจารณาว่าเราสูญเสียน้ำแข็งในทะเลไปมากแล้ว"

ทีมวิจัยเชื่อว่าความผิดปกตินี้เกี่ยวข้องกับการปรับตัวทางพฤติกรรมของหมีขั้วโลกสวาเบีย ในด้านหนึ่ง พวกมันค่อยๆ เปลี่ยนเหยื่อไปเป็นสัตว์บก เช่น กวางเรนเดียร์และวอลรัส ในอีกด้านหนึ่ง นโยบายการอนุรักษ์วอลรัสที่ดำเนินการมาตั้งแต่ทศวรรษ 1950 ก็มีส่วนช่วยในการฟื้นตัวของประชากรเหยื่อ ทำให้หมีขั้วโลกมีแหล่งไขมันที่มั่นคง

นอกจากนี้ การที่น้ำแข็งในทะเลลดลงยังทำให้แมวน้ำมารวมตัวกันในพื้นที่ที่แคบลง ทำให้หมีขั้วโลกสามารถโจมตีได้ง่ายขึ้น “ตอนนี้พวกมันอาจไม่เพียงแต่มีเหยื่อให้เลือกมากขึ้นเท่านั้น แต่ยังเป็นนักล่าที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นด้วย” อาร์สกล่าว แม้ว่าผลลัพธ์ในปัจจุบันจะดูดี แต่ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่าการปรับปรุงนี้อาจเป็นเพียงปรากฏการณ์ระยะสั้นเท่านั้น

ดร. จอห์น ไวท์แมน หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ขององค์กร Polar Bears International ชี้ให้เห็นว่า เมื่อน้ำแข็งในทะเลลดลงอย่างต่อเนื่อง หมีขั้วโลกจะต้องเดินทางไกลขึ้นเพื่อหาอาหาร ซึ่งจะใช้พลังงานมากขึ้นและท้ายที่สุดจะส่งผลเสียต่อการอยู่รอดของพวกมัน ไวท์แมนเน้นย้ำว่า "ผลการดำเนินงานในระยะสั้นในบางพื้นที่อาจดูน่ายินดี แต่ในระยะยาว น้ำแข็งในทะเลยังคงเป็นรากฐานที่ขาดไม่ได้สำหรับการอยู่รอดของหมีขั้วโลก" เขากล่าวเสริมว่าในภูมิภาคอาร์กติกอื่นๆ รวมถึงอ่าวฮัดสันในแคนาดา ประชากรหมีขั้วโลกได้แสดงให้เห็นแนวโน้มลดลงอย่างมีนัยสำคัญแล้ว "หากการสูญเสียน้ำแข็งในทะเลอย่างต่อเนื่องไม่สามารถหยุดยั้งได้ ในที่สุดเราจะได้เห็นวันที่หมีขั้วโลกสูญพันธุ์ไป"