ข้อคิดจากคำพูดของคุณศุภชัย เรื่องอดีต "คนป่า" กับพระมหากรุณาธิคุณ

เมื่อครู่นี้ ดิฉันได้อ่านบทความหนึ่งที่คุณ ศุภชัย ใจสมุทรพูดถึงกรณีอดีตผู้ที่เคยเข้าป่าไปอยู่กับพรรคคอมมิวนิสต์ 

แล้วภายหลังได้กลับคืนสู่สังคมตามนโยบายของรัฐบาลยุคปี 2526 หรือที่เราคุ้นในชื่อ 66/23

คุณศุภชัยได้ย้ำว่า นโยบายนี้ไม่เพียงแต่ช่วยยุติความขัดแย้ง แต่ยังเปิดโอกาสให้ผู้ที่ “หลงผิด” ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ หลายคนสามารถกลับมาเรียนหนังสือ ประกอบอาชีพ เลี้ยงดูครอบครัว บางท่านรับราชการก้าวไกลถึงขั้นอธิบดี บางคนทำธุรกิจจนกลายเป็นเศรษฐีพันล้าน และบางคนก็ก้าวขึ้นมาเป็นรัฐมนตรี

สิ่งสำคัญที่ท่านย้ำก็คือ โอกาสเหล่านี้เกิดขึ้นได้เพราะพระมหากรุณาธิคุณ และทุกคนควรสำนึกในคุณของแผ่นดิน ไม่ควรทำอะไรที่อาจเป็นการ “ระคายเคืองเบื้องพระยุคลบาท”

ส่วนตัวดิฉันอ่านแล้วก็ทำให้คิดย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์บ้านเมืองเมื่อสี่สิบกว่าปีก่อน ว่าประเทศไทยเราผ่านความขัดแย้งมาไม่น้อย การที่คนหนุ่มสาวในยุคนั้นหลายคนได้กลับออกมาจากป่า กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ ถือเป็นเรื่องน่ายินดีที่บ้านเมืองเลือกใช้ “ทางออกแบบสันติ” มากกว่าที่จะให้การนองเลือดดำเนินต่อไป

เพราะฉะนั้นในวันนี้ เมื่อบางคนมีโอกาสก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โตในบ้านเมือง ดิฉันก็เห็นด้วยกับคุณศุภชัยว่าควรจะ “ไม่ลืมบุญคุณแผ่นดิน” และยิ่งกว่านั้นคือควรรักษาความเคารพต่อสถาบันหลักของประเทศเราไว้ด้วย