ไอเดียดี! รร.มัธยมต้นแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ใช้ลังและพลาสติกใส กั้นโต๊ะเรียน ปรับวิถีสู่ New normal

ผู้ใช้เฟซบุ๊ก ที่ชื่อ Nong Morita คนไทยในญี่ปุ่น  ระบุว่า New normal ที่รร.มัธยมต้นแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น เด็กๆเป็นผู้ทำเครื่องกั้น droplets  เอง โดยใช้ลังกระดาษและแผ่นพลาสติก ทุกคนประกอบด้วยกันที่โรงยิมของรร. แล้วเอามาตั้งที่โต๊ะเรียนของตัวเอง เป็นลักษณะนั่งเรียนในคอกเล็กๆค่ะ เด็กให้สัมภาษณ์ว่าทำให้เรียนได้ดี มีสมาธิกว่าแบบเก่าที่เปิดโล่งหมดซะอีก! ระหว่างที่นักข่าวไปทำข่าว ก็พอดีอาจารย์ต้องแจกชีทเด็กๆ อาจารย์พูดหัวเราะๆว่าออกไอเดียส่งชีทจากที่นั่งตัวเองไปข้างหลังกันเองนะ ซึ่งก็จะเห็นอย่างในภาพ คือต้องส่งข้ามคอกกันค่ะ

นอกจากการทำคอกนั่งเรียนยังงี้แล้ว สิ่งที่ทางรร.ทุกรร.เน้นให้เด็กปฏิบัติทุกๆระยะคือ ออกไปล้างมือ โดยเฉพาะรร.ประถม ใครที่เคยมาเยี่ยมชมรร.ญี่ปุ่นหรือดูหนังญี่ปุ่น อาจจะเคยเห็นอ่างล้างมือที่มีลักษณะยาวๆ มีก๊อกน้ำเรียงรายอยู่ เพื่อให้เด็กๆล้างมือและกลั้วคอได้ทีเดียวหลายๆคน บางรร.ตอนนี้เห็นว่ายังยาวไม่พอ เพราะต้องให้เด็กทุกคนมาล้างมือโดยไม่ต้องรอคิวนาน แต่ไม่มีเงินงบประมาณพอที่จะทำอะไรที่ดูดีมีฐานะ ก็เลยออกไอเดียใช้วิธีเอาสายยางยาวๆมาต่อให้ยืดยาวออกไปอีก

แล้วเจาะรูที่สายยางเป็นระยะๆ พอทางรร.เปิดก๊อกน้ำ ก็จะมีน้ำพุ่งออกมาจากรูสายยางที่เจาะเอาไว้ เด็กๆก็จะยืนล้างมือได้ทีเดียวหลายๆคนมากขึ้นกว่าเดิม ทำให้ไม่เสียเวลาเรียนด้วยค่ะ

ญี่ปุ่นถนัดมากเรื่องการ “ไคเซ็น”(改善 ปรับปรุง) ด้วยไอเดียแบบไม่ใช้เงินลงทุนมาก หรือเอาของอะไรที่มีอยู่แล้วมาดัดแปลงใช้โดยไม่ใช้เงินเลย และจะพยายามแก้ไขข้อบกพร่องของไอเดียแรกที่ออกมาไปเรื่อยๆ เพราะเค้ามีความคิดว่าไม่มีไอเดียอะไรที่ “ดีแล้ว” ทุกอย่างต้องมีจุดที่ยังทำให้ดีขึ้นได้อีกเรื่อยๆ ก็น่าจับตาดูต่อไปว่ารร.และสถานที่อื่นๆของญี่ปุ่นจะมีไอเดีย new normal อะไรออกมาอีกค่ะ

ตั้งแต่รัฐบาลญี่ปุ่นประกาศยกเลิกภาวะฉุกเฉินทั่วประเทศเมื่อเย็นวานซืน ช่วงนี้ข่าวทีวีญี่ปุ่นก็มุ่งเจาะไปที่เรื่องของมาตรการป้องกันการแพร่ระบาดของไวรัสในสถานที่ต่างๆ เช่น ร้านอาหาร โรงเรียน ห้องสมุด มิวเซียม โรงหนัง ฯลฯ แต่ละแห่งต่างก็มีเงื่อนไขเฉพาะของตัวเอง โรงเรียนประถมบางแห่งใช้วิธีย้ายเด็กในห้องเรียนปกติมานั่งเรียนในห้องโถงใหญ่ เพื่อจะได้จัดโต๊ะนั่งให้ห่างๆกันได้ โดยแต่ละห้องเรียนจะมีแผ่นพลาสติกเป็นผนังกั้นห้อง

เห็นภาพในทีวีแล้ว นึกถึงตัวเองตอนเรียนมัธยมต้นปีแรกที่รร.บดินทรเดชา ซึ่งทั้ง 6 ห้องต้องไปอาศัยเรียนที่พื้นที่ใต้ถุนโล่งของตึกคุณหญิงหรั่งของรร.เตรียมอุดม สิ่งที่กั้นระหว่างห้องคือ แผ่นไม้บอร์ด ส่วนด้านข้างทั้งสองโปร่งโล่ง รับลมเข้าออกเต็มที่ เหมาะกับมาตรการป้องกันไวรัสในตอนนี้อย่างยิ่งเลย..

แต่บอกตรงๆว่าบางทีก็หนวกหูเสียงอึกทึกของเพื่อนห้องที่อยู่ติดกันค่ะ เด็กผู้ชายบางคนซนเหลือร้าย เอางูพลาสติกปาข้ามผนังกั้นห้องมาที่ห้องเรา สาวๆวิ่งหนีกันกรี๊ดๆวงแตกกระเจิง ไม่ทราบเด็กญี่ปุ่นจะเล่นซุกซนอะไรยังงี้มั้ย น่าจับตาดูต่อไปค่ะ..