มองรอบทิศ! ทำไมปิดห้าง คนแห่ทะลักกลับบ้านอื้อซ่า

ท่ามกลางปัญหาไวรัสโควิด 19 ที่กำลังระบาดทั่วไทย และความโกลาหลของประชาชน หลังเมื่อวันที่ 21 มี.ค. 63 ทางผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร(กทม.) แถลงข่าวผ่านเฟซบุ๊กผู้ว่าฯเพื่อลดความเสี่ยงกทม.จึงออกคำสั่งปิด8 สถานที่เสี่ยงต่อการแพร่เชื้อแต่ปัจจุบันยังมีอีกหลายสถานที่เสี่ยงการแพร่กระจายของเชื้ออย่างมากคือร้านอาหารสถานที่ทำงานที่มีผู้คนรวมตัวกันจำนวนมากมีการพูดคยกันในระยะที่ใกล้ชิดและเป็นเวลานานจึงขอความร่วมมือทุกท่านทุกภาคส่วนให้ความร่วมมือป้องกันการแพร่กระจายเชื้อโควิด-19 เพื่อให้การควบคุมโรคเป็นไปด้วยประสิทธิภาพ

โดยตั้งแต่22 มี.ค. - 12 เม.ย. พบปิดห้างสรรพสินค้าด้วยเว้นโซนซูเปอร์มาร์เกตร้านขายยาขายสิ่งจำเป็นดำรงชีวิตร้านอาหารให้เปิดฌแพาะขายกลับบ้านตลาด-ตลาดนัดเปิดเฉพาะขายของสดอาหารแห้งปรุงสำเร็จฝ่าฝืนมีโทษขอความร่วมมือเอกชนให้ทำงานอยู่บ้านลดระยะห่างในทุกสถานที่รวมทั้งขนส่งสาธารณะขอทุกคนอดทนไปด้วยกัน แต่หลังจากนั้นได้เกิดเหตุการณ์คือประชาชนแห่ไปขึ้นรถขนส่งกลับบ้านจนแน่นหมอชิต!!

ทำไมต้องแห่กลับบ้านกันไม่กลัวโควิดหรือ?

ก่อนอื่นผมได้มีโอกาสไปพูดคุยกับผู้ที่ทำงานในห้างสรรพสินค้าในระดับหัวหน้างาน เขากล่าวว่า ปัจจุบันพนักงานในห้างสรรพสินค้ามีด้วยกัน 3 แบบดังนี้

1.พนักงานที่รับเงินเดือนจากห้างโดยตรง ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพนักงานแบบสัญญาจ้างปีต่อปี บางคน 6 เดือน และบางแห่งจะนับชั่วโมงเพื่อรับค่าจ้างรายวัน ซึ่งพนักงานในส่วนนี้ลูกค้าทั่วไปจะพบได้ตามโซนดีพาร์เมนสโตร์, ฟู๊ดคอร์ด, พื้นที่ขายที่เป็นการบริหารของห้างสรรพสินค้าเอง และพนักงานเหล่านี้มีการเทิร์นโอเวอร์สูง เพราะรับสมัครตั้งแต่วุฒิม.3 เป็นต้นไป

2.พนักงานประจำของห้างฯ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นในระดับหัวหน้างาน เช่น ผู้บริหาร, หัวหน้าแผนก, หัวหน้าฝ่าย, พนักงานประจำในส่วนของออฟฟิศ และผู้ที่ทำงานมีประสบการณ์ตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป และส่วนใหญ่จะมีวุฒิตั้งแต่อนุปริญาหรือปวส.จนถึงปริญญาเอก ซึ่งจะมีการเทิร์นโอเวอร์ต่ำ และได้รับสวัสดิการมากกว่าพนักงานในข้อที่ 1 รวมทั้งมีวันหยุดพักร้อน (พนักงานในข้อ 1 ไม่มีวันหยุดพักร้อนในบางแห่ง)

3.พนักงานขายสินค้าและบริการของแบรนด์ชั้นนำ ส่วนนี้จะไม่ได้กินเงินเดือนของห้างสรรพสินค้า แต่กินเงินเดือนของบริษัทเจ้าของแบรนด์ต่างๆ มีสิทธิ์สวัสดิการตามนโบายของบริษัทที่ตัวเองสังกัด

ดังนั้นการปิดห้างฯ จะทำให้พนักงานในข้อ 1 ได้รับผลกระทบมากที่สุด เพราะส่วนใหญ่มีเงินเดือนไม่เกิน 13,000 บาท บางคน 10,000 บาทเท่านั้น แต่มีค่าใช้จ่ายในการเช่าห้องพักรวมน้ำไฟเฉลี่ยเดือนละ 3,000-5,000 บาทเป็นอย่างต่ำขึ้นอยู่กับการเลือกทำเลที่พัก ซึ่งยังไม่รวมค่าใช้จ่ายอื่นๆ เช่น ค่าอาหาร ฯลฯ ในกทม. ที่มีราคาสูงกว่าปกติ นอกจากนี้ การประกาศปิดห้างกระทันหัน ทำให้พนักงานเหล่านี้ไม่ได้เตรียมเงินสำรองไว้ จึงเลือกกลับไปอยู่บ้านแทน เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย

"ปกติคนทำงานห้างจะมีร้านอาหารราคาถูกสำหรับพนักงาน ซึ่งเป็นสวัสดิการทางอ้อมหรือบางแห่งมีเบี้ยเลี้ยงค่าอาหารเพิ่มเติม แต่ถ้าไม่ได้ทำงานเงินส่วนนี้ก็จะถูกตัดไปด้วย ไม่รวมถึงค่าโอที ที่บางคนก่อหนึ้ไว้และต้องปั่นเงินให้พอกับค่าใช้จ่ายต่างๆ ด้วย ถามว่าหลายๆ คนกลัวติดโรคไหมก็ต้องมีคนกลัวแน่นอน แต่กลัวอดตายมากกว่า"