ชีวิตเป็นของลูก ไม่ใช่ของเรา (อยากให้พ่อและแม่ได้อ่าน)

เป็นบทความดีๆ ที่อยากให้พ่อแม่ หลายๆ คนได้อ่าน

ลูกเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ หากเป็นอะไรไปดวงใจพ่อแม่คงสลาย

แต่หากแก้วตาดวงใจของเรา สลายไปเพราะเรา..ผู้เป็นพ่อแม่ล่ะ

ใจเราคงทุกข์ระทมยิ่งกว่า

เลี้ยงลูก ให้ลูกมีชีวิตเป็นของตัวเอง อย่าไปกะเกณฑ์กับชีวิตเขา

เพราะชีวิตลูก..ไม่ใช่ชีวิตเรา จำเอาไว้ แนะนำ สั่งสอน ไปในทางที่เหมาะที่ควร

สุดท้าย เขาจะเรียนรู้และสามารถดำรงอยู่..แม้ในวันที่ไม่มีเราแล้วก็ตาม

เพราะสุดท้าย เราก็เป็นพ่อแม่ ดูแลเขาแค่ชั่วคราว

1. อย่าเลี้ยงลูกแบบประคบประหงมทำให้ทุกอย่าง เพราะเราอยู่ช่วยเค้าไปไม่ได้ตลอดชีวิต ใช้ทุกเวลานาทีที่มีอยู่ ช่วยให้ลูกมีศักยภาพที่เพิ่มขึ้น ไม่ใช่มีชีวิตอยู่ได้เพราะมีพ่อแม่เป็นที่พึ่ง

2. อย่าเอาความฝันเราไปใส่ในฝันลูก อย่าคอยบงการกำหนดชีวิตลูกให้เป็นอย่างใจ เพราะสุดท้ายคนที่จะอยู่กับสิ่งที่เลือกไปตลอดชีวิต คือ ลูก…ไม่ใช่เรา “ชีวิตเป็นของลูก”

3. อย่าเสียเวลาไปกับความโกรธเคืองเกลียดชัง ผิดหวัง เบื่อหน้า อย่าบ่มเพาะความรู้สึกลบๆ เพราะชั่วคราวนั้นแสนสั้น และอาจมีความหมายยาวไปไม่ถึง…แม้วันพรุ่งนี้

4. อย่าทุ่มเทเงินทอง ทรัพย์สิน ทุกสิ่งอย่างในชีวิตจนหมดสิ้น เพียงเพื่อแลกกับการเติบโตที่งดงามที่สุด”ของลูก บทบาทของพ่อแม่จะลดหลั่นตามกาลเวลา อย่าให้วันข้างหน้าลูกต้องคอยลำบากช่วยเหลือเรา…ที่ไม่เหลืออะไรเลย

5. อย่ากลัว “การสูญเสีย” จนต้องกอดลูกจนรัดแน่น ควรฝึกใจให้มีการปล่อยวาง เพราะสุดท้าย ถึงแม้จะรักมากแค่ไหน ก็ไม่มีชีวิตใคร…ที่เป็นของเรา เราต่างเป็นความสัมพันธ์แบบชั่วคราวของกันและกัน

6. อย่าลืม “ดูแลตัวเองให้ดี” เพราะนี่คือพรอันวิเศษ ที่จะทำให้เรามีเวลาชั่วคราวกับลูกได้ยาวนานขึ้น

7. ใช้เวลาไปกับเรื่องดีๆ และใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่า เพราะสุดท้าย สิ่งที่เราจะเหลือทิ้งไว้ให้กับลูกในฐานะพ่อแม่…ก็แค่ “ความทรงจำ” เลือกสร้างความทรงจำดีๆ ที่จะมีความหมายในการเติบโตทางใจของลูกไปตลอดชีวิต

รักลูก…ท่องไว้ เราต่างเป็นพ่อแม่ “แค่ชั่วคราว”

ขอบพระคุณบทความจาก เลี้ยงลูกนอกบ้าน #หมอโอ๋เพจเลี้ยงลูกนอกบ้าน ผู้พบหลักการคิดนี้จากการมีลูก ซึ่งพบว่าทำให้เราใช้สติในการเลี้ยงลูกมากขึ้น