บทที่๘ กำแพงเสื้อกาวน์

กลอนแปด “กำแพงเมืองไทย” โดย เดชา เวชชพิพัฒน์

บทที่ ๘ กำแพงเสื้อกาวน์

@ หน้าที่หมอหน้าที่แสนอ่อนไหว

ทุ่มกายใจแน่นหนักเฝ้ารักษา

แต่บางเคสยากเกินอุปมา

ยากเกินกว่ายื้อไว้ไม่วางวาย

@ อีกหมอใช่เทวดาดั่งว่าไว้

มีวิสัยปุถุชนคนทั้งหลาย

มีผิดพลาดผิดพลั้งคอยกล้ำกราย

โรคท้าทายภาพลักษณ์กับหลักธรรม

@ เกิดคดีฟ้องหมอเป็นฟองฟอด

เกิดจุดบอดจุดอาฆาตพลาดถลำ

เกิดช่องว่างในโรงหมอเป็นยาดำ

เกิดเวรกรรมเกิดกำแพงแห่งเสื้อกาวน์

@ ไปพบแพทย์พกใจเปี่ยมกังขา

กลัวถูกฆ่าถูกกฎหมายตายอื้อฉาว

ถูกลองยาลองฝีมือเป็นเรื่องราว

เหมือนข่าวคราวดราม่าที่อึงอล

@ การเยียวยาต้องอาศัยใจเชื่อถือ

ต้องเชื่อมือเชื่อมั่นสัมฤทธิ์ผล

บรรยากาศวาดได้ตามใจตน

เป็นกุศลส่งเสริมเพิ่มปัจจัย

@ อย่าทำลายจรรยาบรรณอันสูงส่ง

อย่าลืมหลงความตั้งใจไร้เงื่อนไข

อย่าหยามหยันบรรทัดฐานของแพทย์ไทย

อย่าสงสัยจิตวิญญาณของนักบุญ

###

ติดตามงานเขียนของผม

ด้วยการกดไลค์ FB แฟนเพจ https://www.facebook.com/vejjapipatdeja/