ผมพาแม่เที่ยวหัวหิน เห็นแม่ยิ้มแล้วมีความสุขจังครับ

“จำกันได้ไหมครับ ว่าไปเที่ยวกับครอบครัวครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
หลายคนอาจจะสัปดาห์ที่แล้ว แต่หลายคนรวมถึงตัวผมนานจนจำไม่ได้แล้วแฮะ”

ครอบครัวผมเป็นที่อบอุ่นมากๆเลยนะ เมื่อก่อนก็ไปเที่ยวกันบ่อยมากๆ แต่พอโตขึ้น ลูกสองคนก็ต้องเรียนต้องทำงาน เวลาว่างจึงกลายมาเป็นทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันซะมากกว่า แต่แล้วทริปเล็กๆของครอบครัวเราก็เกิดขึ้น เพราะว่า

คุณแม่ของผมประสบอุบัติเหตุขาหักครับ เลยต้องผ่าตัดพักฟื้นเป็นเวลาสองเดือน จากผู้หญิงที่ไม่อยู่นิ่ง ทำงานตลอดเวลา ต้องมาอยู่บ้านเฉยๆ ทำอะไรต้องมีคนคอยช่วย หญิงแกร่งก็ยังคงเป็นหญิงแกร่ง นางใช้ไม้พยุงอย่างคล่องแคล่ว ใช้เก่งจนจะวิ่งได้อยู่แล้ว แต่ผมมีความรู้สึกว่าคุณแม่ควรไปออกไปเที่ยวบ้าง เพราะ 2 เดือนนี้คุณแม่อยู่แต่บ้าน ดูเครียด ดูไม่มีความสุข เหวี่ยงกระจายนับไม่ถ้วน My mom needs a vacation (pleseee)

โชคดีที่โรงแรม A Huahin ชวนไปพักผ่อนเป็นเวลา 3 วัน 2 คืนพอดี เป็นช่วงที่แม่เดินเตาะแตะๆได้แล้วด้วย เลยแอบถามว่า พาคุณแม่และน้องชายไปด้วยได้ไหม โรงแรมก็ใจดีมาก เราสามคนเลยได้ไปพักผ่อนที่หัวหินในรอบหลายปี ผมไม่เคยเห็นแม่ผ่อนคลายและยิ้มได้เยอะขนาดนี้มานานมากแล้ว รู้งี้พาไปเที่ยวบ่อยๆก็ดี อิอิ

จุดประสงค์ของรีวิวนี้ผมแค่อยากถ่ายทอดในมุมของลูกที่เห็นคุณแม่มีความสุข หวังว่าเพื่อนๆอ่านแล้วจะเก็บกระเป๋าจองตั๋วแล้วพาคุณแม่ไปพักผ่อนกันบ้างเนอะ ^^

“ไปโรงเรียนโดนแม่ปลุกยังไง ไปเที่ยวก็ยังโดนแม่ปลุกอย่างนั้น”

ประตูเปิด ไฟสว่างจ้า ตื่นได้แล้วๆๆๆ!!! เสียงแม่แว้ดๆๆๆตั้งแต่เช้า โอ๊ย นี่จะไปโรงเรียนหรือไปเที่ยวกันเนี่ย ปลุกก่อนเวลาตั้งเยอะ แม่ใครเป็นแบบนี้บ้าง???

เดินทางจาก Amari ประตูน้ำไปหัวหินประมาณ 3 ชั่วโมงด้วยรถตู้ของโรงแรม ถ้าครอบครัวไหนไม่อยากขับรถเองก็สามารถใช้บริการนี้ได้ หรือจะนั่งรถตู้ที่อนุเสาวรีย์ก็ได้ครับ

นี่เป็นอีกที่ที่ผมได้รูปครอบครัวน่ารักๆเป็นความทรงจำที่ดีกลับมา รักแม่จัง <3

เป็นทริปที่ดีที่สุดทริปนึงของผมเลย การที่ได้เห็นแม่ผ่อนคลาย ไม่เหวี่ยงเลย(คริ) และยิ้มมีความสุข ทำให้ผมรู้ว่าความสุขนี้หาซื้อที่ไหนไม่ได้จริงๆ ใครที่ปกติพาครอบครัวไปเที่ยวอยู่แล้วเป็นอะไรที่น่ารักมากเลย ใครที่ไม่ค่อยได้พาไปเหมือนที่ผมเป็น ลองหาเวลาว่างดู เวลาที่คุณแม่ยิ้ม หรือตอนที่คุณแม่บอกว่า ไว้วันหลังเรามากันอีกนะ มันโครตมีความสุขเลย

ขอบคุณที่ติดตามจนจบครับ ครั้งหน้ามีอะไรมาเล่าให้ฟังอีก ติดตามกันต่อนะครับ ^^

สุดท้ายนี้ขอฝากเพจด้วยนะครับ อิอิ
เพจไปอยู่ไหนมา
www.facebook.com/cheangjourney