ข้อคิดประสบการณ์ เจอนักท่องเที่ยวต่างชาติ นั่งขายภาพโปสเตอร์ที่ตัวเองถ่ายมา

ในขณะที่กำลังเดินลงมาจากบีทีเอสหมอชิตเล่นมือถือปกติก็ไม่ได้คิดอะไร..มาเจอฝรั่งสองคนนั่งขายรูป postcard ก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะกำลังจะไปต่อแท็กซี่กลับบ้าน แต่ด้วยความสงสัยก็เลยขอลองแวะไปดูซะหน่อยละกัน..

เราก้มลงไปคุยกับเขาแล้วก็ถามเขาว่ารูปพวกนี้คืออะไร? เขาก็บอกว่าเป็นสถานที่ๆเขาไปในช่วงเวลาที่ผ่านมา ก็สรุปใจความได้ว่าสองคนนี้เขาชื่อ Irina กับ Alexander เป็นนักท่องเที่ยวชาวรัสเซียที่เดินทางมาเรื่อยๆจากประเทศเขา ไปอินเดีย เยอรมัน ไทย และอีกหลายๆประเทศ โดยการเดินและเรียกรถตามถนนไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่มีเครื่องมือสื่อสารใดๆนอกจากแผนที่

Alexander: หลังจากที่เรียนจบก็บอกที่บ้านว่าจะเดินทางท่องเที่ยว1ปี

เรา: แล้วอย่างงี้ก็ต้องใช้ตังเยอะสิ

Alexander: ไม่เลย ใช้ไม่เยอะ ตั้งแต่มาเมืองไทย 4-5วันนี้ ใช้เงินไปประมาณ 300 บาทเอง

เรา: (คิดในใจ ใช้ได้ไงไม่รู้ วันเดียวเรายังไม่พอเลย โคตรนับถือ)
เรา: แล้วนอนกันยังไง

Alexander: มาประเทศไทยสบายหน่อยมีเพื่อนอยู่ เลยไปพักบ้านเพื่อน

Irina: แต่ถ้าเป็นที่อื่นก็อาจจะกางเต็นท์นอนบ้าง ส่วนค่าเดินทางก็แทบไม่มีเพราะว่าเดิน Alexander: เชื่อไหม3เดือนก่อนหน้านี้พูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย..เริ่มจาก 0 เลย
(แต่ที่เขาพูดกับเราถือว่ารู้เรื่อง70-80% ได้เลยทีเดียว)

เรา: แล้วพูดได้ยังไง?

Irina: หัดภาษาอังกฤษระหว่างเดินทางไปเนี่ยแหละจากการพูดคุยกับคนอื่นและถามทาง

Alexander: แต่ก็มีความยากเพราะคนอินเดียก็สำเนียงนึง ส่วนคนไทยก็สำเนียงอีกแบบนึง

Irina: แต่เราพูดไทยกันเป็นอยู่2คำนะ "สวัสดีค่ะ" กับ "ขอบคุณค่ะ"

เรา: น่าทึ่งมากเลย เชื่อไหมว่าเราจบการท่องเที่ยวและโรงแรมมา แต่แทบจะไม่ค่อยได้เที่ยวเลยเพราะว่าวันๆทำแต่งาน เราหวังว่าจะได้เที่ยวแบบนี้บ้างจัง แล้วรูป postcard พวกนี้ขายไหม เท่าไหร่?

Irina: แล้วแต่คนจะให้

เรา: งั้นเอา2ใบ ช่วยเลือกให้หน่อยว่าชอบทริปไหนมากที่สุด (ก่อนที่เราจะยื่นแบ้งร้อยให้ Irina 1ใบ)

ถึงแม้เรารู้ว่าเขาไม่ได้ต้องการมาหาเงินหรือทำกำไรอะไรจากตรงนี้ แต่การได้แบ่งเงินส่วนเล็กๆส่วนนึงของเราเพื่อให้เขาทำภารกิจได้สำเร็จทำให้เรารู้สึกดีใจยังไงไม่รู้ เพราะอย่างน้อยก็ทำให้เราเห็นว่าการที่เขาเลือกมาท่องเที่ยวเองแบบนี้ก็ไม่ได้ทำให้ที่บ้านต้องลำบาก อย่างน้อยการเที่ยวของเขาก็เป็นเงินที่เขาหามาเอง 

เรื่องนี้สอนให้เรารู้ว่า:

ชีวิตเกิดมาทั้งที "อยากทำอะไรต้องทำ"
ถ้าเราไม่เดินกลับไป เราก็จะไม่รู้เรื่องราวที่น่าทึ่งของคนสองคนนี้
ส่วนเขาเองถ้าเขาไม่เลือกเดินทางก็อาจจะยังพูดภาษาอังกฤษไม่ได้..ไม่มีรูปสวยๆและความทรงจำดีๆในประเทศต่างๆ..ไม่ได้เรียนรู้อะไรมากมายจากคนรอบข้างที่มาจากต่างประเทศต่างวัฒนธรรม..

ที่สุดของชีวิตแล้ว "ความสุข"
อาจจะไม่ใช่แค่เงินทองหน้าที่การงานหรือฐานะ
แต่อาจจะเป็นการแบ่งปันและการได้เรียนรู้อะไรบนโลกนี้จากเพื่อนมนุษย์ด้วยกันก็ได้