ทำไมตะเกียบเกาหลีจึงทำจากโลหะและมีรูปทรงแบน?

ทำไมตะเกียบเกาหลีจึงทำจากโลหะและมีรูปทรงแบน?

การใช้ตะเกียบโลหะแบนของชาวเกาหลี เป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ไม่เหมือนใครในโลก ดีไซน์ที่โดดเด่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่เป็นการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างประวัติศาสตร์ราชวงศ์ วัฒนธรรมการทำอาหาร และกระบวนการพัฒนาอุตสาหกรรมของประเทศ

ทำไมชาวเกาหลีถึงทำตะเกียบจากโลหะ?
ตะเกียบที่ทำจากกระดูกสัตว์ ซึ่งพบในแหล่งโบราณคดีหลงฉิว (เมืองเกาปิว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน) เป็นหลักฐานทางกายภาพที่เก่าแก่ที่สุด ของการปรากฏตัวของตะเกียบในประวัติศาสตร์มนุษย์ หลังจากยุคหิน ซึ่งตะเกียบทำจากกระดูกสัตว์หรือกิ่งไม้หยาบๆ จนกระทั่งในสมัยราชวงศ์ชางของจีน (ประมาณ 1600-1046 ปีก่อนคริสตกาล) ตะเกียบจึงเริ่มถูกประดิษฐ์ขึ้นจากวัสดุที่หรูหรามากขึ้น เช่น ทองแดง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งงาช้าง (ซึ่งสงวนไว้สำหรับชนชั้นสูง)

ในเกาหลีใต้ ตะเกียบทองสัมฤทธิ์ที่เก่าแก่ที่สุดสองคู่ถูกค้นพบในปี 1971 ที่สุสานของพระเจ้ามูรยอง ตะเกียบทองสัมฤทธิ์ทั้งสองคู่นี้ (ยาว 21.2 เซนติเมตรและ 19.6 เซนติเมตรตามลำดับ) เดิมทีมีลักษณะแบน แต่ละตะเกียบมีห่วงเล็กๆ ที่ปลายทั้ง 2 ข้าง ออกแบบมาเพื่อคล้องโซ่ที่เชื่อมต่อตะเกียบทั้งสองเข้าด้วยกัน และ การใช้ตะเกียบโลหะสมัยใหม่ในเกาหลีมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิด กับบทบาทของตะเกียบในสมัยราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1392-1910) และ การแบ่งชนชั้นที่เข้มงวด

ในช่วงต้นและกลางสมัยโชซอน มีเพียงสมาชิกในราชวงศ์หรือชนชั้นสูงเท่านั้นที่ใช้ตะเกียบ เพราะมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่มีฐานะร่ำรวยพอที่จะรับประทานอาหารมื้อใหญ่ ที่มีเครื่องเคียงมากมายและเนื้อสัตว์และปลาที่สับละเอียด ตะเกียบโลหะจึงเป็นเครื่องมือที่จำเป็น สำหรับการหยิบอาหารแห้งเหล่านี้อย่างสง่างามโดยไม่ต้องทำให้มือสกปรก ในช่วงเวลานั้น ตะเกียบส่วนใหญ่ทำจากโลหะมีค่า เช่น เงินและทองเหลือง ตะเกียบเงินที่มีปลายมนเป็นที่นิยมเป็นพิเศษ ในหมู่เชื้อพระวงศ์ เพราะเชื่อว่าสามารถตรวจจับยาพิษได้ ตะเกียบที่ทำจากวัสดุมีค่าในยุคนั้น กลายเป็นของหรูหราที่คนทั่วไปเอื้อมไม่ถึง จากอุปกรณ์รับประทานอาหารธรรมดา ตะเกียบจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ และสถานะทางสังคมไปโดยปริยาย

มีเพียงเชื้อพระวงศ์หรือขุนนางเท่านั้นที่มีตะเกียบ ส่วนสามัญชนซึ่งอาหารหลักประกอบด้วยอาหารง่ายๆ เช่น ข้าวและซุป มักจะกินด้วยช้อนหรือใช้มือ จนกระทั่งช่วงปลายสมัยโชซอน เมื่อการหล่อโลหะเข้าถึงได้ง่ายขึ้นสำหรับประชาชนทั่วไป ตะเกียบจึงเริ่มปรากฏบนโต๊ะอาหารของคนธรรมดา เนื่องจากไม่มีเงินซื้อตะเกียบเงิน พวกเขาจึงเริ่มหล่อตะเกียบจากทองแดงและเหล็กเพื่อเลียนแบบรูปแบบของชนชั้นสูง ส่วนตะเกียบสแตนเลสที่เราใช้กันทั่วไปในปัจจุบันนั้นปรากฏขึ้นในทศวรรษ 1960

นอกจากวัฒนธรรมราชวงศ์แล้ว วัฒนธรรมการทำอาหารก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่ง ที่ทำให้ชาวเกาหลีใช้ตะเกียบโลหะเท่านั้น ชาวเกาหลีรับประทานอาหารปิ้งย่าง (บาร์บีคิว) และ ซุปหรือสตูว์ที่เสิร์ฟในหม้อหินหรือหม้อโลหะร้อนเป็นประจำ ตะเกียบไม้หรือพลาสติกติดไฟง่าย ไหม้เกรียม หรือเสียรูปทรงได้ง่ายที่อุณหภูมิสูง ในขณะที่ตะเกียบโลหะทนความร้อนได้ดีกว่า ต่างจากตะเกียบไม้ไผ่หรือไม้ ซึ่งมักขึ้นรา ดูดซับน้ำ และ เก็บกลิ่นเครื่องปรุงรส (เช่น กระเทียม พริก และน้ำปลา) ไว้ ตะเกียบโลหะทำความสะอาดง่าย สามารถฆ่าเชื้อด้วยน้ำเดือดในร้านอาหาร และ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างยิ่งเนื่องจากมีอายุการใช้งานยาวนาน

ทำไมตะเกียบเกาหลีถึงมีลักษณะแบน?
ในอดีต... ชาวเกาหลีไม่ได้นั่งรับประทานอาหารรอบโต๊ะขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ตายตัว ผู้หญิงจะจัดวางอาหารบนถาดหรือโต๊ะเตี้ยๆในครัว แล้วยกขึ้นไปชั้นบน ตะเกียบโลหะทรงกลมมักจะกลิ้งและตกหล่นระหว่างกระบวนการนี้ ดังนั้นตะเกียบแบบแบนจึงช่วยให้ตะเกียบอยู่กับที่บนถาดได้อย่างมั่นคง

ในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 เมื่อเกาหลีใต้เข้าสู่ยุคอุตสาหกรรม ก็เริ่มผลิตเหล็กกล้าไร้สนิมภายในประเทศ การปั๊มหรือ ตัดตะเกียบจากแผ่นโลหะแบนพิสูจน์แล้วว่าเป็นวิธีที่เร็วที่สุด ประหยัดต้นทุนที่สุด และ มีประสิทธิภาพมากที่สุด เมื่อเทียบกับการหล่อตะเกียบทรงกลมหรือทรงสี่เหลี่ยม เมื่อเทคโนโลยีการผลิตจำนวนมากเกิดขึ้น

การผลิตตะเกียบแบนในเวลานั้น สอดคล้องอย่างสมบูรณ์กับกระบวนการพัฒนาอุตสาหกรรมของเกาหลีใต้ ในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 ซึ่งให้ความสำคัญกับความเร็ว ขนาด และ ประสิทธิภาพในการผลิตและการจัดจำหน่าย ดังนั้น ตะเกียบสแตนเลสแบนจึงกลายเป็นมาตรฐาน โดยรูปทรงที่แตกต่างกันไปตามกำลังการผลิต

ในวัฒนธรรมการรับประทานอาหารของเกาหลี ช้อนใช้สำหรับกินข้าวและซดซุป ในขณะที่ตะเกียบใช้สำหรับคีบอาหารเท่านั้น ขอบแบนของตะเกียบทำให้มีพื้นที่สัมผัสที่ใหญ่กว่า เมื่อกดลงบนนิ้ว ช่วยให้ผู้ใช้ควบคุมแรงได้ดีขึ้นในการคีบสิ่งของที่ลื่น เช่น ใบงา กิมจิ หรือ เนื้อย่างชิ้นบางๆได้อย่างมั่นคง นอกจากนี้คนเกาหลีไม่ได้ใช้ตะเกียบตักข้าวเข้าปาก เหมือนคนเวียดนามหรือคนจีน ดังนั้นตะเกียบที่มีรูปทรงแบนและบางจึงเหมาะสมกับการใช้งานในลักษณะนั้น...