ทองถูกบีบ! เงินเฟ้อสหรัฐ 14 ต.ค. อาจดันดอกเบี้ยกับดอลลาร์คนละทาง

ทองไทยนิ่งที่ 66,550 บาทในวันอาทิตย์ แต่ความนิ่งนี้ซ่อนกลไกอย่างน้อยสี่ชั้นที่กำลังรอข้อมูลเงินเฟ้อสหรัฐ ได้แก่ ดอกเบี้ยนโยบาย ดอกเบี้ยระยะยาว ดอลลาร์ และเงินบาท

ลองนึกภาพตามนะครับ ทองคำเหมือนทรัพย์สินที่ไม่มีค่าเช่าหรือดอกเบี้ยจ่ายออกมาระหว่างถือ มูลค่าของมันจึงไม่ได้แข่งกับทองชิ้นอื่นอย่างเดียว แต่แข่งกับเงินฝากและพันธบัตรด้วย วันที่ผลตอบแทนจากสินทรัพย์ดอกเบี้ยสูงขึ้น นักลงทุนต้องถามตัวเองว่า การถือทองที่ไม่มีกระแสเงินสดคุ้มกับการสละดอกเบี้ยหรือไม่

ข้อมูลที่กำลังจะเข้ามาเปลี่ยนคำตอบคือดัชนีราคาผู้บริโภคสหรัฐเดือนกันยายน ซึ่งจะเผยแพร่วันที่ 14 ตุลาคม 2569 เวลา 08.30 น. ตามเวลาฝั่งตะวันออกของสหรัฐ รอบก่อนหน้าในเดือนสิงหาคม ราคาผู้บริโภครวมเพิ่ม 0.4% จากเดือนก่อนและ 3.4% จากปีก่อน ส่วนราคาที่ไม่รวมอาหารและพลังงานเพิ่ม 0.3% จากเดือนก่อนและ 2.4% จากปีก่อน

ตัวเลขรอบใหม่ไม่ได้บอกอนาคตทองโดยตรง แต่มันเปลี่ยนสิ่งที่ตลาดเชื่อเกี่ยวกับธนาคารกลางสหรัฐ ปัจจุบันกรอบดอกเบี้ยนโยบายอยู่ที่ 3.75-4.00% หลังการประชุมเดือนกันยายน และการประชุมครั้งถัดไปมีกำหนดวันที่ 27-28 ตุลาคม ช่องว่างสองสัปดาห์ระหว่างข้อมูลเงินเฟ้อกับการประชุม Fed จึงเป็นเวลาที่ตลาดจะปรับราคาคาดการณ์ใหม่

กลไกชั้นแรกคือดอกเบี้ยนโยบาย หากเงินเฟ้อสูงกว่าที่ตลาดประเมิน ผู้ลงทุนอาจเชื่อว่า Fed มีพื้นที่ลดดอกเบี้ยน้อยลง หรืออาจต้องใช้นโยบายเข้มขึ้น ความคาดหวังนี้เพิ่มต้นทุนค่าเสียโอกาสของทอง แต่ถ้าเงินเฟ้อผ่อนชัด ความกดดันด้านนี้อาจลดลง

กลไกชั้นที่สองคือดอกเบี้ยพันธบัตรระยะยาว ซึ่งไม่จำเป็นต้องเดินตามดอกเบี้ยนโยบายทุกก้าว พันธบัตรอายุสิบปีสะท้อนทั้งแนวโน้มดอกเบี้ยระยะสั้นในอนาคต เงินเฟ้อที่ผู้ลงทุนคาด และค่าชดเชยสำหรับการถือหนี้ระยะยาว ต่อให้ตลาดคิดว่า Fed ใกล้หยุดขึ้นดอกเบี้ย ดอกเบี้ยระยะยาวก็ยังสูงได้ หากคนกังวลเงินเฟ้อ หนี้รัฐบาล หรือปริมาณพันธบัตรที่ต้องออกมากขึ้น

ตรงนี้เป็นจุดที่คนอ่านทองมักสับสนครับ บางวันข่าวบอกว่าโอกาสขึ้นดอกเบี้ยนโยบายลดลง แต่ทองกลับไม่ขึ้น เพราะผลตอบแทนพันธบัตรระยะยาวยังสูงอยู่ ตลาดทองไม่ได้มองปุ่มเดียวบนโต๊ะ มันมองทั้งเส้นทางดอกเบี้ยและผลตอบแทนที่นักลงทุนได้รับจริงจากการย้ายเงินไปสินทรัพย์อื่น

กลไกชั้นที่สามคือดอลลาร์ ทองโลกถูกเสนอราคาเป็นดอลลาร์ เมื่อข้อมูลเงินเฟ้อทำให้ตลาดมองว่าสหรัฐจะรักษาดอกเบี้ยสูง ดอลลาร์มักได้แรงหนุน เพราะเงินทุนต้องการผลตอบแทนในสกุลเงินนั้น ทองจึงแพงขึ้นสำหรับผู้ซื้อที่ถือยูโร เยน หรือหยวน แม้ความต้องการทองจริงจะไม่เปลี่ยนทันที

แต่เงินเฟ้อสูงไม่ได้กดทองเสมอไป ถ้าตลาดเริ่มกังวลว่ากำลังซื้อของเงินสดลดลง หรือรัฐบาลต้องแบกต้นทุนหนี้สูงนาน ทองอาจได้แรงซื้อในฐานะทรัพย์สินที่ไม่มีภาระหนี้ของผู้ออก นั่นแหละครับ คือเหตุผลที่เราเห็นทองกับดอกเบี้ยสูงอยู่ร่วมกันได้เป็นบางช่วง ความสัมพันธ์ขึ้นอยู่กับว่านักลงทุนกลัว “ผลตอบแทนที่พลาด” หรือกลัว “ความน่าเชื่อถือของเงิน” มากกว่ากัน

กลไกชั้นที่สี่คือเงินบาท ราคาทองไทยไม่ได้รับแรงจากทองโลกเพียงเส้นเดียว หากดอลลาร์แข็งเมื่อเทียบกับบาท ราคาทองในประเทศอาจถูกพยุง แม้ทองโลกจะอ่อนลงเล็กน้อย ในทางกลับกัน ถ้าทองโลกขึ้นแต่เงินบาทแข็งเร็ว คนไทยอาจเห็นราคาขยับน้อยกว่าที่พาดหัวต่างประเทศบอก

ราคาประกาศวันที่ 11 ตุลาคมจึงให้ตัวอย่างที่ดีมาก สมาคมค้าทองคำใช้ Gold Spot อ้างอิง 4,194 ดอลลาร์และ USD/THB 33.53 เพื่อประกาศทองแท่ง 96.5% รับซื้อ 66,350 บาท ขาย 66,550 บาท ช่องว่าง 200 บาทคือส่วนต่างรับซื้อขายของทองแท่งในประกาศ ไม่ใช่กำไรที่รับประกัน และการคำนวณราคายังต้องแปลงจากทรอยออนซ์เป็นกรัม จากทองบริสุทธิ์สู่ 96.5% และจากดอลลาร์เป็นบาท

อีกเรื่องที่สำคัญคือ “ตัวเลขจริงเทียบกับความคาดหวัง” หากตลาดเตรียมใจไว้แล้วว่าเงินเฟ้อจะสูง แต่ตัวเลขออกมาตรงตามคาด ราคาทองอาจตอบสนองน้อยกว่าที่คนคิด เพราะความเสี่ยงถูกใส่ไว้ในราคาแล้ว แต่หากตัวเลขเบี่ยงจากที่คาดมาก การปรับตำแหน่งของกองทุน ค่าเงิน และพันธบัตรอาจเกิดพร้อมกัน ทำให้ทองเคลื่อนไหวเร็ว

ผมมองว่า บทเรียนที่มีค่ากว่าการเดาทิศทางคือการจัดลำดับเหตุผลครับ เริ่มจากตัวเลขเงินเฟ้อเทียบคาดการณ์ แล้วดูดอกเบี้ยระยะยาวและดอลลาร์ จากนั้นจึงดูเงินบาท ก่อนกลับมาที่ราคาทองไทย หากข้ามขั้นใดขั้นหนึ่ง เราอาจอธิบายราคาด้วยเหตุผลที่ฟังดีแต่ไม่ตรงกับสิ่งที่ตลาดกำลังทำ

มุมมองนักวิเคราะห์ต่อเหตุการณ์นี้

มุมอ่านจากข้อมูลคือ การฟื้นของทองโลก 1.5% ในวันศุกร์เกิดหลังแรงขายหนักและมีแรงซื้อกลับ จึงยังไม่เพียงพอจะยืนยันแนวโน้มใหม่ ข้อมูล CPI วันที่ 14 ตุลาคมและการตอบสนองของดอกเบี้ยกับดอลลาร์หลังประกาศจะให้หลักฐานมากกว่าการมองราคาทองเพียงแท่งเดียว

ทองคำไม่เคยเคลื่อนด้วยเหตุผลเดียวครับ รอบนี้ราคากำลังสะท้อนการแข่งขันระหว่างดอกเบี้ยสูง ความกังวลเงินเฟ้อ ความแข็งของดอลลาร์ และค่าเงินบาท ใครแยกสี่แรงนี้ออกจากกันได้ จะเข้าใจตลาดมากกว่าคนที่เห็นราคาขึ้นลงแล้วรีบหาคำอธิบายเพียงคำเดียว