เหตุแผ่นดินไหวในอินโดนีเซีย ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 51 ราย และ มีผู้พลัดถิ่นหลายพันคน

เหตุแผ่นดินไหวในอินโดนีเซีย ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 51 ราย และ มีผู้พลัดถิ่นหลายพันคน

เมื่อช่วงเช้าวันที่ 15 สิงหาคม 2026 ได้เกิดเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ในจังหวัดนูซาเต็งการาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย โดยมีความรุนแรงมากถึง 7.7 แมกนิจูด ซึ่งแรงสั่นสะเทือนทำให้บ้านเรือนและสิ่งปลูกสร้างจำนวนมากได้รับความเสียหาย เกิดดินถล่มหลายจุด และ ถนนหลายสายถูกตัดขาด ส่งผลให้การเดินทางและการช่วยเหลือประชาชนเป็นไปอย่างยากลำบาก

เหตุการณ์ครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 51 ราย และ มีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกจำนวนมาก โดยในจำนวนนี้มีผู้บาดเจ็บสาหัส 36 ราย และ บาดเจ็บเล็กน้อย 77 ราย เจ้าหน้าที่คาดว่า "จำนวนผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บอาจเพิ่มขึ้น เพราะยังมีพื้นที่บางแห่งที่ทีมกู้ภัยเข้าไปไม่ถึง และ อาจมีผู้ที่ติดอยู่ใต้ซากอาคารที่พังลงมา"

หลังเกิดเหตุ ประชาชนประมาณ 5,000 คน ต้องออกจากบ้านเพื่อไปอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย โดยเฉพาะในเขตสิกกา มีประชาชนมากกว่า 3,300 คน ที่อพยพออกจากบ้านหรือไปรวมตัวกันตามสนามกีฬาและพื้นที่เปิดโล่ง หลายคนไม่กล้ากลับเข้าไปนอนในบ้าน เพราะกลัวว่าอาคารที่ได้รับความเสียหายแล้ว อาจพังลงมาได้หากเกิดแผ่นดินไหวอีกครั้ง บางครอบครัวต้องนำผ้าใบมาทำเป็นเต็นท์ชั่วคราวไว้หน้าบ้านที่เสียหาย เพื่อใช้เป็นที่พักในช่วงกลางคืน ผู้คนจำนวนมากเลือกนอนกลางแจ้ง บนระเบียง หรือ ในเต็นท์ เพราะรู้สึกว่าปลอดภัยกว่าการเข้าไปอยู่ในบ้าน ที่อาจไม่แข็งแรงเหมือนเดิม

"อับดุล มูตัส" ชาวบ้านวัย 63 ปี กล่าวว่า "หลังเกิดเหตุ ผมและครอบครัวรีบหนีออกจากบ้าน และ ไปนอนอยู่บนผ้าใบใต้ต้นไม้" และ "ครอบครัวของผมตัดสินใจออกจากบ้านทันที หลังจากเห็นระดับน้ำทะเลสูงขึ้น" ซึ่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดสิกกา กล่าวว่า "ชาวบ้านเกือบทั้งหมดในพื้นที่ ต่างหวาดกลัวที่จะนอนอยู่ในบ้านของตัวเอง หลายคนจึงเลือกนอนนอกบ้านหรือตั้งเต็นท์ชั่วคราว ถึงแม้ว่าจะต้องเผชิญกับความลำบาก แต่พวกเขายอมทำเช่นนั้นเพื่อความปลอดภัยของตัวเองและครอบครัว"

แผ่นดินไหวยังสร้างความเสียหายให้กับบ้านเรือนจำนวนมาก โดยมีบ้านมากกว่า 1,300 หลังได้รับความเสียหาย นอกจากนั้นยังเกิดดินถล่มหลายแห่ง ดินและหินจำนวนมากไหลลงมาปิดถนน ทำให้รถไม่สามารถผ่านได้ และ ทำให้หมู่บ้านหรือชุมชนบางแห่งถูกตัดขาดจากพื้นที่อื่น ทีมค้นหาและกู้ภัยต้องใช้เวลาในการเดินทาง เข้าไปช่วยเหลือประชาชนในพื้นที่ที่ถูกดินถล่มปิดทาง โดยเฉพาะบริเวณเมืองมาอูเมเร ซึ่งบางพื้นที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกในช่วงแรก ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะสามารถเปิดเส้นทาง และ เข้าไปช่วยเหลือได้ในเวลาต่อมา

รัฐบาลส่งทหารและตำรวจประมาณ 3,500 นาย เข้าไปในพื้นที่เพื่อช่วยค้นหาและกู้ภัย รวมถึงดูแลความปลอดภัยของประชาชน เจ้าหน้าที่ต้องตรวจสอบอาคารที่เสียหาย ค้นหาผู้ที่อาจติดอยู่ใต้ซาก และ ช่วยนำอาหาร น้ำ ยา และ สิ่งของจำเป็นไปให้กับผู้ที่ต้องอพยพออกจากบ้าน ในขณะเดียวกัน โรงพยาบาลบางแห่งก็ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ เนื่องจากมีความกังวลว่าอาคารอาจไม่ปลอดภัย ผู้ป่วยบางส่วนจึงถูกนำออกมารักษาในเต็นท์ ที่ตั้งอยู่ด้านนอกโรงพยาบาล เพื่อป้องกันอันตรายหากเกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นมาอีก นอกจากนี้ระบบไฟฟ้าในพื้นที่ ก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน ส่งผลให้สถานีบริการน้ำมันประมาณ 20 แห่งไม่สามารถเปิดให้บริการได้ เพราะไม่มีไฟฟ้าเพียงพอ ปัญหานี้ทำให้การเดินทางและการขนส่งสิ่งของจำเป็นยิ่งลำบากขึ้น เพราะรถกู้ภัย รถขนส่ง และป ระชาชนต้องใช้เชื้อเพลิงในการเดินทาง และ สิ่งที่ทำให้ประชาชนยังคงกังวลอย่างมาก คือ "หลังเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ยังมีแผ่นดินไหวตามมาอีกประมาณ 341 ครั้ง"