รู้จัก SWAG เสื้อผ้าที่คลี่ตัวสวมให้ผู้ใช้ได้ด้วยแรงดันอากาศ

เคยไหม? ในวันที่เร่งรีบ หรือสำหรับผู้ที่มีข้อจำกัดทางร่างกาย การสวมเสื้อผ้าอาจไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนที่หลายคนคิด แต่ทีมนักวิจัยจาก KAIST ประเทศเกาหลีใต้ และ Stanford University สหรัฐอเมริกา กำลังพัฒนาเทคโนโลยีที่ทำให้เสื้อผ้าคลี่ตัวสวมเข้ากับร่างกายได้ โดยแทบไม่ต้องใช้มือช่วย

เทคโนโลยีนี้มีชื่อว่า SWAG หรือ Self-Wearing Adaptive Garment เป็นระบบช่วยแต่งตัวที่นำกลไกของหุ่นยนต์นิ่มมารวมเข้ากับตัวเสื้อผ้า แทนที่จะใช้แขนกลภายนอกมาจับและดึงเสื้อผ้าให้ผู้สวมใส่

✨ นวัตกรรม “ชุดสวมเองได้” ทำงานอย่างไร?

หัวใจสำคัญของ SWAG คือกลไกที่เรียกว่า หุ่นยนต์เถาวัลย์ หรือ Vine Robot ซึ่งสามารถยืดตัวจากบริเวณปลาย คล้ายกับเสียงแตรปาร์ตี้ที่ค่อย ๆ คลี่ออก

ภายในเสื้อผ้าจะมีช่องสำหรับท่อหุ่นยนต์นิ่ม เมื่อเติมแรงดันอากาศ ท่อจะยืดไปตามแขน ขา หรือแนวลำตัว พร้อมดันผ้าให้ค่อย ๆ พลิกและคลี่คลุมร่างกาย วิธีนี้ช่วยลดการเสียดสีระหว่างผ้ากับผิวหนัง และทำให้ตัวเสื้อผ้าปรับตามส่วนโค้งของร่างกายได้โดยไม่ต้องพึ่งแขนกลแข็งหรือระบบคำนวณเส้นทางที่ซับซ้อน

ทีมนักวิจัยได้ทดลองกับต้นแบบหลายรูปแบบ โดยแขนเสื้อใช้เวลาสวมประมาณ 14 วินาที เสื้อแจ็กเก็ตประมาณ 13 วินาที และกางเกงประมาณ 21 วินาที ตัวเลขเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าเวลาการทำงานแตกต่างกันตามชนิดของเสื้อผ้าและรูปแบบของระบบ ไม่ได้กำหนดตายตัวว่าทุกชุดจะสวมเสร็จภายใน 10 วินาที

💡 จากจักรยานกลางฝนสู่ชุดสวมเอง

แนวคิดนี้มีจุดเริ่มต้นจากเหตุการณ์เรียบง่ายในชีวิตประจำวัน เมื่อ Nam Gyun Kim นักวิจัยหลักของโครงการ กำลังขี่จักรยานแล้วฝนตก เขาจึงคิดว่าคงสะดวกไม่น้อย หากเสื้อกันฝนสามารถสวมให้ผู้ใช้ได้เองขณะกำลังเคลื่อนที่

Kim อธิบายว่า หุ่นยนต์เถาวัลย์จะเคลื่อนอยู่ใกล้ร่างกาย พร้อมพลิกเสื้อผ้าด้านในออกระหว่างการเคลื่อนตัว จึงสามารถไต่ไปตามรูปร่างของผู้สวมใส่ได้อย่างมั่นคง แม้ผู้ใช้จะไม่ได้ยืนนิ่งตลอดเวลา

♿ ความหวังใหม่สำหรับผู้สูงอายุและผู้มีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนไหว

เป้าหมายสำคัญของเทคโนโลยีนี้ไม่ใช่เพียงทำให้การแต่งตัวดูเหมือนภาพยนตร์ไซไฟ แต่คือการช่วยให้ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ผู้พักฟื้นจากอาการบาดเจ็บ หรือผู้ที่ขยับแขนขาได้ลำบาก สามารถสวมเสื้อผ้าได้ง่ายและเป็นอิสระมากขึ้น

นอกจากการใช้งานในชีวิตประจำวันแล้ว นักวิจัยยังมองถึงความเป็นไปได้ในห้องคลีนรูม โรงพยาบาล และงานฉุกเฉินที่ผู้ปฏิบัติงานต้องสวมชุดป้องกันอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม SWAG ยังเป็นเทคโนโลยีต้นแบบ งานวิจัยระบุว่ายังต้องพัฒนาให้รองรับเสื้อผ้าหลากหลายชนิดและรูปร่างของผู้ใช้มากขึ้น รวมทั้งต้องทดสอบในสถานการณ์จริงกับผู้ที่มีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนไหว ก่อนจะประเมินได้ว่าจะนำมาใช้งานในชีวิตประจำวันได้กว้างขวางเพียงใด

นวัตกรรมนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของ “เสื้อผ้าแห่งอนาคต” แต่ยังแสดงให้เห็นว่า การออกแบบกลไกทางวิศวกรรมอย่างเข้าใจมนุษย์ อาจช่วยเปลี่ยนกิจวัตรเล็ก ๆ ให้กลายเป็นสิ่งที่สะดวกและเป็นอิสระมากขึ้นได้

เพื่อน ๆ คิดอย่างไรกันบ้าง? ถ้ามีชุดแบบนี้วางขายจริง อยากลองใช้กันไหมครับ? 👇