ไต้หวันเปิดฉากซ้อมรบ “ฮั่นกวง 42” จำลองรับมือการโจมตีจากจีน

ไต้หวันเริ่มการฝึกซ้อมทางทหารครั้งใหญ่ประจำปีที่ใช้ชื่อว่า “ฮั่นกวง 42” เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2026 เพื่อจำลองการรับมือความขัดแย้งและการโจมตีที่อาจเกิดขึ้น โดยการฝึกภาคสนามมีกำหนดดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลา 10 วัน จนถึงวันที่ 14 สิงหาคม 2026

เป้าหมายสำคัญของการฝึกครั้งนี้ คือ การทดสอบว่ากองทัพสามารถปฏิบัติการป้องกันประเทศได้อย่างต่อเนื่อง และผู้บังคับบัญชาสามารถปรับแผนได้รวดเร็วเพียงใด หากความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามไม่เป็นไปตามสถานการณ์ที่วางไว้ล่วงหน้า

การฝึกยังครอบคลุมการรับมือกับยุทธวิธีในพื้นที่สีเทา ซึ่งเป็นการกดดันที่ยังไม่ถึงขั้นเปิดสงครามเต็มรูปแบบ รวมถึงสถานการณ์ที่ศูนย์บัญชาการ ท่าเรือ ระบบขนส่ง และพื้นที่อุตสาหกรรมด้านกลาโหมอาจถูกโจมตีหรือทำให้ไม่สามารถใช้งานได้ตามปกติ

กองทัพจะทดสอบการกระจายกำลังทางอากาศ การส่งเรือออกปฏิบัติการฉุกเฉิน การเคลื่อนย้ายคลังยุทโธปกรณ์ในภาวะสงคราม ตลอดจนการประสานงานระหว่างผู้บังคับบัญชากับหน่วยปฏิบัติ โดยปีนี้มีการนำวิธีสื่อสารแบบ “Backbrief” มาใช้เป็นครั้งแรก ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทบทวนภารกิจและอธิบายแผนปฏิบัติกลับไปยังผู้บังคับบัญชา เพื่อลดความคลาดเคลื่อนระหว่างการปฏิบัติงาน

อีกส่วนที่สำคัญ คือ การให้ประชาชนและหน่วยงานพลเรือนเข้ามามีส่วนร่วมผ่านการฝึกความพร้อมของเมืองและการป้องกันภัยทางอากาศ ซึ่งจะจัดแยกตามภูมิภาคในวันที่ 7 และระหว่างวันที่ 10–13 สิงหาคม 2026 แต่ละพื้นที่ใช้เวลาประมาณ 30 นาที

เมื่อมีสัญญาณเตือน ประชาชนในพื้นที่ฝึกจะต้องปฏิบัติตามมาตรการที่กำหนด เช่น หยุดการเดินทาง เข้าหลบภัยในอาคารหรือพื้นที่ปลอดภัย รวมถึงให้ความร่วมมือกับการควบคุมการจราจรและการฝึกช่วยเหลือผู้ประสบภัย

สิ่งที่แตกต่างจากการซ้อมในปีก่อน คือ ไต้หวันจะทดลองลดความเร็วของอินเทอร์เน็ตมือถือเป็นครั้งแรก เพื่อจำลองสถานการณ์ที่เครือข่ายสื่อสารถูกรบกวนหรือมีช่องสัญญาณไม่เพียงพอ โดยจะทดสอบใน 14 เมืองและเขตปกครองทางภาคกลางและภาคเหนือในวันที่ 10 และ 13 สิงหาคม ตั้งแต่เวลา 14.30–15.00 น.

การทดสอบดังกล่าวจะไม่ตัดสัญญาณอินเทอร์เน็ตทั้งหมด แต่จะลดความเร็วของบริการ 4G และ 5G ขณะที่การโทรศัพท์ ข้อความ SMS และระบบแจ้งเตือนภัยสาธารณะคาดว่าจะยังใช้งานได้ตามปกติ

การฝึก “ฮั่นกวง 42” จึงไม่ได้ทดสอบเฉพาะความพร้อมของทหารเท่านั้น แต่ยังจำลองให้เห็นว่า หากประเทศเผชิญวิกฤตที่กระทบทั้งความมั่นคง การเดินทาง และการติดต่อสื่อสาร หน่วยงานภาครัฐ กองทัพ และประชาชนจะสามารถประสานงานและรักษาการดำเนินชีวิตขั้นพื้นฐานได้มากน้อยเพียงใด