ชาวนาจีนพบเศียรพระอายุ 1,400 ปี ช่วยต่อองค์เดิมที่หายไปนาน 26 ปี

ชาวนาจีนพบเศียรพระอายุ 1,400 ปี ช่วยต่อองค์เดิมที่หายไปนาน 26 ปี

ชาวนาคนหนึ่งในมณฑลชานซี ประเทศจีน พบเศียรพระพุทธรูปหินโบราณขณะทำงานอยู่ในทุ่งนา แต่แทนที่จะเก็บไว้หรือพยายามนำไปขาย เขากลับรีบแจ้งเจ้าหน้าที่ เพราะเชื่อว่าสิ่งที่พบอาจเป็นโบราณวัตถุสำคัญของประเทศ

การตัดสินใจครั้งนั้นนำไปสู่การค้นพบทางโบราณคดีที่น่าประทับใจ เมื่อผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบแล้วพบว่า เศียรพระพุทธรูปสามารถนำกลับไปประกอบกับลำตัวของพระพุทธรูปที่พิพิธภัณฑ์เก็บรักษาไว้มาตั้งแต่ปี 2000 ได้ หลังชิ้นส่วนทั้งสองแยกจากกันมานานถึง 26 ปี

พบก้อนหินรูปร่างคล้ายเศียรพระกลางทุ่งนา

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม 2026 ขณะที่ เหอ ตงเซิ่ง (He Dongsheng) ชาวบ้านวัย 57 ปี กำลังทำงานในทุ่งใกล้ฟาร์มหมูของครอบครัวในหมู่บ้านตงจ้าว เมืองเฟินหยาง

เขาสังเกตเห็นก้อนหินที่มีรูปร่างคล้ายศีรษะของพระพุทธรูป เมื่อหยิบขึ้นมาตรวจสอบจึงคิดว่าอาจเป็นของโบราณที่มีคุณค่า และรีบแจ้งคณะกรรมการหมู่บ้านโดยไม่คิดเก็บไว้เป็นของตนเอง

“ผมรู้ในใจว่านี่เป็นโบราณวัตถุของชาติ การมอบให้รัฐจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุด” เขากล่าวถึงเหตุผลที่ตัดสินใจส่งมอบสิ่งที่พบให้เจ้าหน้าที่

หลังจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าตรวจสอบ เศียรพระพุทธรูปถูกส่งไปยัง พิพิธภัณฑ์เมืองเฟินหยาง เพื่อบันทึกข้อมูลและศึกษารายละเอียดเพิ่มเติม

เศียรพระอายุเก่าแก่กว่า 1,400 ปี

ผลการตรวจสอบพบว่า เศียรพระพุทธรูปทำจากหินทรายในท้องถิ่น มีความสูงประมาณ 37.5 เซนติเมตร กว้าง 24 เซนติเมตร และหนา 25.5 เซนติเมตร

แม้บางส่วน เช่น หูซ้าย รูจมูก และพื้นผิวด้านซ้าย จะได้รับความเสียหายและมีร่องรอยผุกร่อน แต่ลักษณะสำคัญของงานแกะสลักยังคงมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ใบหน้าของพระพุทธรูปมีหน้าผากกว้าง แก้มเต็ม มุมปากยิ้มเล็กน้อย และมีเส้นสายที่เรียบง่าย ผู้เชี่ยวชาญระบุว่าองค์ประกอบเหล่านี้เป็นลักษณะของงานประติมากรรมสมัย ราชวงศ์ฉีเหนือ ซึ่งปกครองพื้นที่ตอนเหนือของจีนระหว่างปี ค.ศ. 550–577 ทำให้เศียรพระชิ้นนี้มีอายุมากกว่า 1,400 ปี

เชื่อมต่อกับพระพุทธรูปที่พบเมื่อ 26 ปีก่อน

สิ่งที่ทำให้การค้นพบครั้งนี้พิเศษยิ่งขึ้น คือเศียรพระมีลักษณะคล้ายกับลำตัวของพระพุทธรูปยืนที่ถูกขุดพบในหมู่บ้านเดียวกันเมื่อปี 2000

ลำตัวดังกล่าวไม่มีส่วนศีรษะ และถูกเก็บรักษาอยู่ในพิพิธภัณฑ์เมืองเฟินหยางมานานหลายปี เจ้าหน้าที่จึงตั้งข้อสังเกตทันทีว่า ชิ้นส่วนที่เพิ่งค้นพบอาจเป็นเศียรที่หายไปของพระพุทธรูปองค์นี้

เบื้องต้น ผู้เชี่ยวชาญเปรียบเทียบชนิดของหิน ลักษณะการผุกร่อน และแนวรอยแตก ก่อนพบว่ามีความสอดคล้องกันอย่างมาก จากนั้นพิพิธภัณฑ์ได้ว่าจ้างทีมงานเฉพาะทางให้สแกนชิ้นส่วนทั้งสองด้วยเทคโนโลยี 3 มิติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม

หลังวิเคราะห์ข้อมูลเป็นเวลาหลายวัน ผู้เชี่ยวชาญยืนยันว่าแนวรอยแตก เนื้อหิน และร่องรอยการผุกร่อนตรงกัน แสดงให้เห็นว่าเศียรและลำตัวเป็นชิ้นส่วนของพระพุทธรูปองค์เดียวกันจริง

พระพุทธรูปที่แยกจากกันมานานกว่า 26 ปีจึงสามารถกลับมาประกอบเป็นองค์เดียวกันได้อีกครั้ง

การค้นพบที่มีค่ามากกว่าการทำให้รูปปั้นสมบูรณ์

หวัง จงจาง อดีตภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์ ซึ่งมีส่วนร่วมในการขุดพบลำตัวพระพุทธรูปเมื่อปี 2000 เฝ้าตามหาส่วนเศียรมานานหลายปี เขากล่าวว่ารู้สึกยินดีอย่างมากเมื่อได้เห็นชิ้นส่วนทั้งสองกลับมาอยู่ด้วยกัน

ด้านภัณฑารักษ์คนปัจจุบันระบุว่า พระพุทธรูปที่สมบูรณ์จะเป็นหลักฐานสำคัญสำหรับการศึกษาประติมากรรมหินทางพุทธศาสนาในพื้นที่ทางตะวันตกของมณฑลชานซี

มณฑลชานซีเคยเป็นพื้นที่สำคัญของราชวงศ์ฉีเหนือ และเป็นศูนย์กลางแห่งหนึ่งของการสร้างประติมากรรมหินทางพุทธศาสนา การศึกษาพระพุทธรูปองค์นี้จึงอาจช่วยให้นักวิชาการเข้าใจทั้งรูปแบบศิลปะ ความเชื่อ และพัฒนาการของพระพุทธศาสนาในจีนเมื่อกว่า 1,400 ปีก่อนได้ละเอียดขึ้น

รับรางวัล 10,000 หยวน แต่ภูมิใจกับชื่อในพิพิธภัณฑ์มากกว่า

วันที่ 18 กรกฎาคม พิพิธภัณฑ์เมืองเฟินหยางจัดพิธีรับมอบโบราณวัตถุอย่างเป็นทางการ พร้อมมอบใบประกาศเกียรติคุณและเงินรางวัลจำนวน 10,000 หยวน ให้แก่เหอ ตงเซิ่ง เพื่อยกย่องการมีส่วนร่วมในการปกป้องมรดกทางวัฒนธรรม

อย่างไรก็ตาม เขากล่าวว่าสิ่งที่ทำให้มีความสุขที่สุดไม่ใช่เงินรางวัล แต่เป็นการที่ชื่อของตนจะถูกบันทึกไว้ในพิพิธภัณฑ์ในฐานะผู้บริจาคโบราณวัตถุ

หลังจบพิธี นักท่องเที่ยวจำนวนหนึ่งยังเข้ามาขอถ่ายภาพร่วมกับเขา เพื่อแสดงความชื่นชมต่อการตัดสินใจส่งมอบสิ่งที่ค้นพบให้แก่ส่วนรวม

ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ได้ดำเนินการสแกน ลงทะเบียน และจัดทำเอกสารเกี่ยวกับเศียรพระตามกระบวนการอนุรักษ์โบราณวัตถุ ก่อนนำไปดูแลและจัดแสดงร่วมกับลำตัวอย่างเหมาะสม

เรื่องราวครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงความบังเอิญของชายคนหนึ่งที่พบก้อนหินกลางทุ่งนา แต่ยังสะท้อนให้เห็นว่า การแจ้งเจ้าหน้าที่เมื่อพบสิ่งของที่อาจเป็นโบราณวัตถุ สามารถช่วยรักษาหลักฐานทางประวัติศาสตร์ให้กลับมาเล่าเรื่องราวของอดีตได้อีกครั้ง

เ