"ฮุนเซน" กล้าแต่กับ "ไทย" แต่กับ "เวียดนาม" เหมือนเด็กว่านอนสอนง่าย

              "ฮุนเซน" กล้าแต่กับ "ไทย" แต่กับ "เวียดนาม" เหมือนเด็กที่ว่านอนสอนง่าย ถ้าใครคิดจะเข้าใจเรื่องการเมืองไทย กัมพูชา และเวียดนามก็ต้องรู้ก่อนว่าความสัมพันธ์ระหว่าง ฮุนเซน กับเวียดนามนั้นเป็นแบบไหน ที่ฮุนเซนมีทุกวันนี้ได้เพราะมีเวียดนามหนุนหลัง แต่ฝ่ายค้านกัมพูชากลับมองว่าความสัมพันธ์แบบนี้เป็นแบบลูกน้องลูกพี่มากกว่า โดยกัมพูชาเป็นแค่หุ่นเชิดของเวียดนามเท่านั้น

               กับมุมมองที่ว่า "ฮุนเซน" กล้างัดข้อหรือชอบสร้างปัญหากับประเทศไทย โดยที่ไม่กลัวอะไรเลย เรื่องนี้มักเกิดจากการใช้ประเด็นชาตินิยมและข้อพิพาทตามแนวชายแดน (เช่น ปราสาทเขาพระวิหาร) มาใช้เป็นเครื่องมือในการเบี่ยงเบนความสนใจจากปัญหาภายในประเทศกัมพูชา ทั้งนี้การปลุกกระแส "เสียม" หรือไทยให้เป็นศัตรูของกัมพูชา ก็ถูกใช้เพื่อสร้างความชอบธรรมให้ผู้นำเขมรและกลบเกลื่อนวิกฤตศรัทธาหรือเศรษฐกิจที่ใกล้จะล่มสลายแล้วตอนนี้

               การสร้างประเด็นข้อพิพาทชายแดน ทาง "ฮุนเซน" มักสร้างปัญหาในช่วงเวลาที่รัฐบาลตนเองต้องการเสถียรภาพ และใช้ความเกลียดชังไทยสร้างชาตินิยม แนวความคิดนี้กัมพูชาได้ปลูกฝังประชาชนของตัวเองให้มองว่า สยาม หรือไทย นั้น เป็นผู้ขโมยสิ่งศักดิ์สิทธิ์และดินแดนไปจากกัมพูชา และในช่วงที่เศรษฐกิจกัมพูชากำลังตกต่ำหรือเกิดปัญหาภายใน ฮุน เซน มักจะใช้ประเด็นนี้เพื่อดึงดูดความสนใจของประชาชน อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงการวิเคราะห์มุมมองทางเมืองเท่านั้น ที่เน้นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและการเมืองภายในกัมพูชาเป็นหลัก ซึ่งอาจมีประเด็นอื่นๆ แอบแฝงรวมถึงนักการเมืองขายชาติบางคนที่ยอมเสียผลประโยชน์ให้กัมพูชา