7 รายละเอียดที่จะช่วยให้คุณ เลือกซื้อกางเกงยีนส์คุณภาพดีและใส่แล้วดูดี

     ไม่ใช่เพียงแค่แตกต่างกันด้านราคาเท่านั้น กางเกงยีนส์ระดับพรีเมียมมักมี "สัดส่วนทองคำ" ทั้งในด้านเนื้อผ้าและการตัดเย็บ ซึ่งช่วยพรางจุดบกพร่องของรูปร่างผู้สวมใส่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

     ในปัจจุบัน ตลาดมีกางเกงยีนส์ให้เลือกมากมาย โดยมีราคาตั้งแต่หลักร้อยไปจนถึงหลักล้าน เพื่อหลีกเลี่ยงการซื้อสินค้าคุณภาพต่ำ หรือ กางเกงที่ทำให้รูปร่างดูไม่สวย ควรพิจารณา 7 รายละเอียดต่อไปนี้อย่างรอบคอบ เช่น...

สัดส่วนผ้าที่ช่วยป้องกันการย้วย
     ปัญหาที่หลายคนกังวลเมื่อสวมกางเกงยีนส์ คือ บริเวณหัวเข่าที่พองหรือย้วยหลังจากลุกนั่งเพียงไม่กี่ครั้ง หลายคนเข้าใจผิดว่ากางเกงยีนส์ที่ทำจากผ้าฝ้าย 100% คือ กางเกงที่ดีที่สุด แต่ในความเป็นจริง เส้นใยฝ้ายธรรมชาติมีแนวโน้มเสียรูปได้ง่าย โดยเฉพาะบริเวณที่มีการงอหรือรับแรงบ่อย เช่น หัวเข่าและสะโพก โดยกางเกงที่เหมาะสมควรเป็นผ้าผสม ได้แก่ ฝ้ายประมาณ 92% [เพื่อการระบายอากาศที่ดี] สแปนเด็กซ์ 3% [เพิ่มความยืดหยุ่น] และ โพลีเอสเตอร์ 5% [ช่วยให้ผ้าคืนรูป] การผสมผสานนี้ช่วยให้กางเกงคงรูปสวยได้ยาวนาน...

     สำหรับกางเกงทรงรัดรูป ควรเลือกที่มีสแปนเด็กซ์มากกว่า 3% เพื่อความคล่องตัวในการเคลื่อนไหว ส่วนผ้าที่ผสมเส้นใยเทนเซล ลินิน หรือ ใยไผ่ จะเหมาะกับฤดูร้อน เนื่องจากบาง เบา และ ระบายอากาศได้ดี...

ความหนาแน่นของการทอผ้า
     กางเกงยีนส์ราคาถูกมักใช้ฝ้ายรีไซเคิลหรือเส้นใยสั้น ทำให้โครงสร้างผ้าไม่แข็งแรง เมื่อเคลื่อนไหวมาก บริเวณเป้ากางเกงอาจฉีกขาดหรือด้ายหลุดได้ง่าย ควรเลือกผ้าเดนิมที่ทอแบบลายทแยงและมีความหนาแน่นสูง เมื่อพิจารณาใกล้ๆจะเห็นลายทอชัดเจน หนาและแน่น ผ้าประเภทนี้ไม่เพียงทนทาน แต่เมื่อใช้งานไปนานๆ ยังเกิดลวดลายเฟดตามธรรมชาติที่ดูสวยงามอีกด้วย

ตำแหน่งตะเข็บด้านข้างที่ช่วยพรางต้นขา
     คุณค่าของกางเกงที่ดี อยู่ที่การตัดเย็บอย่างพิถีพิถันเพื่อเสริมรูปร่าง ให้วางกางเกงบนพื้นราบและสังเกตตะเข็บด้านในของขา หากตะเข็บถูกขยับไปด้านหน้าประมาณ 1 เซนติเมตร แทนที่จะอยู่ตรงกึ่งกลาง จะช่วยสร้างภาพลวงตา ทำให้ขาดูเรียวขึ้นและต้นขาดูเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด ในทางตรงกันข้าม กางเกงที่ตัดเย็บไม่ประณีต มักมีตะเข็บอยู่ตรงกลางหรือเอนไปด้านหลัง ซึ่งจะเน้นให้เห็นต้นขาใหญ่

ความต่างของความยาวเป้ากางเกง
     เพื่อช่วยเก็บหน้าท้องและป้องกันสะโพกหย่อน ความต่างระหว่างเป้าหน้าและเป้าหลัง มีความสำคัญอย่างยิ่ง ระดับที่เหมาะสมมักอยู่ที่ 2-5 เซนติเมตร หากต่างกันน้อยกว่า 2 เซนติเมตร เป้าหน้าจะสั้นเกินไป ทำให้รัดหน้าท้องและเห็นรอยพับของไขมัน หากมากกว่า 5 เซนติเมตร เป้าหลังจะยาวเกิน ทำให้สะโพกดูหย่อนและขาดูสั้นลง อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่มีสะโพกผาย ควรเลือกความต่างที่มากขึ้นเพื่อความสบายขณะนั่ง

ความต่างระดับของขอบเอว
     เช่นเดียวกับเป้ากางเกง ความต่างระหว่างขอบเอวด้านหน้าและด้านหลัง ส่งผลต่อความสบายในการสวมใส่ หากขอบเอวด้านหลังไม่สูงกว่าด้านหน้ามากพอ [โดยทั่วไปควรมากกว่า 2 เซนติเมตร] เมื่อนั่งลงอาจเกิดอาการกางเกงร่นหรือเห็นช่วงหลังได้ และ หากผ้ามีสแปนเด็กซ์สูงและยืดหยุ่นมาก ความต่างระดับอาจลดลงเล็กน้อยได้ เนื่องจากผ้าจะขยายตามรูปร่างเมื่อสวมใส่

ตำแหน่งกระเป๋าหลัง
     กระเป๋าหลังของกางเกงยีนส์เปรียบเสมือน "ศัลยแพทย์ความงาม" ของสะโพก ตำแหน่งขอบบนของกระเป๋า ควรอยู่ห่างจากขอบเอวประมาณ 3-5 เซนติเมตร ระยะนี้จะช่วยยกจุดศูนย์ถ่วงของสะโพก ทำให้ดูสูงและขายาวขึ้น โดยระยะห่างระหว่างกระเป๋าทั้งสอง ควรอยู่ใกล้แนวกึ่งกลางลำตัว เพื่อให้สะโพกดูมนและกระชับ กระเป๋าที่ใหญ่เกินไปหรืออยู่ห่างกันมาก จะทำให้สะโพกดูกว้างและแบน

รายละเอียดตกแต่งและสีสัน
     ความหรูหรามักมาจากความเรียบง่าย รายละเอียดที่มากเกินไป เช่น ลายปักขนาดใหญ่ พู่ห้อย หรือ รอยขาดที่เยอะเกินความจำเป็น มักบ่งบอกถึงกางเกงคุณภาพต่ำ นอกจากนี้ การฟอกสีให้ดูสกปรก หากทำไม่ประณีต จะทำให้กางเกงดูหมองและไม่สะอาดตา

     สำหรับสีสัน สีน้ำเงินเข้มหรือสีขาว ถือเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัย สีน้ำเงินเข้มช่วยให้ลุคดูสุภาพ เข้ากับเสื้อผ้าได้ง่าย และ ทำให้ขาดูเรียว ส่วนสีขาวให้ความรู้สึกเรียบหรู สบายตา แต่ค่อนข้างเลือกสรีระผู้สวมใส่

อ้างอิง : https://vnexpress.net/7-chi-tiet-nhan-biet-quan-jeans-cao-cap-ton-dang-5001535.html