ไมโครเวฟ 45 ปี จากครัวบ้านสู่พิพิธภัณฑ์ ตำนานความทนทานที่บริษัทผู้ผลิตยังต้องคารวะ

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้มีโอกาสอ่านข่าวหนึ่ง

ข่าวดังกล่าวเล่าถึงชายรายหนึ่งที่โพสต์ภาพ “เตรียมปลดระวาง” ไมโครเวฟประจำบ้าน ซึ่งใช้งานต่อเนื่องยาวนานถึง 45 ปี ตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อรุ่นแม่ยังไม่แต่งงานกัน เป็นไมโครเวฟที่อยู่คู่ครัวมาเกือบครึ่งศตวรรษ ผ่านมื้ออาหารนับไม่ถ้วน ผ่านวันธรรมดาและวันสำคัญของครอบครัวอย่างเงียบงัน

เจ้าของโพสต์เขียนข้อความขอบคุณไมโครเวฟเครื่องนี้อย่างจริงใจ ขอบคุณที่ทำให้ทุกมื้ออิ่มท้อง อบอุ่นใจ ดูแลสมาชิกในบ้าน 5 คน และแมวอีก 1 ตัว ตลอดระยะเวลากว่า 16,400 วัน

ไมโครเวฟเครื่องนี้ ในยุคที่ถูกซื้อมาใหม่ ๆ มีราคาสูงถึง 110,000 ดอลลาร์ไต้หวัน หรือราว หนึ่งแสนบาทไทย ซึ่งถือว่าเป็นของฟุ่มเฟือยระดับสูงในสมัยนั้น แต่สิ่งที่ได้กลับมา คือความทนทานที่พิสูจน์ด้วยกาลเวลา

แม้ในช่วงหลังจะเริ่มมีอาการขัดข้องบ้างตามวัย คุณพ่อของบ้านก็ยังหยิบเครื่องมือช่างขึ้นมาซ่อมเองทุกครั้ง ประคองให้มันทำหน้าที่ต่อไปได้อีกวัน อีกเดือน อีกปี ความผูกพันเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องของเครื่องใช้ไฟฟ้าอีกต่อไป แต่เป็น “ความทรงจำของครอบครัว”

เรื่องราวที่คิดว่าเป็นเพียงโพสต์อำลาเครื่องใช้เก่า กลับสร้างแรงสั่นสะเทือนในโลกออนไลน์อย่างคาดไม่ถึง เมื่อ Panasonic Taiwan ผู้ผลิตไมโครเวฟเครื่องดังกล่าว เข้ามาแสดงความเห็นอย่างเป็นทางการใต้โพสต์ ขอรับไมโครเวฟเครื่องนี้ไปเก็บรักษาไว้ใน พิพิธภัณฑ์ Panasonic เพื่อเป็นหลักฐานแห่งคุณภาพและความทรงจำ พร้อมเสนอแลกเปลี่ยนด้วยผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่

ข้อความสั้น ๆ จากบริษัทว่า

“รบกวนติดต่อเราทางข้อความส่วนตัว จะมีเจ้าหน้าที่ประสานงานกับท่าน ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันมาตลอด”

ประโยคเดียว แต่สะท้อนหัวใจของคำว่า บริการหลังการขาย ได้อย่างงดงาม

ชาวเน็ตจำนวนมากต่างแสดงความคิดเห็นด้วยความซาบซึ้ง บ้างบอกว่าไม่เคยคิดว่าจะเห็นบริษัทผู้ผลิต “ตามหา” เครื่องใช้เก่ากลับบ้าน บ้างกล่าวว่านี่คือการตลาดที่ไม่ต้องโฆษณา แต่กินใจยิ่งกว่าสปอตใด ๆ

ไมโครเวฟเครื่องหนึ่ง อาจไม่พูด ไม่ขยับ แต่กลับเป็นพยานแห่งกาลเวลา เป็นเครื่องใช้ที่สะสมความรัก ความผูกพัน และวิถีชีวิตของผู้คนอย่างเงียบ ๆ

และเมื่อถึงวันที่มัน “ได้พักผ่อนอย่างสมเกียรติ” การได้กลับไปยืนอยู่ในพิพิธภัณฑ์ของผู้ให้กำเนิด ก็อาจเป็นจุดจบที่งดงามที่สุดเท่าที่เครื่องใช้ไฟฟ้าเครื่องหนึ่งจะพึงมีได้.