องค์การแรงงานระหว่างประเทศ: ห่วงโซ่อุปทานและการเติบโตที่เท่าเทียม

            ในที่นี้คือบทสรุปผลการสัมมนาใหญ่ในหัวข้อ “ห่วงโซ่อุปทานที่ยืดหยุ่นและการเติบโตที่เท่าเทียมในโลกการทำงานที่เปลี่ยนแปลง: การส่งเสริมงานที่มีคุณค่าผ่านความร่วมมือระดับภูมิภาคในเอเชียและแปซิฟิก” ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 15-16 กันยายน 2568 ณ โรงแรมพูลแมน ซอยรางน้ำ จัดโดยองค์การแรงงานระหว่างประเทศ ลภาการอง์นายจ้างแห่งประเทศไทยได้รับเชิญเข้าร่วม ดร.โสภณ พรโชคชัย ประธานศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์ บริษัท เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส จำกัด (www.area.co.th) และรองประธานสภาฯ สรุปผลการสัมมนาไว้ ณ ที่นี้

การคาดการณ์เชิงกลยุทธ์

            การคาดการณ์เชิงกลยุทธ์สำหรับห่วงโซ่อุปทานที่ยืดหยุ่นและการเติบโตอย่างเท่าเทียมในเอเชียและแปซิฟิกนี้ เกี่ยวข้องกับการใช้ข้อมูลและการมองการณ์ไกลเพื่อคาดการณ์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ปรับห่วงโซ่อุปทานให้เข้ากับสภาพแวดล้อมโลกที่เปลี่ยนแปลง และส่งเสริมนโยบายที่รับประกันงานที่มีคุณค่าสำหรับแรงงานทุกคนในภูมิภาค การคาดการณ์เชิงกลยุทธ์นี้ผสานรวม วาระการทำงานที่มีคุณค่าของ ILO ซึ่งมุ่งเน้นไปที่เสาหลักสี่ประการ ได้แก่ การจ้างงาน สิทธิในการทำงาน การคุ้มครองทางสังคม และ การเจรจาทางสังคม เพื่อวางตำแหน่งห่วงโซ่อุปทานให้เป็นกลไกขับเคลื่อนการพัฒนา มากกว่าที่จะเป็นแหล่งของความเปราะบาง เป้าหมายคือการสร้างความยืดหยุ่นต่อภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ นำไปสู่ความก้าวหน้าสู่การเติบโตทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืน ครอบคลุม และเท่าเทียมกันในภูมิภาค

            แนวทางหลัก ได้แก่ การคาดการณ์ความเสี่ยง การเสริมสร้างสถาบันแรงงาน การส่งเสริมการทำงานที่เหมาะสม การใช้ประโยชน์จาก มาตรฐานสากลเพื่อให้แน่ใจว่าห่วงโซ่อุปทานกระจายอำนาจ และการส่งเสริมความยืดหยุ่นที่เกี่ยวข้องกับการกระจายตลาด การขยายโครงการคุ้มครองทางสังคม และการลงทุนในโอกาสในการฝึกฝนทักษะใหม่และเพิ่มทักษะ

การเสริมสร้างสถาบันแรงงาน

            เพื่อเสริมสร้างสถาบันแรงงานสำหรับงานที่มีคุณค่าในห่วงโซ่อุปทาน จึงมีการดำเนินการหลายแง่มุม โดยมุ่งเน้นไปที่วาระการทำงานที่มีคุณค่า ซึ่ง ครอบคลุมการจ้างงาน สิทธิ การคุ้มครอง และการเจรจา ซึ่งรวมถึงการส่งเสริมการเจรจาทางสังคมและไตรภาคีกับรัฐบาล นายจ้าง และลูกจ้าง การกำหนดและบังคับใช้มาตรฐานแรงงานระหว่างประเทศ และการดำเนินนโยบายการพัฒนาที่ยั่งยืน เช่น แนวปฏิบัติทางธุรกิจที่รับผิดชอบ และการตรวจสอบสิทธิมนุษยชนอย่างรอบด้าน เพื่อให้มั่นใจว่าลูกจ้างจะได้รับสวัสดิการ สิทธิ และการจ้างงานที่มีประสิทธิภาพในทุกระดับของห่วงโซ่อุปทาน

            กลยุทธ์และการดำเนินการที่สำคัญ ได้แก่ การส่งเสริมไตรภาคีและการเจรจาทางสังคม การยึดมั่นในหลักการและสิทธิพื้นฐานในการทำงาน การส่งเสริมการดำเนินธุรกิจที่รับผิดชอบ การส่งเสริมการบูรณาการสิทธิมนุษยชนและมาตรฐานแรงงานเข้าในการดำเนินธุรกิจและการจัดการห่วงโซ่อุปทาน รวมถึงการดำเนินการตามความเหมาะสมด้านสิทธิมนุษยชน

การนำ ESG มาใช้ ในภูมิภาค

                ในด้านธรรมาภิบาลสิ่งแวดล้อมและสังคม (ESG) รัฐบาลเอเชียสามารถสร้างสมดุลระหว่างความต้องการด้านการลงทุนระหว่างประเทศกับเป้าหมายนโยบายภายในประเทศได้ โดยการปรับ กรอบการดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมของ ADB ให้สอดคล้องกับลำดับความสำคัญระดับชาติ ผ่านการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและการเสริมสร้างศักยภาพ เพื่อให้มั่นใจว่าความต้องการด้านการเงินจะได้รับการสนับสนุน ไม่ใช่แทนที่เป้าหมายการพัฒนา เช่น การจ้างงานที่มีคุณค่า บทเรียนจากการใช้แนวทางการจัดหาเงินทุนแบบมีเงื่อนไข ได้แก่ การใช้แนวทางที่ยืดหยุ่นในการประสานงาน การบูรณาการแผนระดับชาติกับมาตรฐานสากล และการมุ่งเน้นการดำเนินงานที่โปร่งใส

                การสร้างสมดุลระหว่างเป้าหมายในระดับนานาชาติและในประเทศ ได้แก่ การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียผ่านการปรึกษาหารืออย่างกว้างขวางกับสังคมพลเมือง ภาคเอกชน และชุมชนที่ได้รับผลกระทบ การมุ่งเน้นที่การสร้างขีดความสามารถโดยเพิ่มขีดความสามารถในการกำกับดูแลเพื่อให้แน่ใจว่าประเทศต่างๆ บูรณาการงานที่มีความหมาย และการสร้างความโปร่งใสและความรับผิดชอบ ซึ่งสร้างความไว้วางใจกับนักลงทุนและรับรองความรับผิดชอบต่อพันธกรณี

ความร่วมมือในการตรวจสอบ

            อาจกล่าวได้ว่าเพื่อให้มั่นใจว่าสิทธิแรงงานได้รับการปฏิบัติสอดคล้องกับกฎระเบียบที่เปลี่ยนแปลงไป เช่น กฎระเบียบด้านสิทธิมนุษยชนและการปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อม รัฐบาลควรบังคับใช้กฎหมายที่มีความสอดคล้องในระดับสากล สนับสนุนภาคธุรกิจ และส่งเสริมการเจรจาต่อรองทางสังคม พันธมิตรทางสังคมจำเป็นต้องใช้ประโยชน์จากการเจรจาต่อรองไตรภาคีเพื่อระบุและนำแนวทางแก้ไขปัญหาไปปฏิบัติ ขณะที่ภาคธุรกิจจำเป็นต้องบูรณาการซึ่งกันและกัน โดยมุ่งเน้นไปที่การประเมินความเสี่ยงและการแก้ไขปัญหา

            กลยุทธ์ของรัฐบาลคือการให้การสนับสนุนแก่ธุรกิจ เช่น การให้ความช่วยเหลือทางการเงินและทางเทคนิคเพื่อช่วยให้ธุรกิจ โดยเฉพาะ SMEs ปฏิบัติตามข้อกำหนดการตรวจสอบอย่างรอบคอบ ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และรับรองความสอดคล้องของนโยบาย

เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำและห่วงโซ่อุปทาน

            การเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำกำลังปรับเปลี่ยนห่วงโซ่อุปทาน ก่อให้เกิดความจำเป็นเร่งด่วนสำหรับนโยบายที่จะเพิ่มประโยชน์สูงสุดทางเศรษฐกิจ สังคม และการจ้างงานที่เหมาะสม ควบคู่ไปกับการบรรเทาผลกระทบด้านลบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การสัมมนานี้จะสำรวจว่าการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำทั่วโลกนำมาซึ่งทั้งความท้าทายและโอกาสสำหรับธุรกิจอย่างไร สัมมนาจะสำรวจบทบาทของรัฐบาลในการสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านนี้ และการค้าและการลงทุนเป็นแรงผลักดันให้เกิดแนวปฏิบัติที่ยั่งยืนอย่างไร

            การเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำจำเป็นต้องมีนโยบายที่ครอบคลุมซึ่งสร้างสมดุลระหว่างผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจกับความเท่าเทียมทางสังคมและการจ้างงานที่มีคุณค่า การแก้ไขปัญหาและส่งเสริมโอกาสภายในห่วงโซ่อุปทาน รัฐบาลมีบทบาทสำคัญในการดำเนิน นโยบาย เพื่อสร้างความมั่นใจในการเปลี่ยนผ่านที่เป็นธรรม และการยุติการอุดหนุนเชื้อเพลิงฟอสซิล ขณะที่ความร่วมมือระหว่างประเทศ การถ่ายทอดเทคโนโลยี และ แนวปฏิบัติทางธุรกิจที่รับผิดชอบคือกุญแจสำคัญ

ความร่วมมือในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก

            กรอบเศรษฐกิจอินโด-แปซิฟิกให้ความสำคัญกับความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุปทาน แต่ยังคงรักษาการเข้าถึงตลาดไว้ ประเทศต่างๆ ในภูมิภาคจะใช้ประโยชน์จากกรอบนี้เพื่อสร้างความร่วมมือที่เป็นรูปธรรมระหว่างการค้า การลงทุน และการจ้างงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคส่วนที่เสี่ยงต่อการหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทานมากที่สุดได้อย่างไร คาดว่าบังกลาเทศ ลาว และเนปาล จะพ้นสถานะประเทศพัฒนาน้อยที่สุดภายในปี พ.ศ. 2569 พวกเขาจะก้าวผ่านการเปลี่ยนแปลงนี้ไปได้อย่างไร โดยยังคงรักษาความสามารถในการแข่งขันด้านการส่งออกและการคุ้มครองแรงงานไว้ได้

            ประเทศต่างๆ สามารถใช้ประโยชน์จาก กรอบเศรษฐกิจอินโด-แปซิฟิกว่าด้วยความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุปทานและการจ้างงานที่มีคุณค่า โดยมุ่งเน้นความร่วมมือภายใต้ ข้อตกลงห่วงโซ่อุปทานของ IPEF โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแก้ไขปัญหาภาคส่วนที่มีความเปราะบาง เช่น สินค้าโภคภัณฑ์และวัตถุดิบสำคัญ ประเทศต่างๆ สามารถส่งเสริมการทำงานร่วมกันระหว่างการค้า การลงทุน และแรงงาน โดยการส่งเสริม การเสริมสร้างศักยภาพ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การอำนวยความสะดวกทางการค้าผ่านเครื่องมือดิจิทัล และใช้ คณะกรรมการที่ปรึกษาด้านสิทธิแรงงาน ของกรอบเศรษฐกิจนี้ เพื่อส่งเสริมห่วงโซ่อุปทานที่มีทักษะและครอบคลุม

            โดยสรุปแล้วห่วงโซ่อุปทานพึงได้รับการปรับโครงสร้างใหม่ให้มีความยืดหยุ่นและเป็นธรรม (เช่น ค่าจ้างที่เป็นธรรม การมีส่วนร่วมที่ถูกต้อง) ภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกมีโอกาสที่จะเป็นผู้นำในการกำหนดกฎเกณฑ์และแนวปฏิบัติมากกว่าการตอบสนองต่อแรงกดดันจากภายนอก เช่น จากยุโรปและอเมริกา ทั้งนี้เครื่องมือต่างๆ ในการวัดผลที่แน่ชัดก็ควรมีไว้เพื่อสนับสนุนการดำเนินการเช่นกัน