วัดพระบาทน้ำพุวิกฤติ! ไวยาวัจกรเผย เงินกองสุดท้ายไม่ถึง 1.8 ล้าน หลังไร้ “อลงกต”

วัดพระบาทน้ำพุเผชิญวิกฤติการเงิน! เหลือเงินเพียง 1.8 ล้าน เลี้ยงผู้ป่วยเอดส์–บุคลากรกว่า 200 ชีวิต ไวยาวัจกรเผย “ก๊อกสุดท้าย”

วันที่ 27 สิงหาคม 2568 ผู้สื่อข่าวรายงานจากจังหวัดลพบุรี ถึงสถานการณ์ล่าสุดภายใน วัดพระบาทน้ำพุ หลังจากที่ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจกองปราบปรามได้นำตัว นายอลงกต อดีตเจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ เข้าสอบสวนที่กรุงเทพมหานคร พร้อมทั้งมีการอายัดและตรวจสอบบัญชีเงินของวัดพระบาทน้ำพุ ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการดำเนินงานและการใช้จ่ายในการดูแลผู้ป่วยเอดส์ รวมถึงบุคลากรในวัดที่มีจำนวนมาก

เงินเหลือเพียง 1.8 ล้านบาท – ภาระดูแล 200 ชีวิต

นายสมพร โสมะเค็ง รักษาการไวยาวัจกรวัดพระบาทน้ำพุ ได้ออกมาเปิดเผยสถานการณ์ทางการเงินในปัจจุบัน โดยระบุว่า เงินสดที่สามารถนำมาใช้ได้จริง เหลืออยู่เพียง 1.8 ล้านบาทเศษ เท่านั้น ขณะที่ค่าใช้จ่ายในการดูแลผู้ป่วย บุคลากร และเจ้าหน้าที่ภายในวัดซึ่งมีจำนวนกว่า 200 ชีวิต ต้องใช้งบประมาณเฉลี่ย วันละ 300,000 บาทเศษ

หากคิดในเชิงตัวเลขง่าย ๆ เท่ากับว่าเงินที่เหลืออยู่นี้สามารถนำมาใช้จ่ายได้เพียง ไม่เกิน 7 วัน ก่อนที่จะหมดลงโดยสมบูรณ์ นั่นหมายความว่า วัดพระบาทน้ำพุกำลังเข้าสู่ภาวะวิกฤติการเงินอย่างแท้จริง

“วันนี้คือวันสุดท้าย” สิ่งของยังชีพหมดลงแล้ว

นายสมพร กล่าวเพิ่มเติมด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดว่า สิ่งของเครื่องยังชีพที่เคยได้รับบริจาคจากหลายภาคส่วน เช่น ข้าวสาร อาหารแห้ง ปลากระป๋อง มาม่า ได้ถูกนำมามอบให้แก่ผู้ป่วยเป็นครั้งสุดท้ายแล้วในวันนี้ หลังจากนี้ไปยังไม่มีหน่วยงานหรือองค์กรใดที่สามารถจัดหาสิ่งเหล่านี้เข้ามาได้

เขายอมรับตรง ๆ ว่า “จากนี้ไปผู้ป่วยจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในวัดพระบาทน้ำพุอาจต้องเผชิญกับความ อดอยากและขาดแคลน อย่างแน่นอน”

เสียงสะท้อนจากผู้ป่วย: “ไม่มีเสาหลักแล้ว เราจะอยู่อย่างไร”

ผู้ป่วยรายหนึ่งในวัดพระบาทน้ำพุได้ให้สัมภาษณ์ด้วยความสิ้นหวังว่า

 “ไม่มีเสาหลักแล้วพวกเราจะทำอย่างไร ใครจะมาดูแลพวกเรา ตอนนี้ได้ยินว่าจะมีการส่งพวกเรากลับไปอยู่ที่ภูมิลำเนา แต่บ้านเกิดก็ไม่ยอมรับ ไม่รู้จะไปไหน เราคงยอมตายอยู่ที่วัดนี่แหละ”

คำพูดเหล่านี้สะท้อนความเจ็บปวดและความไม่มั่นคงทางจิตใจของผู้ป่วยที่ส่วนใหญ่ไม่สามารถกลับไปอยู่ร่วมกับครอบครัวได้ เพราะสังคมยังมีอคติและไม่ยอมรับผู้ติดเชื้อเอชไอวี

วัดพระบาทน้ำพุ: ศูนย์กลางการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

วัดพระบาทน้ำพุ จังหวัดลพบุรี ถือเป็นศูนย์กลางการดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยมานานกว่า 30 ปี ภายใต้การนำของ หลวงพ่ออลงกต (พระราชวิสุทธิประชานาถ) อดีตเจ้าอาวาส ซึ่งอุทิศตนดูแลผู้ป่วยที่ถูกสังคมรังเกียจ ไม่มีที่พึ่งพิง และไม่สามารถกลับไปอยู่ในครอบครัวได้

วัดแห่งนี้ไม่เพียงแต่ดูแลผู้ป่วยในเชิงที่พักอาศัยและการรักษาพยาบาล แต่ยังรวมถึงการจัดการศึกษาให้แก่เด็กกำพร้าที่เกิดจากพ่อแม่ผู้ติดเชื้อ การฟื้นฟูจิตใจผู้ป่วย และการสร้างความเข้าใจให้สังคมเลิกตีตรา

ดังนั้น เมื่อวัดพระบาทน้ำพุประสบปัญหาการเงินจนถึงขั้น “เหลือเพียงก๊อกสุดท้าย” จึงไม่ใช่แค่เรื่องของวัดหนึ่งวัด แต่คือ ปัญหาของผู้ป่วยจำนวนมหาศาล ที่จะไม่มีที่ไป

ผลกระทบเชิงสังคม

การขาดแคลนงบประมาณอย่างหนักครั้งนี้ กำลังสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วสังคม เพราะ

1. ผู้ป่วยกว่า 200 ชีวิต จะไม่มีที่อยู่และอาจไม่ได้รับยาต่อเนื่อง ซึ่งอันตรายถึงชีวิต

2. บุคลากรและเจ้าหน้าที่กว่า 100 คน ที่ทำงานอยู่ในวัดอาจต้องหยุดทำงานเพราะไม่มีเงินเดือนหรือค่าจ้าง

3. เด็กกำพร้าและผู้สูงอายุที่พึ่งวัดอยู่ ก็จะถูกกระทบไปด้วย เพราะขาดทั้งที่พักพิงและอาหาร

4. ภาพลักษณ์ของประเทศ ในการดูแลผู้ป่วยเอดส์อาจถูกตั้งคำถามจากนานาชาติ

สาเหตุของวิกฤติ: การตรวจสอบบัญชีและการเปลี่ยนแปลงผู้บริหาร

สาเหตุสำคัญที่ทำให้วัดพระบาทน้ำพุเผชิญภาวะขาดสภาพคล่องครั้งใหญ่ มาจากการที่เจ้าหน้าที่กองปราบเข้าตรวจสอบและอายัดบัญชีวัด เพื่อตรวจสอบเส้นทางการเงินที่เกี่ยวข้องกับ อดีตเจ้าอาวาสอลงกต ส่งผลให้เงินหลายกองทุนไม่สามารถนำมาใช้ได้

แม้การตรวจสอบเป็นไปตามกระบวนการยุติธรรม แต่ผลกระทบโดยตรงกลับตกอยู่กับผู้ป่วยและบุคลากรที่ยังคงต้องพึ่งพาเงินรายวันในการดำรงชีวิต

ทางออกที่สังคมกำลังรอคอย

หลายฝ่ายเริ่มออกมาเรียกร้องให้ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเร่งหาทางช่วยเหลือ เช่น

การจัดตั้ง กองทุนฉุกเฉิน เพื่อเลี้ยงดูผู้ป่วยระหว่างรอผลสอบสวน

การเปิดช่องทางรับบริจาคที่โปร่งใสและตรวจสอบได้ เพื่อสร้างความมั่นใจแก่ผู้ที่ต้องการช่วยเหลือ

การส่งเสริมให้ภาคเอกชนและประชาชนทั่วไปเข้ามามีส่วนร่วมในการช่วยเหลือวัดพระบาทน้ำพุ

สรุป

สถานการณ์ปัจจุบันของ วัดพระบาทน้ำพุ ถือเป็นวิกฤติครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ นับตั้งแต่ก่อตั้งมา เพราะเงินสดที่ใช้ได้เหลือเพียง 1.8 ล้านบาท ในขณะที่ค่าใช้จ่ายต่อวันสูงถึง 300,000 บาท ทำให้การดูแลผู้ป่วยเอดส์กว่า 200 ชีวิตและบุคลากรอีกจำนวนมาก กำลังเข้าสู่ภาวะเสี่ยงสูงสุด

เสียงสะท้อนจากผู้ป่วยที่บอกว่า “ไม่มีเสาหลักแล้ว พวกเราจะทำอย่างไร” เป็นคำถามที่สังคมไทยไม่ควรปล่อยผ่าน หากไม่มีการแก้ไขและการช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน วัดพระบาทน้ำพุอาจกลายเป็นเพียงความทรงจำ และผู้ป่วยจำนวนมากอาจไม่มีที่พึ่งพิงอีกต่อไป