มาลีโผล่พูดอีก! อ้างแม่ทัพภาค 2 เตรียมแผนยึดกัมพูชา

พลโทมาลีโต้เดือด! อ้างแม่ทัพภาค 2 ไทยวางแผนยึดปราสาทตาควาย-ปิดปราสาทตาเมือนธมก่อนเกษียณ กัมพูชาจี้ไทยเคารพข้อตกลงหยุดยิง

สถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างไทย–กัมพูชายังอยู่ในภาวะที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด หลัง พลโท มาลี โสเจียตา โฆษกกระทรวงกลาโหมกัมพูชา ออกมาแถลงข่าวผ่านสื่ออย่างเป็นทางการ กล่าวหาว่า พลเอกบุญสิน พาดกลาง แม่ทัพภาคที่ 2 ของกองทัพบกไทย มีแผนการ "ยึด" ปราสาทตาควายและ "ปิด" ปราสาทตาเมือนธม ซึ่งกัมพูชาถือว่าอยู่ในเขตอธิปไตยของตน ก่อนที่จะเกษียณอายุราชการในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า

การแถลงครั้งนี้เกิดขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่ทั้งสองประเทศเพิ่งบรรลุ ข้อตกลงหยุดยิง เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2568 และมีการประชุมพิเศษของ คณะกรรมการชายแดนทั่วไป (GBC) ระหว่างสองชาติเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2568 ที่ประเทศมาเลเซีย โดยสาระสำคัญของข้อตกลงคือ ทั้งสองฝ่ายจะ ไม่เคลื่อนย้ายกำลังทหาร และงดการลาดตระเวนเกินกว่าตำแหน่งปัจจุบัน

ประเด็นกล่าวหาแม่ทัพภาค 2 ของไทย

พลโท มาลี เปิดเผยในคำแถลงว่า เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2568 พลเอกบุญสินได้ประกาศรายละเอียดเกี่ยวกับแผนการในช่วงก่อนเกษียณ โดยมี 2 ข้อสำคัญที่กัมพูชามองว่าเป็นการละเมิดอธิปไตย ได้แก่

1. การยึดปราสาทตาควาย – ซึ่งกัมพูชาอ้างว่าอยู่ภายใต้การควบคุมและอธิปไตยของตนโดยชอบธรรม

2. การปิดปราสาทตาเมือนธม – ซึ่งกัมพูชาระบุว่าตั้งอยู่ในเขตแดนของตนอย่างชัดเจน

พลโท มาลี ระบุว่า การกระทำเหล่านี้เป็น หลักฐานของการวางแผนรุกราน ล่วงหน้าและเป็นการละเมิดข้อตกลงหยุดยิง รวมถึงเจตนารมณ์ของการประชุม GBC ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน

คำย้ำถึงสันติภาพและการเคารพข้อตกลง

กัมพูชาใช้โอกาสนี้เน้นย้ำจุดยืนว่า การแก้ไขปัญหาพรมแดนต้องทำด้วย วิธีสันติวิธี และปฏิบัติตามกฎหมายระหว่างประเทศ โดยย้ำว่า “พรมแดนไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยการใช้กำลัง”

โฆษกกลาโหมกัมพูชากล่าวว่า รัฐบาลกัมพูชาหวังให้ไทยปฏิบัติตามข้อตกลงหยุดยิงด้วยความจริงใจ ทั้งในทางวาจาและการปฏิบัติ ไม่ใช่เพียงแค่คำพูด แต่ต้องเห็นผลลัพธ์เป็นรูปธรรม

บทบาทของประชาคมโลก

ในถ้อยแถลง กัมพูชายังได้ยื่นเรื่องต่อ ประชาคมระหว่างประเทศ และพันธมิตรที่มีส่วนช่วยในการบรรลุข้อตกลงหยุดยิง เพื่อให้ร่วมกันจับตาสถานการณ์ และกดดันให้ไทยเคารพพันธกรณี พร้อมเรียกร้องให้รื้อถอนสิ่งกีดขวาง เช่น ลวดหนาม ที่ถูกมองว่าเป็นการละเมิดข้อตกลง

สถานการณ์ชายแดนปัจจุบัน

แม้จะมีถ้อยแถลงที่ร้อนแรง แต่พลโท มาลียืนยันว่า ตั้งแต่ เที่ยงคืนวันที่ 11 สิงหาคม 2568 จนถึงเวลา 06.00 น. ของเช้าวันเดียวกัน สถานการณ์บริเวณแนวชายแดนที่จังหวัดปราวิธีร์และอุโดมัญเจยังคง “สงบและมั่นคง” โดยกองกำลังทหารกัมพูชายังคงปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเข้มแข็งและตื่นตัว

ความหมายเชิงยุทธศาสตร์ของพื้นที่พิพาท

ปราสาทตาควาย และ ปราสาทตาเมือนธม เป็นโบราณสถานสำคัญที่ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนไทย–กัมพูชา ทั้งสองแห่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานตั้งแต่ยุคอาณาจักรขอมโบราณ และมีความซับซ้อนด้านพรมแดนเนื่องจากแนวเส้นเขตแดนยังมีจุดที่ทั้งสองฝ่ายตีความไม่ตรงกัน

ปราสาทตาควาย ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ที่ทั้งสองประเทศเคยมีข้อพิพาทเกี่ยวกับเส้นแบ่งเขตแดนและสิทธิในการดูแลรักษา

ปราสาทตาเมือนธม เป็นหนึ่งในกลุ่มปราสาทตาเมือน ซึ่งเชื่อมโยงกับเส้นทางโบราณสู่เมืองพระนคร และมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ทางภูมิศาสตร์

ข้อพิพาทเกี่ยวกับโบราณสถานเหล่านี้เคยทำให้เกิดความตึงเครียดทางทหารในอดีต เช่น กรณีปราสาทพระวิหารเมื่อปี 2551–2554 ที่นำไปสู่การปะทะกันหลายครั้ง

วิเคราะห์: ข้อกล่าวหานี้จะกระทบไทย–กัมพูชาอย่างไร?

คำแถลงของกัมพูชาครั้งนี้อาจส่งผลกระทบหลายด้าน

1. ด้านความสัมพันธ์ทวิภาคี – อาจเพิ่มแรงกดดันทางการทูต และทำให้ความร่วมมือชายแดนที่กำลังฟื้นตัวต้องหยุดชะงัก

2. ด้านความมั่นคงชายแดน – แม้สถานการณ์ล่าสุดยังสงบ แต่การกล่าวหาเช่นนี้อาจเพิ่มโอกาสเกิดความเข้าใจผิดระหว่างกำลังทหารประจำพื้นที่

3. ด้านภาพลักษณ์ในประชาคมโลก – กัมพูชาอาจต้องการใช้เหตุการณ์นี้เพื่อแสดงบทบาทเชิงรุกในเวทีระหว่างประเทศ และกดดันให้ไทยอยู่ในสถานะที่ต้องอธิบาย

จุดยืนที่ต้องจับตา

กัมพูชาย้ำชัดว่า การรักษาสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาคเป็น “ความปรารถนาร่วมของประชาชนทั้งสองประเทศ และของชุมชนโลก” ซึ่งสอดคล้องกับผลลัพธ์เชิงบวกจากการประชุม GBC ล่าสุด อย่างไรก็ตาม ถ้อยคำที่แข็งกร้าวในแถลงการณ์ก็บ่งชี้ว่า ความไว้วางใจระหว่างสองชาติยังเปราะบาง

บทสรุป

เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่า แม้จะมีข้อตกลงหยุดยิงและการหารือร่วมกัน แต่ประเด็นข้อพิพาทชายแดนไทย–กัมพูชายังคงเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและสามารถปะทุขึ้นได้เสมอจากคำกล่าวหา หรือการกระทำที่อีกฝ่ายมองว่าเป็นการละเมิดอธิปไตย

ทั้งสองประเทศจึงจำเป็นต้องรักษาช่องทางสื่อสาร เปิดเวทีเจรจาอย่างต่อเนื่อง และหลีกเลี่ยงการใช้ถ้อยคำหรือการเคลื่อนไหวที่อาจทำให้สถานการณ์ตึงเครียดยิ่งขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้เหตุการณ์ซ้ำรอยความขัดแย้งในอดีต