พบสัตว์สายพันธุ์หายากในเทือกเขาลึกของกัมพูชา

นักวิทยาศาสตร์ค้นพบความหลากหลายทางชีวภาพในอุทยานแห่งชาติวีราเชย์
   เทือกเขาอันนามิตซึ่งทอดยาวผ่านลาว เวียดนาม และกัมพูชา เป็นที่รู้จักกันดีในด้านความหลากหลายทางชีวภาพ โดยในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของเทือกเขานี้เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติวีราเชย์ ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดของกัมพูชา ครอบคลุมพื้นที่กว่า 3,000 ตารางกิโลเมตร

   แม้จะได้รับการประกาศให้เป็นพื้นที่คุ้มครองตั้งแต่ปี 1993 แต่วีราเชย์ยังคงเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้รับการสำรวจมากนัก อย่างไรก็ตาม การสำรวจความหลากหลายทางชีวภาพอย่างครอบคลุมครั้งแรกซึ่งเพิ่งเผยแพร่เมื่อไม่นานมานี้ ได้เปิดเผยถึงสายพันธุ์หายากและใกล้สูญพันธุ์จำนวนมาก เช่น ตัวนิ่มซุนดา เสือดาวเมฆ และหมีหมา

   การสำรวจครั้งนี้นำโดยองค์กรอนุรักษ์ Fauna & Flora โดยพบสายพันธุ์ใหม่ 9 ชนิดที่ไม่เคยมีการบันทึกในกัมพูชามาก่อน เช่น กวางมุนแจ็กเขาใหญ่ที่ใกล้สูญพันธุ์ จิ้งจกแก้วโซโคลอฟ และตุ๊กแกใบไม้เวียดนาม

อุทยานแห่งชาติ: เรือโนอาห์ของสายพันธุ์หายาก
   ปาโบล ซิโนวาส ผู้อำนวยการโครงการของ Fauna & Flora ประจำกัมพูชา ระบุว่า "อุทยานแห่งนี้มีศักยภาพที่จะเป็นฐานที่มั่นสำคัญในการปกป้องสายพันธุ์เหล่านี้ไม่ให้สูญพันธุ์" โดยเขาเปรียบพื้นที่แห่งนี้ว่าเป็น "เรือโนอาห์ของสัตว์ป่า"

   อย่างไรก็ตาม วีราเชย์เผชิญกับภัยคุกคามมากมาย เช่น การตัดไม้ทำลายป่า การเสื่อมสภาพของระบบนิเวศ การแบ่งแยกถิ่นอาศัย และการล่าสัตว์ด้วยบ่วง

ความท้าทายในการสำรวจและการค้นพบที่น่าตื่นเต้น
   ทีมสำรวจใช้กล้องดักถ่ายภาพกว่า 150 ตัวและเก็บตัวอย่าง DNA จากน้ำเพื่อศึกษาสายพันธุ์ต่างๆ โดยพบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ เช่น กวางมุนแจ็กเขาใหญ่ ซึ่งไม่เคยพบในกัมพูชามาก่อน นอกจากนี้ยังมีการประเมินจำนวนประชากรของสายพันธุ์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น ชะนีแก้มเหลืองทางตอนเหนือ ซึ่งมีประมาณ 2,000 กลุ่มในอุทยานแห่งนี้

อุทยาน: แหล่งชีวิตและกุญแจสำคัญด้านสภาพภูมิอากาศ
   นอกเหนือจากความสำคัญทางชีวภาพ อุทยานวีราเชย์ยังช่วยดูดซับคาร์บอนและสนับสนุนวิถีชีวิตของชุมชนชนพื้นเมืองรอบๆ พื้นที่ โดยซิโนวาสย้ำว่า “การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่นี้เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งทั้งในแง่ของสิ่งแวดล้อมและมนุษยชาติ”

   การสำรวจครั้งนี้ไม่เพียงแต่ช่วยยืนยันความสำคัญของอุทยานแห่งชาติวีราเชย์ในฐานะจุดศูนย์กลางของความหลากหลายทางชีวภาพ แต่ยังเป็นก้าวสำคัญสำหรับการอนุรักษ์ในอนาคตอีกด้วย