รีวิวหนัง A Monster Calls มหัศจรรย์เรียกอสูร (2016) หนังแฟนตาซีอบอุ่นหัวใจ(มั้ง)ที่สร้างมาจากนวนิยายชื่อดังของ Patrick Ness

"A Monster Calls มหัศจรรย์เรียกอสูร" เป็นเรื่องราวของเด็กน้อยวัย 12 ปี คนหนึ่งชื่อ คอเนอร์ โอ มาลลีย์ เขาอาศัยอยู่กับแม่ที่ป่วยเพียงสองคน แม่ของเขาป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หาย ในเรื่องมีช่วงที่คุณยายเอาวิกผมมาให้แม่ของเขาใส่ เราขอเดา ๆ ว่าเธอน่าจะป่วยเป็นมะเร็ง คอเนอร์เป็นเด็กที่มีจินตนาการ ชอบวาดรูปเหมือนกับแม่ของเขา

อยู่มาคืนหนึ่งคอเนอร์นั่งวาดรูปของเขาอยู่ในห้อง นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนเจ็ดนาที จู่ ๆ ก็มีปีศาจต้นไม้ยักษ์ตนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา เขามาเพื่อเล่านิทานให้กับคอเนอร์ฟัง 3 เรื่อง และหลังจากเรื่องที่ 3 จบ คอเนอร์จะต้องเป็นคนเล่าเรื่องที่ 4 เอง นิทานเหล่านั้นพาคอเนอร์หลุดเข้าไปในดินแดนแห่งจิตนาการที่เหมือนจริงทุกครั้งที่เขาได้ฟัง โดยปีศาจต้นไม้ยักษ์ตนนั้นจะปรากฏตัวในทุกวัน เวลาเดิมคือเที่ยงคืนเจ็ดนาที เพื่อมาเล่านิทานให้กับคอเนอร์ฟัง จนกระทั่งเรื่องสุดท้าย เรื่องที่คอเนอร์ต้องเป็นคนเล่าเอง และนั่นคือเหตุผลในการปรากฏตัวของปีศาจต้นไม้ในตอนเที่ยงคืนเจ็ดนาที 

วิเคราะห์หนังนิดหน่อย (มีสปอยล์)

A Monster Calls สร้างมาจากนิยายของ Patrick Ness มีแปลไทยชื่อว่า "ผู้มาเยือนหลังเที่ยงคืน" เราเคยอ่านเรื่องนี้ก่อนที่จะมาดูในเวอร์ชั่นภาพยนตร์และเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรกที่ทำให้เราเสียน้ำตาหลังจากที่อ่านจบ.. 

ในเรื่องพูดถึงเด็กคนหนึ่งที่แม่ของเขาป่วยเป็นมะเร็ง ในทุก ๆ เที่ยงคืนเจ็ดนาทีจะมีปีศาจต้นไม้ปรากฏตัวออกมาเล่านิทานให้เด็กคนนั้นฟัง จริง ๆ แล้วปีศาจตัวนั้นมันก็คือจิตใต้สำนึกของคอ์เนอร์นั่นแหละ โดยนิทานในแต่ละเรื่องที่ปีศาจเล่ามา มันเป็นภาพสะท้อนถึงความกลัว ความเสียใจ และการความโกรธ ตอนที่เขาทำลายข้าวของคุณยาย ตอนที่เขาวิ่งไปต่อยเพื่อนที่คอยบูลลี่เขาในห้องเรียน ทั้งหมดคือสิ่งที่เขาแสดงออกมาโดยมีปีศาจต้นไม้ที่เป็นจิตสำนึกของเขาคอยบงการ แม้กระทั่งนิทานเรื่องสุดท้ายที่คอเนอร์เล่าออกมา จิตสำนึกของเขาพยายามบอกให้เขารับความจริงที่ว่า "แม่ของเขากำลังจะตาย" 

สำหรับหนังเรื่องนี้เราให้คะแนน 8/10 หนังทำออกมาดีนะ แต่ถ้าเทียบกับหนังสือ เราว่าหนังสือเล่าเรื่องราวออกมาได้ดีกว่า ในหนังสืออธิบายเรื่องราวออกมาได้ละเอียด ชัดเจน ไม่ข้ามประเด็น ปกติแล้วเราจะร้องไห้แค่เฉพาะตอนดูหนังเพราะมันเห็นภาพชัดกว่าอ่านหนังสือ แต่ยกเว้นกับนิยายเรื่องนี้ เราร้องไห้เลยหลังจากที่รู้ว่าทำไมปีศาจถึงออกมาตอนเที่ยงคืนเจ็ดนาที อ่านไปเช็ดน้ำตาไป