สุดฮือฮาพบปลาจระเข้ในแม่น้ำโขง ชาวบ้านหวั่นทำลายระบบนิเวศทางน้ำในแม่น้ำโขง

        นายแทง จันทะวงศ์  อายุ  60 ปี  อาศัยอยู่ที่บ้านดอนในตำบลริมโขง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย หลังจากที่นำไซลันไปดักปลาในแม่น้ำโขง ในขณะที่กำลังดูไซลั่นอยู่นั่น ปรากฏว่าได้มีไซลั่นอันหนึ่งประตูปิดลงจึงเข้าไปดู ปรากฏว่ามีปลาตอดอยู่ภายใน ไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นปลาชนิดใดเพราะปลาตัวนี้มีรูปร่างไม่เหมือนกับปลาที่พบในแม่น้ำโขงจึงเรียกนาย สมศักดิ์ นันทะรัตน์ เพื่อนบ้านมาช่วยดูว่าเป็นปลาชนิดใดกันแน่

        นายสมศักดิ์คิดว่าเปนปลาสเตอร์เจียนเพราะปลาชนิดนี้ในช่วงพักหลักจับได้กันมากในแม่น้ำโขง แต่เมื่ออีกครั้งพบว่าเกล็ดของปลาชนิดนี้มีสีขาวและปลาตัวที่จับได้มีขนาดใหญ่จึงเดาว่าเป็นปลาช่อนอเมซอน  เมื่อกลับขึ้นฝั่งจึงเปิดอินเตอร์เน็ตดูว่าเป็นปลาชนิดใดกันแน่ แต่เมื่อนำตัวปลาออกมาก็ต้องตกใจเพราะว่า ลักษณะของปากปลาตัวนี้คล้ายกับปากของจระเข้ ภายในปากมีฟันจำนวนหลายซี่

        ชาวบ้านต่างพากันมุ่งดูสร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนที่มามุงดู หลังจากเปิดอินเตอร์เน็ต นายสมศักดิ์เดาว่าปลาที่นายแทงจับได้นี้เป็นปลาอัลลิเกเตอร์ หรือ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ปลาจระเข้  พร้อมทั้งบอกว่า ปลาชนิดนี้ส่วนใหญ่เป็นปลาที่มีคนเลี้ยงเอาไว้ดูเล่นเพื่อความสวยงามแต่พอมันโตเลี้ยงไม่ไหวเลยนำปลาปล่อยหรือหลุดมาจากบ่อเลี้ยง

        หลังจากนี้จะนำปลาตัวนี้ไปมอบให้สมาคมแม่น้ำเพื่อชีวิตให้ดูแลและทำการวิจัยถึงการมีอยู่และการที่อยู่ในแม่น้ำโขงจะมีผลกระทบกับปลาพื้นถิ่นหรือไม่

จากการสอบถาม ดร. ชัยวุฒิ กรุดพันธ์ อาจารย์คณะเกษตรศาสตร์ ประจำภาควิชาประมง มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

        กล่าวว่า ปลาชนิดนี้เป็นปลาขนาดใหญ่มีขนาดตั้งแต่ 5 – 10 กิโลกรัม  มีพื้นถิ่นฐานอยู่ในอเมริกาตอนใต้ มีการนำเข้ามาเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม และมีการเพาะเลี้ยงเพื่อสันทนาการ ปลาชนิดนี้ ทนต่อภาวะออกซิเจนน้อย ปรับตัวได้ดี ที่ผ่านมามีการบริโภคปลาชนิดนี้โดยนำเนื้อไปปรุงสุก แต่ไข่มีพิษ เพื่อเป็นการเลี่ยงอันตราย ควรหลีกเลี่ยงการบริโภคเนื้อด้วย

        “ในไทยยังไม่มีการติดตามเรื่องนี้นัก ที่ผ่านมาพบปลาชนิดนี้ในแหล่งน้ำหลายแห่งทั้งภาคเหนือ ภาคกลาง และอีสาน คาดว่าหลุดมาจากการนำมาเลี้ยง หรือตั้งใจปล่อยเพราะเลี้ยงไม่ไหว ส่วนการขยายพันธุ์ จะเป็นไปได้ยากในธรรมชาติ หากว่าสภาพแวดล้อมแหล่งน้ำธรรมชาติยังมีการจัดการที่ดี ปลาท้องถิ่นจะกั้นไม่ให้ปลาต่างถิ่นเข้ามามีโอกาสขยายพันธุ์ได้

        ในส่วนของปลาสเตอร์เจียนที่พบบ่อยในแม่น้ำโขงตั้งแต่แม่น้ำโขงในพื้นที่ จ.เชียงราย  ฝั่งลาวจนถึงภาคอีสาน ในปัจจุบันพบว่ามีการนำมาเลี้ยงเพื่อทำเป็นอาหารและมักหลุดออกมาจากบ่อเลี้ยงมาอาศัยในแม่น้ำโขงส่วนปลาอัลลิเกเตอร์ยังไม่ได้เป็นปลาที่นิยมนำมาบริโภคคาดว่าหลุดหรือนำมาปล่อยเพราะเลี้ยงไม่ไหว