กปปส. เผด็จการฟาสซิสต์

ลักษณะ ที่สำคัญของม็อบ กปปส นั้นคือการใช้อำนาจโดยเผด็จการเสียงส่วนน้อย เพื่อล้มระบอบประชาธิปไตยที่มาจากเจตจำนงค์ของเสียงส่วนใหญ่ เรียกร้องการใช้กำลังทหารเข้าแทรกแซง นำลัทธิชาตินิยมมาใช้ปลุกระดมให้คนในชาติเกิดความเกลียดชัง และผูกขาดความ “รักชาติ” เอาไว้แต่กับพวกตัวเอง มีการสนับสนุนให้หยุดงานออกมาปิดถนน โดยการอ้างว่าเป็นการเสียสละเพื่อส่วนรวม และที่สำคัญที่สุดคือมีการสร้างความเกลียดชังโดยยกยอฝ่ายที่สนับสนุนตัวเอง ว่าเป็น “คนดี” ที่สุด พร้อมทั้งผลักความ “เป็นอื่น” ให้กับคนที่ไม่ได้อยู่ฝั่งตน จนอาจนำไปสู่ความรุนแรงที่ไม่มีใครคาดคิดได้

สิ่งที่น่าสนใจอีกประการหนึ่งคือ การที่พวกเขา  ยอมรับว่าตนเองนั้นเป็น “กบฏ" ที่ปฏิเสธการเลือกตั้ง และคิดว่าตนนั้นทำเพื่อชาติ ถึงขนาดปราศรัยบนเวทีอย่างภาคภูมิใจ มีการทำเสื้อสกรีนออกมาขาย และมีการเรียกเด็กๆที่ออกมาสนับสนุนม็อบตามอุดมการณ์ของพ่อกับแม่ว่า “กบฎฟันน้ำนม”คล้ายกับเหตุการณ์ของนาซีเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ก็ถูกจับในข้อหากบฏจากการพยายามยึดอำนาจในปี 1923 (กบฏโรงเบียร์) หรือการที่นาซีนำเด็กมาใช้เป็นเครื่องมือสร้างและปลูกฝังอำนาจเผด็จการของ พรรค ที่เรียกว่ายุวชนฮิตเล่อร์ (Hitler Youth) และนอกจากพวกเขาจะยอมรับว่าตนเองเป็น “กบฎ” อย่างออกนอกหน้าแล้ว พวกเขายังไม่อายที่จะนำ “สวัสดิกะ” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพรรคนาซีเยอรมันมาใช้ในการเรียกร้องให้รัฐบาลลาออกด้วย

ไม่ต้องพูดถึงเรื่อง “สภาประชาชน”ที่ กปปส เรียกร้องว่าเหมือนกับสภาประชาชนของมุสโสลินีขนาดไหน ก็จะเห็นได้ชัดว่าม็อบนี้มีลักษณะที่เหมือนกับลัทธิเผด็จการฟาสซิสต์อย่าง มาก ทั้งในเรื่องอุดมการณ์ นัยยะ และเป้าประสงค์ และคงจะไม่ใช่เรื่องเกินเลยมากนักหากจะเรียกพวกเขาว่าเป็นม็อบฟาสซิสต์ เพราะพวกเขาก็ไม่ได้ปฎิเสธมันเลย แถมยังภูมิใจกับมันอีกเสียด้วยซ้ำ