แชร์เตือน!!..นักล่ากินกุ้งบุฟเพ่..เกือบตายแพ้กุ้ง เมื่อตอนอายุป่านนี้...

ประสบการณ์ตรง!!เตือนเพื่อนๆที่แพ้อาหารทะเลอย่าชะล่าใจนะ...คิดว่าอาการไม่เกิดนานแล้วจะชนะมัน..มาดูอย่างผมนี้ครับ..แพ้ราบคาบ

สวัสดีค่ะกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกที่เขียน เพราะเห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์นิดหน่อยกับคนที่แพ้อาหารทะเลแต่ไม่เคยมีอาการหนัก

             เรื่องมีอยู่ว่า เราเคยกินอาหารทะเลได้ทุกอย่างจนถึงประมาณ 7-8 ขวบ วันนั้นกินกุ้งเผาแล้วปากเจ่อ ทางบ้านเลยให้เลิกกิน ก็ไม่เคยกินมาตลอดจนกระทั่ง จบมหาวิทยาลัยก็เริ่มลองกินกุ้ง กินปู ผลที่ออกมาคือมีอาการปากเจ่อนิดหน่อยแล้วจะหายไปเองภายใน 20-30 นาที ก็เลยคิดเอาเอง ย้ำว่าคิดเอาเองว่าคงพอกินได้ละ ก็เลยกินมาตลอดแต่กินในปริมาณที่เล็กน้อย ครั้งละ 1-2 ตัวสำหรับกุ้ง ปูจะกินน้อยมาก อาการที่แสดงบางทีก็ปากเจ่อหรือบางที่ก็ไม่มีอาการอะไร

             จนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เราไปกินปูทะเลนึ่ง กินช่วงขาปู 1-2 ขา แค่นั้น เช็คบิลเสร็จไปซื้อกาแฟ ขึ้นรถขับออกไปเพื่อจะกลับบ้าน เริ่มมีอาการเหมือนมีอะไรติดที่คอทำให้ไอ ซึ่งเราเคยเป็นโรคหอบหืดมาก่อนแล้วเคยต้องให้ออกซิเจนอาการจะเริ่มด้วยแบบนี้คล้ายๆกัน ก็เลยนึกไปถึงหลอดลมเริ่มตีบแน่ๆ แต่ก็ไม่กล้าบอกที่บ้าน ก็พยายามหายใจลึกๆมันก็สุดได้แค่ลำคอ กินกาแฟกินน้ำเพื่อให้มันล้างคอ สักพักอาการดีขึ้นนิดนึงเพราะไปแวะเข้าห้องน้ำเลยคิดว่าคงระบายไปบ้าง ก็ขับกลับบ้านจนจอดรถ อาการกลับมาอีกหายใจสุดแค่คอและเริ่มรู้สึกคันที่รอบลำคออย่างหนักเลยรู้เลยว่าน้องปูเล่นพี่แน่ ส่องกระจกเท่านั้นแหละ อาการหายใจขัดเริ่มหนักขึ้นเพราะตกใจที่เห็นผื่นรอบคอ เลยตัดสินใจไป รพ.

             ไปถึงหมอให้เข้าห้องฉุกเฉิน ระหว่างรอพยาบาลเตรียมยา ก็เริ่มคันหนักขึ้น รู้สึกว่ามันลามมาที่ต้นแขน 2 ข้าง เริ่มลามขึ้นใบหน้า หนังตาซ้ายเริ่มหรี่ลงๆ ปากเจ่อนิดๆพอให็เซ็กซี่ พอพยาบาลเตรียมเสร็จก็ฉีดยาเข็มแรกที่หลังมือซ้าย เข็มที่ 2 ที่ต้นแขนขวาเป็นอะดรีนาลิน ตามด้วยวัดชีพจร ใส่ออกซิเจนแล้วเข็มที่ 3 ก็ตามมาที่หลังมือซ้าย  หมอก็มาถามที่มาที่ไป แล้วสุดท้ายก็ให้น้ำเกลือนอนรพ. 1 คืน เพื่อดูอาการ ทั้งหมอทั้งพยาบาลพูดเป็นเสียงเดียวกันคือ คุณแพ้หนักนะ ถ้าคุณมาช้าหลอดลมมันตีบไปเรื่อยๆสุดท้ายขาดอากาศคุณวูบ ช็อคเสียชีวิตได้เลยนะ ฟังแล้วโอ้ !!! น้องปูทะเลเล่นพี่แรงขนาดนี้เลยหรอ แต่สุดท้ายก็นอนรพ.แค่ 1 วัน เพราะอาการเราดีขึ้นจากที่ได้รับยา ได้กลับออกมาเผชิญโลกต่อไป

              ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาแค่จะมาบอกว่า อย่าชะล่าใจกับอาการหรือโรคที่เราเคยเป็นนะเพราะเราไม่รู้ว่ามันจะมาอีกมั้ย จะมาในรูปแบบอาการไหน ที่สำคัญอย่าคิดเอาเองว่าชั้นหายแล้ว ชั้นชนะไม่แพ้มันแล้ว อมยิ้ม แล้วสำคัญมากมายคือ อย่ามั่นใจในตัวเองนัก อย่าฝืน ถ้ามีอาการให้รีบบอกคนรอบข้างไปเลย เราดันฝืนมั่นใจว่าไหว ขับรถกลับบ้านคือถ้าวูบไประหว่างทางนี่ในรถมีอีกหลายชีวิตเลย

             ปล.1 ระยะเวลาไม่นานนะจากที่กิน คือตอนแรกกินกุ้งผัดเกลือไป 2 ตัว อาการเจ่อนิดๆปกติผ่านไป 30 นาทีก็หาย ปูมาเสิร์ฟเป็นจานสุดท้ายกินไปตามที่บอก เวลาประมาณคร่าวๆ 14.10 น. กินเสร็จ 14.35 น.เริ่มไอ  15.25 น. ถึงบ้าน ถึงรพ.16.05  เพราะฉะนั้นเริ่มสังเกตุอาการตัวเองแล้วไปหาหมอทันทีอย่าปล่อย ครั้งนี้เราอาจโชคดียังไปรพ.ทัน ครั้งหน้าไม่แน่!!!

             ปล.2 ต้องขอขอบคุณทีมหมอและพยาบาล ที่เร่งมือเตรียมยาเตรียมการต่างๆ ตอนเช้าคุณหมอมาแต่เช้าบอกว่ารับเรื่องตั้งแต่เมื่อคืนเคสคุณหนักนะ ระดับ 1 2 3 คุณมา 2 แล้ว ถ้ามาช้าอันตรายมาก อย่าทำแบบนี้อีกนะคะ หนูขอโต๊ดค่ะหมออมยิ้ม20

             ปล.3  ลองสังเกตุตัวเองดูก็ได้ว่าที่แพ้คือทะเลหรือน้ำจืด เราไม่เคยสนใจเอามาก็กินเลย ปกติกินแต่ปูม้าวันนั้นกินปูทะเล เลยไม่รู้แพ้อะไรแน่ แต่คุณหมอบอกว่าส่วนใหญ่ที่จะแพ้คือแพ้สารไคติน(หรืออะไรไม่แน่ใจในชื่อสารนี้นะคะ) เป็นสารที่อยู่กับสัตว์มีเปลือกแข็ง แล้วถ้ายิ่งมันเก่าฤทธิ์เดชมันจะแสดงผลทวีคูณ โอโน้ คาดว่าจะเจอน้องปูเก่าด้วยวันนั้น มิน่าจัดเต็มมาเลยน้องปู

             สุดท้ายขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ที่ยังให้เวลาเราอยู่กับคนที่เรารัก อยู่กับโลกเบี้ยวๆใบนี้ต่อ