หน้าหนาว พาเที่ยว “ดอยอินทนนท์” จุดสูงสุดแห่งแดนสยาม ถิ่นงามท่ามกลางม่านเมฆ

ใครรักความสูง หรืออยากจะเดินทางไปพิชิตความกลัวในใจตัวเอง ก็ต้องลองแบกเป้ขึ้นดอยที่ได้รับสมยานามให้เป็นยอดที่สูงที่สุดของไทยอย่าง “ดอยอินทนนท์” ซึ่งด้วยความสวยงามของธรรมชาติและบรรยากาศที่ยังคงเอาไว้ด้วยความสมบูรณ์ของผืนป่าอย่างมากมาย ในปัจจุบันพื้นที่แห่งนี้ได้ถูกปกปักรักษาให้กลายเป็นอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ที่ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 3 แสนไร่ สวยงามด้วยสายธารของเมฆหมอกที่ลอยลิ่วอยู่เบื้องหน้าอย่างเงียบเชียบมากที่สุด

ในขณะเดียวกันที่ก้าวขึ้นไปถึงจุดยอดแห่งนี้ ขุนเขามากมายที่ทอดตัวยาว แสดงให้เห็นถึงพลังของธรรมชาติที่พลั่งพลูออกมา…บางยอดเขาที่คดโค้งโก่งตัวอยู่ไกลๆ ก็ถูกบดบังด้วยทะเลหมอกในยามเช้า ก่อนที่แสงตะวันจะทอแสงทองระบายผืนฟ้าไปทั่วทิศทาง เรายังคงยืนนิ่งอยู่ในจุดนั้น…สัมผัสถึงห้วงเวลาที่ค่อยๆ พัดผ่านไปอย่างช้าๆ แต่มิอาจหวนกลับ

มุ่งหน้าสู่ป่าเขียว ลดเลี้ยวสู่ม่านหมอก

หลังจากตัดสินใจจะเดินทางขึ้นสู่ยอดดอยอินทนนท์เพื่อสัมผัสกับประสบการณ์ความงามบนที่สูงสักครั้งหนึ่ง พื้นที่ๆ อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลเกือบ 2,600 เมตร สภาพภูมิประเทศโดยรวมของตัวอุทยานแห่งชาติเต็มไปด้วยทิวเขาเรียงรายสลับซับซ้อนกันไปมา ซึ่งมียอดดอยอินทนนท์เป็นจุดยอดที่สูงที่สุด และนักท่องเที่ยวก็มักนิยมเดินทางมาสัมผัสวิวทิวทัศน์ที่หาชมได้ยาก

แม้การเดินทางจะดูยากลำบากในบางครั้ง เพราะทิศทางที่ไปต้องผ่านถนนที่คดเคี้ยวและสูงชัน บางห้วงขณะก็แทบจะกลั้นหายใจลุ้นระทึกว่าจะรอดผ่านไปสู่ยอดสูงเบื้องหน้าได้หรือไม่ อีกทั้งระดับความดันอากาศที่เปลี่ยนไป พร้อมบรรยากาศแบบหนาวๆ ที่ลุกโชยผ่านมา ทำให้รู้สึกขนเริ่มลุกชันไปทั่วตัว ความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่ว ราวกับเป็นเสียงกระซิบจากธรรมชาติว่าเราได้เดินทางเข้ามาในดินแดนของพวกเขาแล้ว และนักเดินทางก็ควรจะทำตัวสงบเสงี่ยมเป็นแขกที่ดีสักหน่อย เพราะเมื่อถึงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้

ภาพความงามที่เห็นไม่เพียงแค่เป็นสรวงสวรรค์เกินจินตนาการ แต่มันยังดูยิ่งใหญ่จนเราสัมผัสได้ถึงความเล็กกระจ้อยร่อยของตัวเอง ตัวตนที่เคยยิ่งใหญ่ในเมืองด้านล่าง บัดนี้กลับถูกรัดรึงจนต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ ว่าเหนือขุนเขายังมีท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ปกคลุมเราอยู่ แม้จะเดินขึ้นเหนือสู่จุดสูงสุดแห่งแดนสยาม แต่มือของเราก็ยังไม่สามารถเอื้อมถึงท้องฟ้าได้แต่อย่างใด…อาจจะเป็นการสื่อความหมายกลายๆ ว่าอย่างไรเราก็ไม่มีทางเอาชนะธรรมชาติที่ในสายตาของเราอาจจะดูบอบบาง ทว่าในความเป็นจริงมันกลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด คือดินแดนอันเป็นถิ่นกำเนิดแห่งจิตวิญญาณและเป็นดินแดนที่เราจะต้องกลับคืนไปในไม่ช้า

หยาดน้ำบนยอดหญ้า..ความงามน่าหลงใหล

สายหมอกในยามเช้าเริ่มร่ายรำอย่างหนักหน่วง ยิ่งเฉพาะในช่วงฤดูหนาว การท่องเที่ยวของที่นี่ยิ่งคึกคักจนเกินคาดหมาย เมฆขาวปกคลุมมากมาย ในช่วงที่อุณหภูมิติดลบ หากโชคดีเราก็อาจจะได้สัมผัสกับความสวยงามของแม่คะนิ้ง หรือหยาดน้ำค้าที่กลายเป็นน้ำแข็งบางๆ เกาะอยู่ตามยอดหญ้า เปล่งประกายราวกับเพชรที่เรี่ยอยู่ตามผืนดิน ต้องกับแสงทองที่กำลังเคลื่อนตัวขึ้นสู่ผืนฟ้า จากที่หลับใหลอยู่เนิ่นนานบนหลังแนวเขา พร้อมกับเหล่าเกล็ดเพชรน้อยๆ ที่เริ่มระเหยไป เหลือเพียงความชุ่มชื้นและความประทับใจที่ถูกเก็บไว้ในความทรงจำ

ไม่ว่าครั้งไหนของการเดินทางขึ้นสู่ยอดดอยอินทนนท์ ความทรงจำเดิมๆ ก็ยังคงผุดพรายขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง การเดินทางที่สัมผัสได้ถึงความสุข ความเงียบสงบของธรรมชาติ และกาลเวลาที่เคลื่อนคล้อยไป ให้เราได้เข้าใจและเรียนรู้การมีชีวิตอยู่บนโลกได้มากขึ้น…ความหมายบางอย่างก็ซ่อนเร้นอยู่ในเสียงกระซิบของขุนเขาเหล่านี้