ดราม่ายกใหญ่ "หมอไม่ยอมตรวจเลือดให้คนไข้คู่รัก" เพราะ.....

“ทางเราคงตรวจให้ไม่ได้ครับ ผมขอโทษด้วย”
อาจารย์พูดแบบนี้
แล้วคู่ชายหญิงก็เดินออกจากห้องตรวจไปอย่างผิดหวัง

พวกเขาสองคนมาขอตรวจพันธุกรรมแฝงของโรคทางสมองโรคหนึ่งในตัวผู้หญิง เนื่องจากว่าน้องชายของเธอป่วยเป็นโรคนี้ และมีพัฒนาการทั้งทางร่างกายและสมองด้อยมาก (โอเค… ปัญญาอ่อนนั่นแหละ ร่างกายก็แคระ แขนขาลีบแต่แข็งเกร็งเดินไม่ได้) หมอที่ดูแลน้องชายเขาบอกว่า เป็นโรคทางพันธุกรรม ก่อนแต่งงาน คู่นี่ก็เลยมาขอตรวจพันธุกรรมของผู้หญิงก่อน

จุดที่น่าสนใจคือ
จริงๆแล้วโรงเรียนแพทย์ที่เจ้เรียนเฉพาะทางน่ะ มันตรวจได้เว้ยเฮ้ย!!!
หรือถ้าตรวจไม่ได้จริงๆ เราก็เก็บตัวอย่างส่งไปตรวจที่แลบอื่นๆได้แล้วเอาผลมาบอก
ประเด็นคือ อาจารย์เลือกที่จะปฏิเสธคนไข้ไปเลยว่าตรวจไม่ได้ และให้คนไข้กลับไปเสีย

พอคู่นี้เดินออกไปจากห้องตรวจ
เจ้ : ทำไมจารย์ไม่ตรวจให้เขาคะ? เราก็ตรวจได้นี่นา
จารย์ : งั้นตอบผมหน่อย ถ้าคุณจะตรวจพันธุกรรมเขา คุณทำยังไง?
เจ้ : เจาะเลือด...ตรวจ…. ใช่ไหมคะ?
จารย์: (พยักหน้า) แล้วถ้าคุณจะตรวจสมองเขา คุณทำยังไง?
เจ้ : เอ่อ… ตรวจร่างกาย แล้วก็ทำแสกนสมอง ค่ะ
จารย์ : (ยิ้ม พยักหน้า) ถ้าคุณจะตรวจเส้นประสาทเขาล่ะ ทำยังไง?
เจ้ : ตรวจร่างกาย แล้วก็อาจจะทำ EMG NCV ค่ะ (การใช้เครื่องมือประเภทหนึ่งตรวจ)
จารย์ : แล้วถ้าจะตรวจความรัก คุณตรวจยังไง?
เจ้ : ……… หนูไม่เข้าใจ

จารย์: คุณรู้ไหม การรู้ บางครั้งก็เป็นกรรม การบอกให้คนอื่นรู้ บางครั้งก็เป็นบาป คุณคิดว่าคนคู่นี้เขากำลังจะแต่งงานกันใช่ไหม? ถ้าผู้ชายรู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีพันธุกรรมแฝงของโรคนี้ขึ้นมา ผลิตทายาทให้เขาไม่ได้ ผลิตได้ก็เป็นโรค คุณเอาอะไรมารับประกันว่าเขาจะไม่ทิ้งผู้หญิงคนนี้ไป คุณรู้ได้ยังไงว่าเขารักกันมาก? มากพอที่จะผ่านเรื่องนี้ไปได้ด้วยกัน? คุณรู้ได้ยังไงกันว่าสิ่งที่คุณจะบอกเขา มันจะไม่สร้างแผลใจให้ผู้หญิงคนนั้น?

เจ้ : แต่เขาก็อาจจะรักกันได้มากพอนี่ฮะ
จารย์ : หรือเขาก็อาจจะรักกันไม่มากพอก็ได้ ใครจะรู้ถูกไหม? ผมไม่รู้ คุณไม่รู้ ไม่มีใครรู้
เจ้ : แต่มันก็เป็นสิทธิ์ของเขาที่จะรู้นี่ฮะ
จารย์: แต่มันก็เป็นสิทธิ์ของผมที่จะปฏิเสธได้นะ นี่ไม่ใช่เรื่องฉุกเฉิน เขาคงไปหมอคนอื่นได้ อาจจะมีหมอสักคนที่ตรวจให้เขา และอนาคตข้างหน้า สิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องนี้ก็จะเป็นของคุณ หลังจากคุณเป็นหมอเฉพาะทางเหมือนกับผม ตอนนั้นจะทำอย่างไรก็แล้วแต่คุณ

แต่อย่าลืมนะคุณ

คุณ ชั่ง ตวง วัด ความ รัก ไม่ ได้ หรอก

ถ้าไม่แน่ใจ
ให้นึกไว้เสมอว่า คุณรู้เพื่อรักษาโรค
ไม่ได้รู้เพื่อสร้างแผลในใจให้ใคร
คุณไม่มีสิทธิ์นั้นในฐานะแพทย์