ทำไมเพลงเปิดโดราเอมอนยุค 90 ทุกคนถึงยังร้องตามได้ไม่ลืม?

ถ้าพูดถึงเพลงเปิดการ์ตูนที่ติดหูคนไทยยุค 90 จนถึงทุกวันนี้ ผมคิดว่าหลายคนคงจะนึกถึงเพลงเดียวกันอย่างแน่นอน นั่นก็คือเพลง "โดราเอมอน" หรือที่หลายคนอาจจะรู้จักในชื่อภาษาญี่ปุ่นว่า "โดราเอมอน โนะ อุตะ" เสียงร้องท่อน "อั๊ง อัง อัง น่ารักดีจังนะแมวของเรา..." ยังคงก้องอยู่ในหัวของใครหลายคน ที่เติบโตมากับหน้าจอทีวีช่อง 9 ในยุคนั้น...

ย้อนกลับไปในช่วงทศวรรษ 1990 การ์ตูนเรื่องนี้ถือเป็นเพื่อนคู่ใจของเด็กหลายคน หลังเลิกเรียนหรือวันหยุดสุดสัปดาห์ โดราเอมอนออกอากาศครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อปี 1982 ทางช่อง 9 แต่เพลงเปิดเวอร์ชันที่ทุกคนคุ้นเคยและร้องตามได้มากที่สุด คือ เวอร์ชันที่มาพร้อมกับการฉายซ้ำ และ การออกอากาศต่อเนื่องในยุค 90 นั่นเอง ตอนนั้นผมยังเด็กมาก จำได้ว่าพอได้ยินเสียงเปียโนขึ้นต้นและจังหวะที่สนุกสนาน ก็รู้ทันทีว่า "ถึงเวลาแล้ว" ไม่ต้องรอให้ใครมาบอก...

สิ่งที่น่าสนใจคือ "เพลงเปิดที่เราได้ยินนั้น จริงๆแล้วต้นฉบับเป็นภาษาญี่ปุ่น ขับร้องโดย "คุมิโกะ โอสึกิ" ตั้งแต่ปี 1979 แต่เมื่อเข้ามาถึงประเทศไทย ได้มีการนำมาแปลเนื้อร้องและขับร้องใหม่เป็นภาษาไทย ซึ่งน่าจะมาจากอัลบั้มเทปคาสเซ็ตชุด "เพลงดังหนังเด็ก" ที่วางจำหน่ายเมื่อกว่า 30 ปีก่อน เนื้อเพลงภาษาไทยเวอร์ชันนั้นเขียนออกมาได้น่ารักและตรงไปตรงมามาก ทั้ง "หากตัวเราจะคิดสิ่งใด ความฝันใดจะกลายเป็นจริง โดเรมอน แมวน้อยมิคอยประวิง ทำทุกสิ่งได้ดังฝัน..." ฟังแล้วก็รู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก..." พูดตามตรงว่าในฐานะเด็กคนหนึ่งในยุคนั้น ผมไม่ได้สนใจว่าทำนองมาจากไหน ใครแต่ง หรือใครร้องต้นฉบับ สิ่งเดียวที่รู้คือมันเพราะและร้องง่ายมาก แค่ได้ยิน 2-3 ครั้งก็ร้องตามได้แล้ว!! โดยเฉพาะท่อนฮุคที่เลียนเสียงร้องของแมว "อั๊ง อัง อัง" นั่นแหละคือจุดที่ทำให้เพลงนี้แตกต่างจากเพลงการ์ตูนอื่นๆอย่างสิ้นเชิง ซึ่ง "คุมิโกะ โอสึกิ" เคยกล่าวในสัมภาษณ์ว่า "ทำนองและเนื้อร้อง โดยเฉพาะส่วนที่เลียนเสียงแมว เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เพลงนี้ติดหูและทำให้คนอยากร้องตามมาจนถึงทุกวันนี้" ผมคิดว่าเธอพูดถูกเลยนะ...

อีกสิ่งหนึ่งที่หลายคนอาจลืมไปแล้วก็ คือ "โดราเอมอนในยุค 90 ที่ออกอากาศทางช่อง 9 นั้น ถูกเรียกว่า "โดเรม่อน" ตามชื่อที่สำนักพิมพ์ "วิบูลย์กิจ" ใช้ในหนังสือการ์ตูนในขณะนั้น ดังนั้นเมื่อเราร้องเพลง "โดเรมอน" กันในตอนนั้น ในความเป็นจริงแล้วเรากำลังใช้ชื่อที่แตกต่างจากต้นฉบับญี่ปุ่นเล็กน้อย แต่ก็ไม่สำคัญเลย เพราะไม่ว่าชื่อจะเขียนอย่างไร เสียงนั้นก็เหมือนกันอยู่ดี..."