ทำไม "เดคิสุงิ" ถึงเป็นตัวร้ายที่น่าสงสารที่สุด!?

ก่อนจะเริ่มผมขอพูดตรงๆก่อนว่า ไอ้คำว่า "ตัวร้าย" ที่แฟนๆ "โดราเอมอน" แปะให้ "เดคิสุงิ" เนี่ย... มันมาจากสายตาของ "โนบิตะ" ล้วนๆ... ในสายตาของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังแอบชอบ "ชิซึกะ" อยู่... "เดคิสุงิ" คือ "บอสใหญ่ประจำด่าน เป็นศัตรูหัวใจที่แข็งแกร่งจนแทบไม่มีทางเอาชนะได้ เป็นคนที่โผล่มากี่ทีก็ทำให้โนบิตะรู้สึกด้อยค่าทุกที..." แต่พอผมโตขึ้นแล้วกลับไปดูใหม่ เอ๊ะ... หรือว่าคนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องจริงๆ คือ เดคิสุงิกันแน่?

ต้องเข้าใจก่อนว่า "เดคิสุงิ" ถูกสร้างขึ้นมาในฐานะตัวละครที่ตรงข้ามกับ "โนบิตะ" อย่างสิ้นเชิง เช่น "รูปหล่อ เรียนเก่ง กีฬาดี นิสัยดี มีน้ำใจ อบอุ่น เป็นที่รักของทุกคน" คือถ้าให้พูดแบบไม่เกรงใจ "ก็แทบจะไม่มีข้อเสียอะไรเลยด้วยซ้ำ!!" ฟังดูดีใช่ไหมครับ... แต่นั่นแหละคือปัญหา... ลองคิดดูเล่นๆนะ "เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่สมบูรณ์แบบตั้งแต่เกิด ไม่เคยต้องพยายามดิ้นรนอะไรเลย เพราะทุกอย่างได้มาง่ายๆ ใครๆก็ชื่นชมเขาตลอดเวลา ผู้ใหญ่ชม เด็กผู้หญิงชอบ เพื่อนผู้ชายก็ชื่นชอบ... แต่มันมีมิตรภาพจริงๆสักกี่คนกัน?" ซึ่งชื่อของเขา "เดคิสุงิ" แปลได้ประมาณว่า "เก่งเกินไป" หรือ "มีความสามารถเกินไป"  ชื่อนี้มันคือคำสาปตั้งแต่แรกเกิดเลยนะ!! คือ เกิดมาเพื่อเป็นคนที่ "ดีเกินกว่าจะเป็นเพื่อนสนิทกับใครได้จริงๆ"

สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดของ "เดคิสุงิ" คือ เขาถูกใส่เข้ามาในเรื่องเพื่อทำหน้าที่เดียว คือ "เป็นกระจกสะท้อนความ "ไม่เอาไหน" ของโนบิตะ"  ทุกครั้งที่ "เดคิสุงิ" ปรากฏตัว มันไม่ใช่เพื่อพัฒนาเนื้อเรื่องของเขาเอง แต่เพื่อให้คนอ่านรู้สึกว่า "โอ๊ย โนบิตะนี่มันช่าง..." และที่ตลกร้ายกว่านั้นคือ "เดคิสุงิไม่เคยรู้ตัวเลย" เขาแค่ใช้ชีวิตของตัวเองไปตามปกติ มาติวหนังสือให้ชิซึกะเพราะเป็นคนมีน้ำใจ ตอบคำถามในห้องเพราะรู้จริง ช่วยเหลือเพื่อนเพราะเป็นนิสัยของเขา... แต่ทุกการกระทำของเขากลายเป็นมีดที่แทงใจ "โนบิตะ" ตลอดเวลา...

ในขณะที่ "โนบิตะ" มี "โดราเอมอน" ซึ่งคอยช่วยเหลือสารพัด แต่ "เดคิสุงิ" ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเองมาตลอด และ เขาก็ทำได้ดีด้วย!! แต่ไม่มีใครเคยถามว่า "เดคิสุงิต้องการอะไร?" หรือ "เดคิสุงิรู้สึกยังไง?" เพราะเขาเป็นฝ่ายที่ "แข็งแกร่ง" ฝ่ายที่ "ไม่ต้องการความช่วยเหลือ" และ คนแบบนี้แหละที่โลกมักลืมไปว่า "พวกเขาเอง ก็เป็นมนุษย์กัน"

ใน "Stand By Me Doraemon" มีฉากที่ "เดคิสุงิ" ที่โตแล้วสารภาพว่าเคยชอบ "ชิซึกะ" แต่ "ชิซึกะ" ปฏิเสธเขา ด้วยเหตุผลว่า "เธอจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว"  ฟังดูเหมือนคำชมนะครับ แต่จริงๆมันคือการบอกว่า "ฉันไม่ได้ชอบเธอ" ต่างหาก!!

"เดคิสุงิ" สมบูรณ์แบบเกินไปจนไม่มีใครรู้สึกว่า "จำเป็นต้องดูแลเขา" ในขณะที่ "โนบิตะ" ไม่เอาไหนจน "ชิซึกะ" รู้สึกว่า "ถ้าไม่ดูแลเขา เขาคงแย่..."  มันตลกร้ายตรงที่ความสมบูรณ์แบบของ "เดคิสุงิ" กลับกลายเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไม่มีใคร... แล้วลองคิดดูนะครับ "เด็กผู้ชายที่เรียนเก่งที่สุดในห้อง หน้าตาดีที่สุด นิสัยดีที่สุด... แต่ต้องมานั่งดูคนที่ "แย่กว่า" เขาทุกด้านได้ผู้หญิงที่ตัวเองชอบไป... เพราะผู้หญิงคนนั้นเลือกคนที่ "ต้องการเธอ" มากกว่าคนที่ "พร้อมสำหรับเธอ"... มันไม่ใช่ความผิดของใครเลย แต่มันก็เจ็บปวดอยู่ดี..."