เจแปน ลูกป้าแมว เปิดเหตุผลห้องกรง-ลวดหนาม ตอบปมลุงช้าง หลัง สบส.เพิกถอนใบอนุญาตศูนย์

 

เจแปน ลูกป้าแมว เปิดเหตุผลห้องกรง-ลวดหนาม ตอบปมลุงช้าง หลัง สบส.เพิกถอนใบอนุญาตศูนย์

กรณี โสธรชัย เนอร์สซิ่งโฮม อ.ท่าม่วง จ.กาญจนบุรี ยังคงมีประเด็นให้ติดตาม หลังกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ หรือ สบส. มีคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตของศูนย์ เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2569 จากผลการตรวจสอบที่พบทั้งจำนวนเตียงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต พื้นที่ให้บริการเกินขอบเขต รวมถึงห้องลูกกรง ลวดหนามหีบเพลง และเตียงที่ดัดแปลงเป็นโครงเหล็ก

ล่าสุด วันที่ 8 ตุลาคม 2569 รายการโหนกระแสเปิดพื้นที่ให้ เจแปน หรือคุณเจ ลูกชายของป้าแมว หนึ่งในผู้ดูแลศูนย์ ออกมาชี้แจงถึงที่มาของสิ่งที่ถูกตั้งคำถาม พร้อมตอบโต้ข้อมูลบางส่วนจากอดีตผู้พักอย่างลุงช้าง

ห้องลูกกรงไม่ได้มีไว้ขังทุกคน เจแปนบอกใช้กับผู้มีอาการรุนแรง

เจแปนชี้แจงว่า ห้องที่มีลูกกรงเหล็กไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้กับผู้สูงอายุทั่วไป แต่มีไว้สำหรับผู้รับบริการบางรายที่มีปัญหาด้านจิตเวชและมีพฤติกรรมรุนแรง

เหตุผลที่ฝ่ายศูนย์อธิบายคือ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้รับบริการทำร้ายตัวเอง ทำร้ายคนอื่น หรือทำลายทรัพย์สินภายในศูนย์

ในมุมของฝ่ายศูนย์ ผู้รับบริการบางรายมีอาการที่ต้องแยกพื้นที่และดูแลเป็นพิเศษ จึงมองว่าสิ่งก่อสร้างดังกล่าวเป็นมาตรการด้านความปลอดภัย

ลวดหนามหีบเพลง ใช้ป้องกันการปีนหนี

อีกจุดที่ถูกพูดถึงอย่างมากคือ ลวดหนามหีบเพลง ซึ่งพบตามแนวรั้วและบางบริเวณของศูนย์

เจแปนระบุว่า ลวดหนามถูกติดตั้งเพื่อป้องกันผู้รับบริการที่มีอาการรุนแรงปีนออกจากพื้นที่ เนื่องจากหากหลบหนีออกไป อาจเกิดอันตรายกับตัวผู้ป่วยเองหรือส่งผลกระทบต่อบุคคลอื่น

ก่อนหน้านี้ฝ่ายศูนย์ก็เคยให้เหตุผลในลักษณะเดียวกันว่า เคยเกิดปัญหาผู้รับบริการพยายามหลบหนี จึงนำอุปกรณ์ดังกล่าวมาใช้เพื่อป้องกันเหตุ

แต่คำอธิบายเรื่อง “ป้องกันการหลบหนี” ยังไม่ได้หมายความว่าแนวทางดังกล่าวเป็นวิธีที่กฎหมายอนุญาตให้สถานประกอบการประเภทนี้ใช้ได้

เปิดที่มา “เตียงปลาปิ้ง” เจแปนยอมรับว่าเป็นคนออกแบบ

ส่วนเตียงที่มีโครงเหล็กครอบด้านบน ซึ่งถูกเรียกในโลกออนไลน์ว่า “เตียงปลาปิ้ง” เจแปนระบุว่าเป็นแนวคิดที่ตนเองออกแบบขึ้น

เหตุผลที่อธิบายคือ ผู้รับบริการบางรายมีพฤติกรรมที่ต้องจำกัดการเคลื่อนไหว หากใช้วิธีมัดมือหรือมัดแขนกับเตียงเป็นเวลานาน อาจทำให้เกิดอาการบวมและบาดเจ็บ

จึงนำโครงเหล็กมาประยุกต์ครอบบริเวณเตียง โดยฝ่ายศูนย์อ้างว่าผู้รับบริการยังสามารถพลิกตัวได้ และช่วยลดความเสี่ยงจากการตกเตียงหรือพยายามออกจากเตียงในช่วงที่ควบคุมตัวเองไม่ได้

อย่างไรก็ตาม เจแปนยอมรับว่ารูปลักษณ์ของอุปกรณ์อาจทำให้คนภายนอกมองว่าเป็นลักษณะคล้ายกรง และก่อนหน้านี้ก็มีแนวคิดที่จะนำข้อวิจารณ์ไปปรับปรุงทั้งการประเมินผู้รับบริการ การจัดเก็บข้อมูล และรูปแบบอุปกรณ์ที่ใช้

แต่ สบส.มองต่างออกไป

ประเด็นสำคัญคือ คำอธิบายของฝ่ายศูนย์ไม่ได้ทำให้ข้อกังวลของหน่วยงานรัฐหมดไป

สบส.ระบุว่า สถานประกอบการเพื่อสุขภาพที่ได้รับอนุญาตให้ดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิง ไม่สามารถนำกรงหรือเตียงลักษณะดังกล่าวมาใช้เป็นวิธีควบคุมผู้รับบริการได้

หากผู้รับบริการมีอาการทางจิตเวชรุนแรง อาละวาด หรือมีความเสี่ยงสูงจนต้องใช้มาตรการควบคุมเฉพาะทาง หน่วยงานรัฐระบุว่าควรส่งต่อไปยังสถานพยาบาลที่มีบุคลากรและระบบรองรับผู้ป่วยจิตเวชโดยเฉพาะ

จุดนี้จึงกลายเป็นความแตกต่างสำคัญระหว่าง เหตุผลที่ฝ่ายศูนย์ใช้ในการอธิบายการติดตั้งอุปกรณ์ กับ ขอบเขตการให้บริการที่หน่วยงานรัฐระบุว่าสถานประกอบการได้รับอนุญาตให้ดำเนินการ

“ลุงช้าง” บอกไม่เคยป่วยจิตเวช เจแปนให้ข้อมูลอีกด้าน

อีกประเด็นที่ถูกจับตามองคือกรณีของ ลุงช้าง อดีตผู้พักในศูนย์

ก่อนหน้านี้ลุงช้างออกมาเล่าว่า ตัวเองไม่เคยเป็นผู้ป่วยจิตเวช ไม่เคยเสพยา และยังมีสติสัมปชัญญะตามปกติ แต่ถูกครอบครัวนำตัวเข้าสู่ศูนย์ ก่อนจะถูกใส่กุญแจมือและนำไปอยู่บนเตียงที่มีโครงเหล็กครอบ

แต่ในรายการวันที่ 8 ตุลาคม เจแปนให้ข้อมูลคนละด้าน โดยระบุว่าศูนย์ได้รับข้อมูลจากครอบครัวของลุงช้างเกี่ยวกับอาการและปัญหาทางจิตเวช จึงรับตัวเข้ามาเพื่อดูแล

ทำให้ขณะนี้มีข้อมูลจากสองฝ่ายที่ไม่ตรงกันอย่างชัดเจน

ลุงช้างยืนยันว่าไม่ได้เป็นผู้ป่วยจิตเวช

ขณะที่ เจแปนและฝ่ายศูนย์ยืนยันว่าได้รับข้อมูลจากครอบครัวว่ามีอาการและพฤติกรรมที่จำเป็นต้องได้รับการดูแล

ประเด็นนี้จึงยังต้องพิจารณาจากเอกสารทางการแพทย์ ประวัติการรักษา ข้อมูลการรับตัว และพยานหลักฐานที่เกี่ยวข้อง ไม่สามารถสรุปจากคำพูดของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพียงอย่างเดียว

ตัวเลขจากการตรวจของรัฐ คืออีกส่วนที่ต้องแยกออกจากคำโต้แย้ง

ขณะที่ข้อกล่าวหาและคำชี้แจงระหว่างผู้เกี่ยวข้องยังมีรายละเอียดที่ต้องตรวจสอบ ผลการตรวจของ สบส. เป็นข้อมูลอีกส่วนหนึ่งที่มีการเปิดเผยออกมาแล้ว

จากข้อมูลของหน่วยงานรัฐ ศูนย์ได้รับอนุญาตให้ให้บริการ 50 เตียง บนพื้นที่ประมาณ 1,600 ตารางเมตร

แต่เมื่อเข้าตรวจสอบ เจ้าหน้าที่พบว่ามีเตียงทั้งหมด 129 เตียง และพื้นที่ให้บริการขยายไปประมาณ 4,641 ตารางเมตร

นอกจากนี้ยังพบห้องลูกกรงที่สามารถล็อกจากด้านนอก ลวดหนามหีบเพลง และเตียงที่มีโครงเหล็กครอบ

ศูนย์ดังกล่าวได้รับอนุญาตในฐานะสถานประกอบการเพื่อสุขภาพสำหรับดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิง ไม่ใช่สถานพยาบาลที่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการด้านจิตเวชโดยเฉพาะ

จาก “เหตุผลเพื่อความปลอดภัย” สู่คำถามเรื่องขอบเขตการดูแล

คำชี้แจงของเจแปนทำให้เห็นมุมของฝ่ายศูนย์ว่า สิ่งก่อสร้างและอุปกรณ์หลายอย่างเกิดขึ้นจากความพยายามรับมือกับผู้รับบริการที่มีพฤติกรรมรุนแรงหรือเสี่ยงหลบหนี

แต่ในอีกด้านหนึ่ง หน่วยงานรัฐกำลังพิจารณาว่า สถานที่แห่งนี้มีอำนาจและขอบเขตที่จะดูแลผู้มีอาการในลักษณะดังกล่าวหรือไม่ และวิธีที่นำมาใช้สอดคล้องกับหลักเกณฑ์หรือไม่

ส่วนกรณีของลุงช้างก็ยังเป็นอีกเรื่องที่ต้องแยกตรวจสอบ เพราะคำยืนยันของเจ้าตัวกับข้อมูลจากฝ่ายศูนย์ยังไม่ตรงกัน

ท้ายที่สุด สิ่งที่ต้องติดตามจึงไม่ใช่เพียงว่า “ใครพูดจริง” แต่รวมถึงเอกสารการรับตัว ประวัติการรักษา ใบอนุญาตของศูนย์ รายละเอียดพื้นที่ที่ได้รับอนุญาต และหลักฐานเกี่ยวกับวิธีการดูแลผู้พักแต่ละราย

เพราะข้อมูลเหล่านี้จะช่วยตอบได้ชัดเจนกว่าเดิมว่า สิ่งที่ศูนย์อธิบายว่าเป็นการป้องกันเพื่อความปลอดภัย อยู่ภายใต้ขอบเขตการดูแลที่กฎหมายอนุญาตหรือไม่