ลุงช้างเปิดใจวันแรกในศูนย์ดูแล ถูกถอดกางเกงใส่แพมเพิส ก่อนให้นอนเตียงกรงเหล็ก เผยสภาพชีวิตที่ต้องเจอ

ลุงช้างเปิดใจวันแรกในศูนย์ดูแล ถูกถอดกางเกงใส่แพมเพิส ก่อนให้นอนเตียงกรงเหล็ก เผยสภาพชีวิตที่ต้องเจอ

เรื่องราวจากศูนย์ดูแลผู้สูงอายุและผู้ป่วยพึ่งพิงใน จ.กาญจนบุรี ยังคงมีประเด็นให้ติดตาม หลังผู้ที่เคยพักอยู่ภายในสถานที่ดังกล่าวออกมาเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับการดูแลและสภาพความเป็นอยู่ โดยหนึ่งในนั้นคือ “ลุงช้าง” ที่ออกมาเปิดเผยสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองตั้งแต่ก้าวเข้าไปในศูนย์แห่งนี้

ในการพูดคุยผ่านรายการโหนกระแส วันที่ 7 ตุลาคม 2569 ลุงช้างเล่าว่า ก่อนเข้ามาอยู่ที่ศูนย์ ครอบครัวต้องการนำตัวมาฝากดูแล เนื่องจากเจ้าตัวมีปัญหาเรื่องอารมณ์และเคยมีเหตุทะเลาะกันระหว่างทำงาน

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ตามคำบอกเล่าของลุงช้าง กลับไม่ได้เป็นเพียงการพาไปพบตำรวจหรือโรงพยาบาลตามที่เข้าใจในตอนแรก

ก้าวแรกที่ศูนย์ สิ่งที่เจอไม่ใช่การพักผ่อน

ลุงช้างเล่าว่า ก่อนเดินทางมาถึงศูนย์ เขาถูกใส่กุญแจมือและถูกล็อกไว้กับเก้าอี้ ขณะที่โทรศัพท์และกระเป๋าเงินถูกนำไปเก็บไว้ โดยเจ้าตัวพยายามขัดขืนและโวยวาย

เมื่อมาถึงศูนย์ดูแล มีบุคคล 3 คนพาตัวเข้าไปด้านใน จากนั้นมีการถอดกางเกงและเปลี่ยนให้สวมแพมเพิส ก่อนนำไปอยู่บนเตียงที่ลุงช้างเรียกว่า “เตียงปลาปิ้ง” ซึ่งเป็นเตียงที่มีโครงกรงเหล็กล้อมรอบ

เจ้าตัวเล่าว่า ช่วงเวลาที่อยู่บนเตียงดังกล่าวรู้สึกอึดอัดอย่างมาก เพราะแทบไม่สามารถขยับตัวหรือพลิกตัวได้ตามปกติ

สิ่งที่ทำให้ลุงช้างรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น คือเมื่อเกิดความต้องการเข้าห้องน้ำ แต่ได้รับการบอกให้ใช้แพมเพิสแทน จึงเกิดการโวยวายขึ้น

อย่างไรก็ตาม ลุงช้างระบุว่า หลังจากเวลาผ่านไปประมาณชั่วโมงกว่า ๆ และอารมณ์เริ่มสงบลง เจ้าหน้าที่จึงนำกรงออกและให้กลับไปพักในห้องตามเดิม

จากเตียงกรงเหล็ก สู่ห้องพักที่มีรูมเมต

เรื่องที่ลุงช้างติดใจไม่ได้มีเพียงสภาพของเตียงเท่านั้น เพราะหลังจากนั้นยังถูกย้ายไปพักที่ “ตึกเหลือง” ซึ่งมีผู้พักอาศัยรายอื่นอยู่ร่วมกัน

ลุงช้างเล่าว่า รูมเมตของเขาเป็นอดีตทหารที่เจ้าตัวมองว่ามีอาการทางจิตเล็กน้อย และในช่วงกลางคืนมักเข้ามาชะโงกหน้าดู ทำให้ต้องใช้วิธีแกล้งหลับและพยายามไม่สนใจ เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัย

นอกจากนี้ยังมีประเด็นเรื่องการใช้ภาชนะสำหรับขับถ่าย โดยลุงช้างระบุว่า ในอาคารที่ตนพักจะมีภาชนะให้ผู้พักแต่ละคนใช้แยกกัน ขณะที่อาคารสำหรับเด็กวัยรุ่นชาย มีการใช้ภาชนะร่วมกันหลายคน ส่งผลให้มีกลิ่นไม่พึงประสงค์อย่างมาก

ยืนยันไม่เคยใช้ยาเสพติด และไม่ได้เป็นผู้ป่วยจิตเวช

อีกประเด็นที่ลุงช้างต้องการชี้แจง คือเรื่องการใช้ยา โดยเจ้าตัวระบุว่า ระหว่างอยู่ภายในศูนย์มักถูกถามว่าสามารถนอนหลับได้หรือไม่ หากนอนไม่หลับจะมีการให้ยานอนหลับ

ลุงช้างยืนยันกับรายการว่า ตัวเองไม่เคยใช้ยาเสพติด และไม่ได้เป็นผู้ป่วยจิตเวชตามที่อาจมีการเข้าใจกัน

อยู่ได้เพียง 2 วัน พยายามหาทางกลับบ้าน

หลังเข้าพักได้ประมาณ 2 วัน ลุงช้างบอกว่าเริ่มคิดหาวิธีออกจากสถานที่แห่งนี้ เนื่องจากต้องการกลับไปจัดการปัญหากับครอบครัวด้วยตัวเอง

เจ้าตัวจึงพยายามเสนอเงินให้เจ้าหน้าที่ โดยบอกว่าหากครอบครัวจ่ายค่าดูแลมาเท่าใด ก็พร้อมจะจ่ายมากกว่า เพื่อแลกกับการได้ออกจากศูนย์

ต่อมาจึงทราบรายละเอียดเกี่ยวกับการนำตัวมาฝากว่า ภรรยาเป็นผู้ว่าจ้างให้พาตัวมาดูแล โดยมีค่าใช้บริการประมาณ 18,000 บาทต่อเดือน และมีเอกสารสัญญาจ้างเกี่ยวกับการดูแล

เรื่องราวของลุงช้างจึงกลายเป็นอีกหนึ่งข้อมูลจากผู้ที่เคยอยู่ภายในศูนย์ ซึ่งขณะนี้ยังต้องตรวจสอบข้อเท็จจริงจากทุกฝ่าย ทั้งเรื่องวิธีการดูแล การใช้เตียงกรงเหล็ก การให้ผู้พักอาศัยใช้ชีวิตร่วมกัน และรายละเอียดเกี่ยวกับการนำตัวเข้ามาพัก ก่อนจะสรุปว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้นตามคำกล่าวอ้างหรือมีข้อเท็จจริงส่วนใดแตกต่างออกไป