สหรัฐฯ ยืนยันมี “อาวุธควบคุมอวกาศ” ประจำการในวงโคจรแล้ว

สหรัฐฯ ยืนยันอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกว่า มีการประจำการ “อาวุธควบคุมอวกาศ” ในวงโคจรแล้ว โดยระบุว่าขีดความสามารถดังกล่าวมีไว้ปกป้องกองกำลังร่วมจากการกระทำที่เป็นภัยของฝ่ายตรงข้าม แต่ยังไม่เปิดเผยว่าเป็นอาวุธชนิดใดหรือมีจำนวนเท่าใด

คำยืนยันดังกล่าวมีขึ้นเมื่อวันที่ 14 กันยายน 2026 ตามเวลาสหรัฐฯ ระหว่างการประชุม Air, Space & Cyber Conference ที่รัฐแมริแลนด์ เมื่อ ทรอย เมนก์ (Troy Meink) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกองทัพอากาศสหรัฐฯ กล่าวถึงความพร้อมรับมือภัยคุกคามที่เปลี่ยนแปลงไป

“สหรัฐฯ มีอาวุธควบคุมอวกาศในวงโคจร ซึ่งสามารถปกป้องกองกำลังร่วมจากการกระทำที่เป็นภัยของฝ่ายตรงข้ามได้” เมนก์ระบุ โดยไม่ได้ให้รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับลักษณะหรือจำนวนของระบบที่ประจำการ

คำแถลงจาก กองทัพอวกาศสหรัฐฯ ที่เผยแพร่ต่อสื่อในเวลาต่อมายืนยันข้อมูลดังกล่าว พร้อมอธิบายว่า “การควบคุมอวกาศ” ครอบคลุมภารกิจที่จำเป็นต่อการแข่งขันและการควบคุมในมิติอวกาศ รวมถึงการสร้างผลกระทบต่อฝ่ายตรงข้ามด้วยวิธีการทั้งทางกายภาพและไม่ใช่ทางกายภาพ

ขีดความสามารถเหล่านี้สามารถใช้ได้ทั้งในการรุกและการป้องกัน อย่างไรก็ตาม คำว่า “อาวุธในวงโคจร” ไม่ได้หมายความโดยอัตโนมัติว่าเป็นอาวุธนิวเคลียร์ อาวุธที่ยิงลงมายังพื้นโลก หรือระบบที่ใช้ทำลายเป้าหมายด้วยแรงปะทะ เพราะทางการสหรัฐฯ ยังไม่เปิดเผยรายละเอียดในส่วนนี้

จีนและรัสเซียถูกมองเป็นความท้าทายสำคัญ

ภัยคุกคามในอวกาศที่สหรัฐฯ ให้ความสำคัญส่วนใหญ่มาจากคู่แข่งทางภูมิรัฐศาสตร์อย่าง จีน และ รัสเซีย ซึ่งวอชิงตันประเมินว่าอาจคุกคามดาวเทียมและผลประโยชน์ของสหรัฐฯ ในอวกาศ

ข้อมูลจากกองทัพอวกาศสหรัฐฯ ระบุว่า จีนมองการพัฒนาขีดความสามารถด้านอวกาศและต่อต้านอวกาศเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ปรับปรุงกองทัพให้ทันสมัย ขณะที่รัสเซียมองว่าอวกาศเป็นสมรภูมิรบ และความเหนือกว่าในอวกาศอาจเป็นปัจจัยสำคัญต่อความขัดแย้งในอนาคต

การแข่งขันทางทหารในอวกาศมีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบเท่ากับยุคการแข่งขันด้านอวกาศ หลังสหภาพโซเวียตส่งดาวเทียม สปุตนิก 1 ขึ้นสู่วงโคจรในปี 1957 ทั้งสหรัฐฯ และสหภาพโซเวียตต่างเริ่มศึกษาเทคโนโลยีทางทหารในอวกาศ รวมถึงวิธีต่อต้านดาวเทียมของอีกฝ่าย

ความกังวลสำคัญในช่วงเวลานั้นคือการนำอาวุธนิวเคลียร์ขึ้นไปประจำการ ด้วยเหตุนี้จึงเกิด สนธิสัญญาอวกาศ ค.ศ. 1967 ซึ่งห้ามนำอาวุธนิวเคลียร์หรืออาวุธทำลายล้างสูงชนิดอื่นไปวางในวงโคจรรอบโลก แต่ไม่ได้ห้ามอาวุธทั่วไปทุกประเภทอย่างครอบคลุม

นับจากนั้นมา หลายประเทศ รวมถึงรัสเซีย สหรัฐฯ จีน และอินเดีย ยังคงพัฒนาขีดความสามารถทางทหารและระบบต่อต้านอวกาศภายใต้ขอบเขตของกฎหมายระหว่างประเทศ

ดาวเทียมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อปฏิบัติการทางทหารสมัยใหม่ ทั้งด้านการสื่อสาร การเฝ้าระวัง การแจ้งเตือน และการนำทาง ความสามารถในการรบกวน ป้องกัน หรือทำให้ระบบดาวเทียมของฝ่ายตรงข้ามใช้งานไม่ได้ จึงกลายเป็นหนึ่งในเป้าหมายสำคัญของมหาอำนาจทางทหาร

การยืนยันครั้งนี้จึงมีความสำคัญในแง่ที่สหรัฐฯ ยอมรับต่อสาธารณะว่ามีขีดความสามารถดังกล่าวประจำการอยู่ในวงโคจรแล้ว แม้รายละเอียดทางเทคนิคและขอบเขตการใช้งานจริงยังไม่ถูกเปิดเผยก็ตาม