ไฟไหม้ป่าพรุควนเนียงลามหนัก! เผาป่าเสม็ด-สวนปาล์มวอด 300 ไร่ ควันพิษคลุ้ง ชาวบ้านไอ-หายใจไม่สะดวก

ไฟไหม้ป่าพรุควนเนียงลามหนัก! เผาป่าเสม็ด-สวนปาล์มวอด 300 ไร่ ควันพิษคลุ้ง ชาวบ้านไอ-หายใจไม่สะดวก

ไฟยังไม่ทันสงบ ชาวบ้านก็ต้องสูดควันกันต่อ! สถานการณ์ไฟไหม้ป่าพรุในพื้นที่ อ.ควนเนียง จ.สงขลา ยังคงน่าเป็นห่วง หลังเปลวเพลิงลุกลามเป็นวงกว้าง เผาผลาญทั้งป่าเสม็ดและพื้นที่สวนปาล์มน้ำมันของชาวบ้านเสียหายแล้วประมาณ 250-300 ไร่ ขณะที่กลุ่มควันหนาทึบลอยปกคลุมพื้นที่ จนชาวบ้านได้รับผลกระทบ มีทั้งอาการไอ เจ็บคอ และหายใจไม่สะดวก

เหตุการณ์เกิดขึ้นบริเวณ ป่าสงวนแห่งชาติป่าทุ่งบางนกออก ต.ควนโส อ.ควนเนียง จ.สงขลา ด้านหลัง โรงเรียนปากจ่าวิทยา โดยชาวบ้านระบุว่าเริ่มพบไฟไหม้มาตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคม 2569 ก่อนที่เปลวไฟจะค่อย ๆ ลุกลามเข้าไปในพื้นที่ป่าพรุและสวนปาล์มของชาวบ้านใกล้เคียง

ยิ่งช่วงที่มีลมแรง สถานการณ์ก็ยิ่งน่าห่วง เพราะไฟสามารถลุกลามไปตามพื้นที่ป่าพรุได้อย่างรวดเร็ว ขณะที่ ควันสีขาวเทาปกคลุมเป็นบริเวณกว้าง ทำให้บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยกลิ่นควันและฝุ่นจากการเผาไหม้

หลังเกิดเหตุ หลายหน่วยงานต้องระดมกำลังเจ้าหน้าที่ พร้อมนำ รถบรรทุกน้ำจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เข้าพื้นที่เพื่อช่วยกันฉีดน้ำสกัดไฟ แต่ภารกิจครั้งนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะจุดที่เกิดเพลิงอยู่ลึกเข้าไปในพื้นที่ ป่าพรุ ทำให้รถและเจ้าหน้าที่ไม่สามารถเข้าถึงแนวไฟได้ทุกจุด

เจ้าหน้าที่จึงต้องเน้นฉีดน้ำตามแนวที่สามารถเข้าถึงได้ พร้อมพยายามควบคุมไม่ให้ไฟขยายวงกว้างออกไปมากกว่านี้

ด้าน นายโสภณ ทองไสย หัวหน้าสำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดสงขลา เปิดเผยว่า ก่อนหน้านี้เจ้าหน้าที่สามารถควบคุมเพลิงไว้ได้แล้วรอบหนึ่ง แต่เมื่อเกิดลมแรงกลับทำให้ไฟ ปะทุขึ้นมาอีกระลอก ส่งผลให้พื้นที่ป่าพรุได้รับความเสียหายไปแล้วประมาณ 250-300 ไร่ จากพื้นที่ทั้งหมดราว 6,000 ไร่

และสิ่งที่น่ากังวลไม่แพ้พื้นที่ป่าที่ถูกเผา คือ ผลกระทบต่อชาวบ้าน เพราะควันที่ลอยปกคลุมในพื้นที่ทำให้ประชาชนบางส่วนมีอาการไอ เจ็บคอ และรู้สึกหายใจไม่สะดวก โดยเฉพาะคนที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ใกล้แนวไฟ ยิ่งต้องเผชิญกับควันอย่างต่อเนื่อง

ส่วนสาเหตุของไฟไหม้ครั้งนี้ ยังไม่สามารถสรุปได้แน่ชัด เบื้องต้นมีการตั้งข้อสังเกตว่าอาจเกี่ยวข้องกับสภาพอากาศที่ร้อนจัด จนซากพืชที่ทับถมและหมักหมมอยู่ในป่าพรุเกิดความร้อนและปะทุขึ้นเอง แต่ก็ยังไม่ตัดประเด็น การกระทำของมนุษย์ ทิ้ง ซึ่งต้องรอเจ้าหน้าที่ตรวจสอบพื้นที่และหาหลักฐานอย่างละเอียดอีกครั้ง

ตอนนี้สิ่งที่ต้องจับตาคือ ไฟจะหยุดอยู่แค่ไหน และจะกลับมาปะทุซ้ำอีกหรือไม่ เพราะพื้นที่ป่าพรุมีเชื้อเพลิงจากซากพืชสะสมอยู่จำนวนมาก หากมีลมแรงเข้ามาซ้ำ ก็มีโอกาสทำให้ไฟขยายวงได้อีก

หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงยังคงระดมกำลังเจ้าหน้าที่และอุปกรณ์เข้าควบคุมสถานการณ์อย่างต่อเนื่อง เพื่อจำกัดพื้นที่ความเสียหายให้ได้มากที่สุด ขณะที่ชาวบ้านในพื้นที่เองก็คงได้แต่หวังว่า ไฟจะดับลงจริง ๆ สักที ก่อนที่พื้นที่ป่าจะเสียหายไปมากกว่านี้ และก่อนที่ควันพิษจะกระทบต่อสุขภาพของคนในชุมชนหนักกว่าเดิม