ผู้เสียหายถาม! คู่กรณีเที่ยวหรู ดูบอลอังกฤษ ปิดผับวันเกิด ด้านทนายโต้ พร้อมใช้หนี้ แต่ยอดหลักฐานยังไม่ตรง

ผู้เสียหายถาม! คู่กรณีเที่ยวหรู ดูบอลอังกฤษ ปิดผับวันเกิด ด้านทนายโต้ พร้อมใช้หนี้ แต่ยอดหลักฐานยังไม่ตรง

รายการโหนกระแสวันนี้ (1 ก.ย. 2569) หยิบเรื่องกลุ่มผู้เสียหายจากข้อพิพาททางธุรกิจก๋วยเตี๋ยวเรือกึ่งสำเร็จรูป “เลอรส” กลับมาพูดคุยอีกครั้ง หลังจากเคยนำเสนอเรื่องนี้ไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2568 โดยหนึ่งในผู้เสียหายสำคัญคือ “ฝ้าย เรือทอง” ซึ่งมีการเปิดเผยว่าได้รับความเสียหายจากการสั่งสินค้าและปัญหาการขายฝากบ้าน รวมมูลค่ากว่า 10 ล้านบาท ก่อนฝ้ายจะเสียชีวิตจากภาวะเส้นเลือดในสมองแตกเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2569

ในรายการ ผู้เสียหายรายอื่น ๆ เปิดเผยถึงภาพชีวิตของคู่กรณีที่พบจากโซเชียลมีเดีย โดยระบุว่าเคยมีการ เดินทางไปต่างประเทศ บิน Business Class ไปดูฟุตบอลที่อังกฤษถึง 3 แมตช์ รวมถึงจัดงานวันเกิดด้วยการปิดผับและเชิญ เสก โลโซ มาร่วมแสดง อีกทั้งยังมีการนำเงินสดประมาณ 100,000 บาท ออกมาจากเค้กวันเกิด และเคยโพสต์เรื่องการจัดหาบัตรคอนเสิร์ต VIP ของ บรูโน มาร์ส จำนวน 10 ใบ ราคาประมาณใบละ 12,000 บาท

ภาพเหล่านี้ทำให้ผู้เสียหายตั้งคำถามว่า ในขณะที่พวกเขายังรอเงินที่อ้างว่าเป็นหนี้ แล้วเหตุใดคู่กรณีจึงยังมีภาพการใช้ชีวิตที่ดูหรูหราและใช้จ่ายเงินจำนวนมาก?

แต่ทางด้าน ทนายกฤษฎา ฤทธิช่วย ทนายความของคู่กรณี ชี้แจงว่า ลูกความ พร้อมรับผิดชอบและชดใช้หนี้ให้เจ้าหนี้ทุกราย เพียงแต่ปัญหาที่เกิดขึ้นคือเอกสารหลักฐานของเจ้าหนี้บางรายไม่ตรงกับยอดที่เรียกร้อง บางรายมีเพียงไฟล์ Excel แต่ไม่มีหลักฐานประกอบ เช่น สลิปโอนเงินหรือใบสั่งซื้อสินค้า จึงอยากให้ทุกฝ่ายกลับมาตั้งโต๊ะตรวจสอบเอกสารและเจรจากันอย่างละเอียด

ทนายยังระบุว่า ปัจจุบันลูกความต้องเผชิญกับคดีทั้งทางแพ่งและอาญาหลายคดี และมีภาระชำระเงินตามคำสั่งศาลเฉลี่ยประมาณ 400,000-500,000 บาทต่อเดือน รายได้ที่หาได้จึงถูกนำไปใช้หนี้เป็นหลัก ส่วนที่เหลือใช้เพียงสำหรับดำรงชีวิต ขณะที่ทรัพย์สินอย่างบ้านและรถยนต์ก็มีการขายเพื่อนำเงินไปชำระหนี้

ส่วนภาพการเดินทางและการใช้ชีวิตที่ถูกนำมาเปิดเผยนั้น ทนายชี้แจงว่า หลายภาพอาจเป็นเหตุการณ์ตั้งแต่ช่วงปี 2567 ซึ่งเป็นช่วงที่ธุรกิจยังดำเนินไปได้ดี และหลังเกิดปัญหาแล้ว คู่กรณีไม่ได้เดินทางออกนอกประเทศอีก โดยปัจจุบันรายได้ของบริษัทเหลือหลัก ๆ จากการส่งออกสินค้าไปต่างประเทศ หลังได้รับผลกระทบจากกระแสการบอยคอตสินค้าในประเทศ

เรื่องนี้จึงมีสองมุมที่สวนทางกันอย่างชัดเจน ฝั่งหนึ่งเห็น ภาพการใช้ชีวิตและการใช้จ่าย แล้วเกิดคำถามว่า หากยังมีภาระหนี้ เหตุใดจึงยังสามารถใช้ชีวิตเช่นนั้นได้ ขณะที่อีกฝั่งยืนยันว่า ภาพเหล่านั้นเป็นเรื่องในอดีต และปัจจุบันกำลังหาเงินเพื่อชำระหนี้อย่างต่อเนื่อง

ส่วนตัวผมมองว่า ภาพในโซเชียลอาจทำให้เกิดคำถาม แต่ไม่สามารถใช้ตัดสินฐานะทางการเงินหรือข้อพิพาททั้งหมดได้ เพราะเรื่องหนี้ต้องดูทั้งบัญชี ทรัพย์สิน รายได้ ภาระผูกพัน และเอกสารหลักฐานประกอบกัน

ในทางกลับกัน ผู้เสียหายก็มีสิทธิ์ตั้งคำถามเต็มที่ เพราะเงินที่พวกเขาอ้างว่านำไปลงทุนหรือชำระค่าสินค้า คือเงินที่หายไปจากชีวิตจริง ๆ และหลายคนอาจต้องแบกรับภาระต่อเนื่องมาหลายปี

ดังนั้น สิ่งที่ควรเกิดขึ้นต่อจากนี้ไม่ใช่การเอาภาพเที่ยวต่างประเทศหรือภาพงานวันเกิดมาปะทะกัน แต่คือ การนำเอกสารทั้งหมดมาตรวจสอบร่วมกันให้ชัด

ยอดหนี้ของแต่ละรายเท่าไร?

จ่ายไปแล้วเท่าไร? เหลือเท่าไร?

มีหลักฐานอะไรยืนยัน? และจะชำระเมื่อไร?

เพราะถ้าหลักฐานไม่ตรงกันจริง การตั้งโต๊ะตรวจสอบตัวเลขคือทางออกที่ดีที่สุด และหากฝ่ายใดมีหลักฐานว่าตัวเองถูกต้อง ก็ควรนำออกมาแสดงอย่างตรงไปตรงมา

ส่วนกรณีการเสียชีวิตของ ฝ้าย เรือทอง ก็ควรนำเสนอด้วยความระมัดระวัง แม้จะมีการพูดถึงความเครียดและปัญหาหนี้สิน แต่ ไม่ควรฟันธงว่าข้อพิพาททางธุรกิจเป็นสาเหตุโดยตรงของการเสียชีวิต หากยังไม่มีข้อมูลทางการแพทย์ยืนยัน

ท้ายที่สุด เรื่องนี้ไม่ควรจบด้วยการตัดสินกันจากภาพบนโซเชียล แต่ควรจบด้วย เอกสาร ตัวเลข และกระบวนการยุติธรรม

เพราะผู้เสียหายต้องการเงินคืน คู่กรณีก็ยืนยันว่าพร้อมรับผิดชอบ และสิ่งที่จะทำให้ทุกอย่างเดินหน้าต่อได้ก็คือ

“เปิดตัวเลขให้ชัด แล้วสะสางกันให้จบ”