ปลาทูยังแพงไม่หยุด! แม่ค้าสีคิ้วโอดต้นทุนพุ่ง 3 เท่า แต่ขึ้นราคาตามไม่ได้ หวั่นลูกค้าหนี ต้องลดไซซ์-ลดจำนวนในเข่ง สู้เศรษฐกิจฝืด

ช่วงนี้ใครเดินตลาดสดแล้วรู้สึกว่า ของแพงขึ้นเรื่อย ๆ คงไม่ได้คิดไปเอง เพราะล่าสุดพ่อค้าแม่ค้าปลาทูที่ตลาดนอก อำเภอสีคิ้ว จ.นครราชสีมา กำลังเจอปัญหาเต็ม ๆ เมื่อ ต้นทุนปลาทูพุ่งขึ้นถึง 3 เท่าจากช่วงปกติ

แต่ปัญหาคือ...

ต้นทุนขึ้นได้ แต่ราคาขายขึ้นตามไม่ได้

เพราะถ้าขึ้นราคามากเกินไป ลูกค้าก็ซื้อไม่ไหว สุดท้ายคนขายเองก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน

วันที่ 1 กันยายน 2569 ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่สำรวจบรรยากาศการค้าขายในตลาดนอก อำเภอสีคิ้ว หลังได้รับข้อมูลจากบรรดาพ่อค้าแม่ค้าว่าช่วงนี้ปลาทูมีต้นทุนสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

นางจุ๋ม แม่ค้าปลาทูรายใหญ่ในตลาด เล่าว่า ตอนนี้ราคาต้นทุนปลาทูสูงขึ้นกว่าปกติถึงประมาณ 3 เท่า

ฟังดูเหมือนขึ้นราคาขายก็น่าจะจบ แต่ความจริงไม่ง่ายแบบนั้น

เพราะกำลังซื้อของชาวบ้านในพื้นที่ยังไม่ดีเหมือนเดิม ถ้าแม่ค้าขยับราคาขึ้นตามต้นทุนทั้งหมด ลูกค้าก็อาจเลือกไม่ซื้อ หรือหันไปซื้ออย่างอื่นแทน

สุดท้ายคนขายจึงต้องเลือกทางที่เจ็บน้อยกว่า

ยอมกำไรลดลง และพยายามตรึงราคาขายเอาไว้

บางครั้งถึงขั้นต้อง ลดขนาดปลาทู หรือปรับจำนวนตัวในแต่ละเข่ง เพื่อให้ราคายังอยู่ในระดับที่ลูกค้าพอซื้อไหว

นางจุ๋มบอกว่า ทุกวันนี้ไม่ได้มีแค่ราคาปลาทูที่เพิ่มขึ้น แต่ทั้ง ค่าน้ำมัน ค่าขนส่ง และต้นทุนต่าง ๆ ล้วนปรับขึ้นหมด

แต่คนขายจะเอาต้นทุนทั้งหมดไปบวกกับลูกค้าก็ไม่ได้

เพราะถ้าปลาทูแพงเกินไป...

ลูกค้าไม่ซื้อ = คนขายก็อยู่ยาก

นี่แหละครับคือสิ่งที่น่าหนักใจ เพราะคนขายก็ไม่ได้อยากขายแพง แต่ต้นทุนบังคับให้ต้องรับของมาแพง ขณะที่คนซื้อเองก็มีรายได้เท่าเดิมและต้องคิดหนักกับทุกบาททุกสตางค์

ตอนนี้ปลาทูในตลาดนอก อำเภอสีคิ้ว จึงมีหลายขนาดหลายราคา ตั้งแต่ประมาณ เข่งละ 20 บาท ไปจนถึง 100 บาท

เลือกซื้อกันตามขนาดและจำนวนปลาในแต่ละเข่ง

แล้วทำไมปลาทูถึงแพงขึ้น?

เมื่อสอบถามพ่อค้าแม่ค้ารายอื่น ๆ ก็พบว่าปัญหาไม่ได้เกิดจากปัจจัยเดียว แต่มีหลายเรื่องเข้ามาพร้อมกัน

หนึ่งในนั้นคือช่วง ฤดูวางไข่ ที่ทำให้ปริมาณสัตว์น้ำตามธรรมชาติลดลง

ขณะเดียวกันสภาพอากาศก็ไม่ค่อยเป็นใจ ทั้งมรสุม ฝน และคลื่นลมแรง ทำให้เรือประมงออกไปจับสัตว์น้ำได้ยากกว่าเดิม

เมื่อจับได้น้อยลง แต่ต้นทุนในการออกเรือยังสูง...

ราคาต้นทางก็ต้องขยับขึ้น

และเมื่อต้นทุนจากต้นทางแพงขึ้น ราคาก็ถูกส่งต่อมายังตลาดปลายทางเป็นทอด ๆ

สุดท้ายคนที่รับแรงกระแทกเต็ม ๆ ก็คือ พ่อค้าแม่ค้ารายย่อยกับคนซื้อในตลาด

ผมว่าจุดที่น่าคิดที่สุดไม่ใช่ปลาทูแพง

แต่คือ คนขายก็ลำบาก คนซื้อก็ลำบาก

แม่ค้าไม่ได้อยากขึ้นราคา เพราะรู้ดีว่าลูกค้าหายแน่ แต่ถ้าไม่ขึ้นเลยก็ต้องแบกต้นทุนจนกำไรแทบไม่เหลือ

ส่วนชาวบ้านเองก็ต้องเลือกซื้อของให้คุ้มที่สุด

วันนี้อาจเห็นปลาทูเข่งละ 20 บาท แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปอาจเป็น ตัวเล็กลง จำนวนลดลง หรือขนาดไม่เหมือนเดิม

มันสะท้อนให้เห็นเลยว่า เวลาของแพงขึ้น คนธรรมดาไม่ได้มีทางเลือกมากนัก บางคนไม่ได้เลิกกินของเดิม เพียงแต่ต้อง ซื้อให้น้อยลง และเลือกให้ละเอียดขึ้น

และถ้าต้นทุนยังเพิ่มขึ้นต่อไป แต่กำลังซื้อยังไม่ฟื้น...

สุดท้ายไม่ใช่แค่ปลาทูที่อยู่ยาก แต่อาจเป็นคนขายของในตลาดทั้งระบบที่ต้องเหนื่อยกว่าเดิม

เรื่องนี้ใครเดินตลาดช่วงนี้ น่าจะสัมผัสได้ด้วยตัวเองว่า เงินจำนวนเท่าเดิม แต่ของที่ได้กลับน้อยลงเรื่อย ๆ

นี่แหละครับปัญหาที่คนหาเช้ากินค่ำกำลังเจอกันอยู่จริง ๆ