กัมพูชาลั่นไม่แคร์! ดราม่าเดือด รพ.สุรินทร์ถอดป้ายภาษาเขมร ชาวเน็ตประกาศบอยคอต หันไปรักษาประเทศอื่น

กัมพูชาลั่นไม่แคร์! ดราม่าเดือด รพ.สุรินทร์ถอดป้ายภาษาเขมร ชาวเน็ตประกาศบอยคอต หันไปรักษาประเทศอื่น

กลายเป็นอีกหนึ่งประเด็นร้อนที่ถูกพูดถึงในโลกออนไลน์ฝั่งกัมพูชา หลังมีการเผยแพร่เรื่องราวเกี่ยวกับ โรงพยาบาลสุรินทร์ ที่ถอดตัวอักษรภาษาเขมรออกจากป้ายชื่อโรงพยาบาล จนทำให้เกิดเสียงวิจารณ์ตามมาอย่างกว้างขวาง

งานนี้ดูเหมือนจะไม่ได้จบแค่เรื่อง “ป้ายภาษา” เพราะเมื่อถูกนำไปพูดต่อในโลกออนไลน์ ก็เริ่มมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการเดินทางเข้ามารักษาพยาบาลในประเทศไทยเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

จากรายงานของสื่อกัมพูชา ระบุว่า มีชาวเน็ตกัมพูชาจำนวนหนึ่งออกมาแสดงความคิดเห็นว่า ไม่ได้รู้สึกโกรธหรือน้อยใจ กับการนำตัวอักษรภาษาเขมรออก พร้อมประกาศว่าจะไม่เดินทางมารักษาตัวในประเทศไทยอีก และจะเลือกใช้บริการโรงพยาบาลในประเทศอื่นแทน

ประเด็นป้ายภาษาเขมร ใครมองอย่างไร?

หนึ่งในความคิดเห็นที่ถูกนำเสนอ คือชาวเน็ตบางส่วนมองว่า ฝั่งกัมพูชาไม่ได้เคยร้องขอให้โรงพยาบาลไทยต้องติดป้ายภาษาเขมรตั้งแต่แรก

ขณะที่อีกมุมหนึ่งมองว่า การมีภาษาเขมรอยู่บนป้ายโรงพยาบาลไทยน่าจะเกี่ยวข้องกับการอำนวยความสะดวกให้ผู้ป่วยชาวกัมพูชาที่เดินทางเข้ามาใช้บริการ

ตรงนี้ผมมองว่า เรื่องป้ายอาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้น แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องบานปลาย คือบรรยากาศความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศที่กำลังอยู่ในช่วงละเอียดอ่อน

ดังนั้น ความคิดเห็นที่ปรากฏในโลกออนไลน์จึงไม่ควรนำไปเหมารวมว่าเป็นความเห็นของคนกัมพูชาทั้งหมด เพราะสุดท้ายแล้วคนที่ออกมาแสดงความคิดเห็นมีหลายมุม และอาจไม่ได้คิดเหมือนกันทั้งหมด

จากรักษาไทย สู่การมองหาประเทศอื่น

อีกประเด็นที่ถูกพูดถึงคือ ผู้ป่วยชาวกัมพูชาบางส่วนที่มีศักยภาพในการเดินทางไปรักษาต่างประเทศ อาจหันไปเลือกประเทศอื่นแทนประเทศไทย

ประเทศที่ถูกกล่าวถึง ได้แก่ สิงคโปร์ มาเลเซีย และเวียดนาม โดยมีการพูดถึงทั้งเรื่องมาตรฐานทางการแพทย์ เทคโนโลยี และความรู้สึกมั่นใจในการเข้ารับบริการ

ถ้ามองในมุมธุรกิจ เรื่องนี้ก็น่าสนใจไม่น้อย เพราะผู้ป่วยต่างชาติถือเป็นกลุ่มรายได้สำคัญของโรงพยาบาลหลายแห่ง โดยเฉพาะพื้นที่ที่มีผู้ป่วยจากประเทศเพื่อนบ้านเดินทางเข้ามาใช้บริการเป็นประจำ

แต่คำถามสำคัญคือ การบอยคอตครั้งนี้จะเกิดขึ้นจริงในวงกว้างแค่ไหน?

เพราะระหว่างกระแสในโซเชียลกับพฤติกรรมของคนไข้จริง อาจเป็นคนละเรื่องกัน

ข้อพิพาทชายแดนยิ่งเติมเชื้อให้กระแสแรงขึ้น

สถานการณ์ดังกล่าวยังเกิดขึ้นในช่วงที่ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับกัมพูชามีประเด็นข้อพิพาทบริเวณชายแดน ทำให้กระแสชาตินิยมของทั้งสองฝ่ายถูกจับตามองมากขึ้น

ส่วนข้อกล่าวหาบางประเด็นเกี่ยวกับเหตุการณ์บริเวณพื้นที่ชายแดน รวมถึงเรื่องโรงเรียนที่มีการกล่าวถึงในสื่อกัมพูชานั้น ยังต้องแยกออกจากข้อเท็จจริงที่ได้รับการยืนยัน เพราะข้อมูลจากแต่ละฝ่ายอาจมีรายละเอียดแตกต่างกัน

สิ่งที่เห็นชัดตอนนี้คือ เรื่องที่เริ่มจาก ป้ายภาษาเขมรบนโรงพยาบาล ถูกขยายไปสู่คำถามที่ใหญ่กว่าเดิมว่า หากชาวกัมพูชาบางส่วนเลือกไม่เดินทางมารักษาในไทยจริง โรงพยาบาลตามแนวชายแดนจะได้รับผลกระทบมากน้อยแค่ไหน

สุดท้ายใครได้รับผลกระทบ?

ส่วนตัวผมมองว่า เรื่องนี้ไม่ควรรีบตัดสินกันจากกระแสโซเชียลเพียงอย่างเดียว เพราะการจะบอกว่าโรงพยาบาลไทย “สูญเสียรายได้อย่างหนัก” จำเป็นต้องมีตัวเลขผู้ป่วยและรายได้มาเปรียบเทียบให้เห็นกันชัด ๆ

แต่ถ้ากระแสบอยคอตขยายตัวจากโลกออนไลน์ไปสู่การตัดสินใจของผู้ป่วยจริง ผลกระทบก็ย่อมมีโอกาสเกิดขึ้น โดยเฉพาะโรงพยาบาลที่มีฐานคนไข้จากกัมพูชาเป็นจำนวนมาก

อีกด้านหนึ่ง การเลือกประเทศที่จะรักษาพยาบาลก็ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ทั้ง ความเชี่ยวชาญของแพทย์ ค่าใช้จ่าย ระยะทาง ความสะดวก และความเชื่อมั่น ไม่ใช่เพียงเรื่องความรู้สึกทางการเมืองอย่างเดียว

สำหรับประเด็นภาษาเขมรบนป้ายโรงพยาบาลนั้น แม้จะดูเป็นเรื่องเล็ก แต่เมื่อเกิดขึ้นในช่วงที่สถานการณ์ไทย–กัมพูชากำลังละเอียดอ่อน จึงไม่แปลกที่จะถูกขยายจนกลายเป็นประเด็นใหญ่ในโลกออนไลน์

จากนี้คงต้องติดตามกันต่อว่า “บอยคอตไม่รักษาไทย” จะเป็นเพียงกระแสบนโลกออนไลน์ หรือจะกลายเป็นพฤติกรรมจริงที่ส่งผลต่อจำนวนผู้ป่วยและรายได้ของโรงพยาบาลไทยในระยะยาว

เรื่องนี้ยังมีหลายมุม และคงต้องดูข้อมูลจริงประกอบกันต่อไป