สป.1006 ไม่ได้แค่เพิ่มเลน: ทำไมช่วง 3.025 กม. ใช้งบเกือบเท่าช่วง 6.5 กม.?

สป.1006 ไม่ได้แค่เพิ่มเลน: ทำไมช่วง 3.025 กม. ใช้งบเกือบเท่าช่วง 6.5 กม.?

ข้อมูล ณ 27 สิงหาคม 2569 | หมวดเสนอ: ข่าววันนี้

ข่าวที่คนส่วนใหญ่เห็นคือ กรมทางหลวงชนบทกำลังขยายถนนสาย สป.1006 จาก 4 เป็น 6 ช่องจราจร ระยะทางกว่า 9 กิโลเมตร และคาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2570 ฟังดูเหมือนเป็นโครงการขยายถนนขนาดเดียวตลอดแนว แต่เมื่อแยกตัวเลขออกเป็นสองตอน จะเห็นว่าถนนเส้นนี้ไม่ได้มีโจทย์เดียวกันตลอด 9.525 กิโลเมตร [1] [2]

คำถามที่น่าสนใจกว่าคำว่า “บางพลีจะโล่งไหม” จึงเป็นว่า ช่วงไหนของโครงการกำลังแก้ปัญหาอะไร และทำไมช่วงที่สั้นกว่า 3.025 กิโลเมตรจึงใช้งบประมาณเกือบเท่าช่วงที่ยาว 6.500 กิโลเมตร

ตัวเลขที่ข่าวทั่วไปมักรวมเป็นก้อนเดียว

โครงการนี้อยู่บนถนนทางหลวงชนบทสาย สป.1006 แยกทางหลวงหมายเลข 3 ถึงเคหะบางพลี ในพื้นที่อำเภอบางบ่อและบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ เดิมถนนมี 4 ช่องจราจร ทช.กำลังขยายเป็น 6 ช่องจราจรตลอดแนวที่อยู่ในโครงการ รวมระยะทาง 9.525 กิโลเมตร [1] [2]

อย่างไรก็ตาม งานถูกแบ่งเป็น 2 ตอน ไม่ใช่ถนนเส้นเดียวที่มีรูปแบบงานเหมือนกันทุกกิโลเมตร

ข้อควรอ่าน: ความคืบหน้า 57% และ 55% เป็นความคืบหน้าของแต่ละตอนตามที่หน่วยงานรายงาน ไม่ได้หมายความว่าถนนสัดส่วนดังกล่าวเปิดให้รถใช้ได้แล้ว และไม่ควรนำมาบวกหรือเฉลี่ยเป็นตัวเลขความคืบหน้าของทั้งสายโดยตรง [3]

ช่วงสั้นกว่า แต่มีงานโครงสร้างหนักกว่า

ถ้านำงบประมาณของแต่ละตอนมาหารด้วยระยะทาง จะได้ภาพที่ช่วยให้เข้าใจโครงการง่ายขึ้น ตอนที่ 1 อยู่ที่ประมาณ 110.63 ล้านบาทต่อกิโลเมตร ส่วนตอนที่ 2 อยู่ที่ประมาณ 247.90 ล้านบาทต่อกิโลเมตร หรือสูงกว่าประมาณ 2.24 เท่าในเชิงตัวเลขที่คำนวณจากงบและระยะทาง

นี่ไม่ใช่การบอกว่าตอนที่ 2 มีต้นทุนมาตรฐานแพงกว่าหรือสรุปว่าโครงการคุ้มค่าหรือไม่ เพราะสองตอนมีขอบเขตงานไม่เหมือนกัน ตอนที่ 1 ต้องขยายสะพานข้ามคลอง 7 แห่งตลอดระยะทาง 6.5 กิโลเมตร ขณะที่ตอนที่ 2 แม้สั้นกว่า แต่มีงานสะพานข้ามถนนเทพารักษ์และขยายสะพานข้ามคลองสำโรง ซึ่งเป็นงานโครงสร้างที่หน่วยงานระบุแยกไว้โดยตรง [1]

สิ่งที่ตัวเลขนี้บอกได้อย่างปลอดภัยคือ ระยะทางอย่างเดียวไม่พอจะอ่านความยากของโครงการก่อสร้าง ถนน 3 กิโลเมตรที่ต้องจัดการจุดตัด สะพาน และการเชื่อมเส้นทาง อาจมีโจทย์ต่างจากถนน 6 กิโลเมตรที่เน้นการขยายแนวถนนและสะพานข้ามคลองหลายแห่ง

จุดที่โครงการพยายามแก้ ไม่ใช่แค่เพิ่มเลนตรง ๆ

ทช.ระบุว่า สป.1006 ผ่านพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมบางพลี ชุมชนเคหะบางพลี ชุมชนเมืองใหม่บางพลี และโรงพยาบาลขนาดใหญ่ พื้นที่เหล่านี้ขยายตัวต่อเนื่อง ทำให้มีทั้งรถของคนในชุมชนและรถขนส่งใช้เส้นทางมากขึ้น โดยเฉพาะบริเวณสี่แยกหรือวงเวียนทางหลวงหมายเลข 3268 หรือถนนเทพารักษ์ ซึ่งหน่วยงานระบุว่าเป็นจุดที่การจราจรติดขัดเป็นประจำ [1] [5]

ดังนั้น งานของตอนที่ 2 จึงไม่ได้มีเพียงการเพิ่มช่องจราจร แต่รวมถึงการก่อสร้างสะพานข้ามถนนเทพารักษ์และขยายสะพานข้ามคลองสำโรงด้วย ในเชิงโครงสร้าง นี่สะท้อนว่าปัญหาของเส้นทางไม่ได้อยู่ที่จำนวนเลนอย่างเดียว แต่อยู่ที่จุดที่ถนนต้องตัดผ่านถนนสายสำคัญและคลองด้วย

ประโยคหลังเป็นการตีความจากขอบเขตงานและตำแหน่งจุดตัด ไม่ใช่ผลการวัดคิวรถหรือแบบจำลองจราจรอิสระ จึงควรอ่านว่าโครงการ ออกแบบมาเพื่อบรรเทาคอขวดบางจุด ไม่ใช่รับประกันว่ารถจะหายติดตลอดแนว

แล้วคนใช้ทางจะเห็นอะไรเมื่อโครงการเสร็จตามเป้า

เว็บไซต์โครงการของสำนักก่อสร้างทาง ทช. ระบุรูปแบบงานว่าเป็นถนนผิวจราจรคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาด 4–6 ช่องจราจร ช่องละ 3.50 เมตร มีไหล่ทางกว้าง 3.00 เมตร ทางเท้ากว้างตั้งแต่ 1.50–7.40 เมตร และเกาะกลางกว้าง 1.60–4.20 เมตร นอกจากนั้นยังมีการปรับปรุงทางแยก ทางเชื่อม จุดกลับรถ ระบบระบายน้ำ ไฟฟ้าแสงสว่าง สะพานลอยคนข้าม และภูมิทัศน์ [2]

รายละเอียดเหล่านี้ทำให้เห็นว่าโครงการไม่ได้ถูกวางให้เป็นถนนสำหรับรถยนต์อย่างเดียว หากงานทั้งหมดเสร็จตามรูปแบบที่ระบุ คนใช้ทางอาจเห็นการเปลี่ยนแปลงทั้งช่องจราจร ทางเท้า จุดกลับรถ ระบบระบายน้ำ และไฟส่องสว่าง แต่คำว่า “อาจเห็น” สำคัญมาก เพราะข่าวที่มีอยู่ยังไม่ได้ระบุวันเปิดใช้เต็มรูปแบบหรือผลลดเวลาการเดินทางเป็นกี่นาที

ในระหว่างนี้ ประชาชนยังต้องเผื่อว่าพื้นที่ก่อสร้างอาจมีผลต่อการเดินทางชั่วคราวด้วย ทช.ระบุว่ากำชับผู้รับจ้างเรื่องความปลอดภัย การจัดเก็บวัสดุอุปกรณ์ และการป้องกันฝุ่น โดยเพิ่มรอบรดน้ำในพื้นที่ก่อสร้าง [1] นี่เป็นมาตรการระหว่างงาน ไม่ใช่หลักฐานว่าปัญหาการจราจรช่วงก่อสร้างหมดไปแล้ว

“คาดเสร็จปี 2570” ต้องอ่านอย่างไร

คำว่า คาดก่อสร้างแล้วเสร็จปี 2570 หมายถึงเป้าหมายที่หน่วยงานรายงานสำหรับการก่อสร้าง ไม่ใช่วันเปิดใช้ที่ประกาศเป็นวัน เดือน และเวลา และไม่ใช่คำรับรองว่าหลังเปิดใช้แล้วรถจะโล่งทุกช่วง

สิ่งที่หลักฐานปัจจุบันรองรับมี 3 ระดับ ได้แก่ โครงการกำลังก่อสร้างจริง แบ่งเป็นสองตอนที่มีความคืบหน้ากว่า 57% และ 55% ตามลำดับ และหน่วยงานคาดว่าจะก่อสร้างเสร็จในปี 2570 [1] [3] [4] ส่วนสิ่งที่ยังตอบไม่ได้คือ รถจะใช้เวลาเดินทางลดลงเท่าไร จุดติดขัดจะย้ายไปอยู่บริเวณใด ปริมาณรถขนส่งกับรถชุมชนจะเปลี่ยนอย่างไร และถนนจะเปิดใช้ได้พร้อมกันทั้ง 9.525 กิโลเมตรหรือไม่

การแยกสองส่วนนี้ช่วยป้องกันการอ่านข่าวโครงการแบบกระโดดจาก “กำลังสร้าง” ไปเป็น “แก้รถติดสำเร็จแล้ว” ซึ่งเป็นคนละสถานะกัน

สรุป: ข่าวนี้ไม่ใช่แค่เรื่องถนนเพิ่มอีก 2 เลน

สป.1006 เป็นโครงการขยายถนนจาก 4 เป็น 6 ช่องจราจร ระยะทาง 9.525 กิโลเมตรในพื้นที่บางบ่อและบางเสาธง เชื่อมไปยังเคหะบางพลี และคาดก่อสร้างแล้วเสร็จปี 2570 แต่เมื่อแยกเป็นสองตอนจะเห็นภาพชัดขึ้นว่า ตอนที่ 1 ยาวกว่าและมีงานสะพานข้ามคลอง 7 แห่ง ขณะที่ตอนที่ 2 สั้นกว่าแต่ใช้งบเกือบเท่ากัน เพราะมีงานสะพานข้ามถนนเทพารักษ์และคลองสำโรง

สรุปในประโยคเดียว: ทช.กำลังเพิ่มความจุและแก้จุดเชื่อมสำคัญของเส้นทางที่รองรับทั้งชุมชนและการขนส่ง ขณะที่ผลว่ารถจะคล่องขึ้นมากน้อยเพียงใดต้องรอการก่อสร้างเสร็จและมีข้อมูลหลังเปิดใช้มาวัดจริง ไม่ใช่สรุปจากคำว่า “6 เลน” เพียงอย่างเดียว