ตำรวจญี่ปุ่นพบศพชายในตู้แช่หลังผ่านไปราว 15 ปี

กลิ่นผิดปกติจากอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น นำตำรวจไปพบตู้แช่ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ใกล้ทางเข้าห้อง ภายในมีร่างชายคนหนึ่งซึ่งคาดว่าอยู่ตรงนั้นมานานราว 15 ปี เหตุการณ์เริ่มเปิดเผยในวันที่ 20 มิถุนายน 2026 หลังผู้พักอาศัยบริเวณใกล้เคียงร้องเรียนเรื่องกลิ่นไม่พึงประสงค์จากห้องดังกล่าว

ตำรวจจังหวัดเฮียวโงะเข้าตรวจสอบห้องพักและพบตู้แช่แบบเปิดด้านบนวางอยู่ในห้องนั่งเล่นใกล้ประตูทางเข้า ภายในมีถุงหลายใบเก็บชิ้นส่วนร่างชาย โดยร่างแยกบริเวณช่วงท้องหรือเอวออกเป็นส่วนบนและส่วนล่าง รายงานข่าวระบุว่าตำรวจระบุเอกลักษณ์ของผู้เสียชีวิตได้ว่าเป็นชายชื่อยูทากะ นิชิกุจิ ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในห้องนี้เมื่อหลายปีก่อน และมีอายุประมาณ 57 ปีหากยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน

สภาพร่างเสื่อมสลายอย่างมากจนการชันสูตรยังไม่สามารถระบุสาเหตุการเสียชีวิตได้ชัดเจน ตำรวจประเมินว่ามีการแยกร่างและนำเข้าเก็บในตู้แช่ไม่นานหลังเสียชีวิต ก่อนเริ่มกระบวนการสืบสวนละเอียดขึ้นจากเรื่องสำคัญอีกด้าน นั่นคือช่วงเวลาที่กระแสไฟฟ้าของห้องหยุดทำงาน

หากตู้แช่ยังทำงานต่อเนื่อง การเน่าเปื่อยของร่างย่อมดำเนินไปช้าลงในระดับหนึ่ง แต่เมื่อไฟฟ้าถูกตัด ระบบทำความเย็นจึงหยุดลงและกลิ่นเริ่มแพร่กระจายออกมา หลักฐานด้านค่าเช่าและค่าไฟทำให้ตำรวจเชื่อว่ามีการพยายามดูแลห้องและตู้แช่เป็นเวลานาน เพื่อชะลอการเสื่อมสภาพและปิดบังเหตุการณ์จากคนรอบข้าง

หญิงวัย 50 ปีชื่ออากิ โมจิซึกิ ซึ่งเคยเป็นภรรยาของผู้เสียชีวิต กลายเป็นบุคคลสำคัญในการสอบสวน หญิงคนนี้เคยอาศัยอยู่กับนิชิกุจิในช่วงที่เขาเสียชีวิต และต่อมาทั้งสองจึงดำเนินการหย่าร้าง ตำรวจระบุว่าหญิงคนนี้ยังมีชื่อเป็นผู้เช่าห้องและยังเดินทางกลับไปที่ห้องเป็นระยะ แม้ภายหลังย้ายไปพักอาศัยในสถานที่อื่นซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 1.5 กิโลเมตร

ช่วงแรกหญิงคนนี้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับร่างในตู้แช่ แต่หลังตำรวจพบหลักฐานเพิ่มเติมไม่นาน ได้ติดต่อชุดสืบสวนด้วยตนเองและยอมรับว่ามีส่วนเกี่ยวข้อง จากนั้นตำรวจจับกุมในข้อหาทิ้งศพ คดีจึงเริ่มต้นจากการจัดการร่างผู้เสียชีวิตโดยมิชอบ ก่อนขยายไปสู่การตรวจสอบว่าการเสียชีวิตเกิดขึ้นอย่างไร และมีบุคคลอื่นเกี่ยวข้องหรือไม่

ประเด็นที่ทำให้คดีนี้ได้รับความสนใจไม่ได้มีเพียงระยะเวลาราว 15 ปี แต่ยังรวมถึงการที่ห้องพักเดิมยังคงมีชื่อผู้เช่าและมีการชำระค่าใช้จ่ายบางส่วนต่อเนื่องเป็นเวลานาน ตู้แช่จึงทำหน้าที่เหมือนหลักฐานชิ้นใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในพื้นที่ส่วนตัว โดยอาศัยความเงียบของห้องพักและการไม่มีใครเข้าไปตรวจสอบอย่างละเอียด

รายงานข่าวบางแห่งใช้คำว่าศพถูกเก็บไว้นาน 15 ปี แต่ตัวเลขนี้เป็นการประเมินจากช่วงเวลาที่ผู้เสียชีวิตหายไปจากห้องและข้อมูลการเช่าที่พัก ไม่ใช่การวัดอายุของร่างจากหลักฐานเพียงชิ้นเดียว การชันสูตรที่ทำได้จำกัดจากสภาพเสื่อมสลายจึงทำให้ตำรวจต้องพึ่งพาหลักฐานแวดล้อม เช่น ค่าไฟ การเคลื่อนไหวของผู้เช่า กลิ่นจากห้อง และคำให้การของบุคคลใกล้ชิด

ตำรวจยังสอบสวนต่อว่าหญิงผู้ต้องสงสัยมีส่วนทำให้เสียชีวิตหรือเพียงจัดการร่างหลังการเสียชีวิต ประเด็นข้อหาฆาตกรรมจึงยังต้องรอผลการรวบรวมหลักฐานและการดำเนินคดีตามขั้นตอน เหตุการณ์นี้สะท้อนว่าคดีอาชญากรรมซึ่งดูเหมือนเงียบหายไปจากชุมชนยังสามารถกลับมาเปิดเผยได้จากรายละเอียดเล็กน้อยอย่างกลิ่นผิดปกติ และการตรวจสอบห้องพักที่ไม่มีใครเข้าไปดูแลเป็นเวลานาน