"ฟาเจิ้ง" นักวางแผนที่แม้แต่ "โจโฉ" ยังยอมรับ!!

ในประวัติศาสตร์สามก๊ก มีนักยุทธศาสตร์หลายคนที่ผู้คนจดจำชื่อได้ทันที เมื่อพูดถึงการวางแผนและสงคราม เช่น "จูกัดเหลียง สุมาอี้ หรือ กุยแก" แต่ยังมีอีกคนหนึ่งที่เก่งกาจมาก แม้จะไม่ได้มีชื่อเสียงเท่า "จูกัดเหลียง" ในนิยายและสื่อสมัยใหม่ นั่นคือ "ฟาเจิ้ง" หรือ "ฝ่าเจิ้ง" นักยุทธศาสตร์คนสำคัญของ "หลิวเป่ย" ผู้มีบทบาทอย่างมากในการช่วย "หลิวเป่ย" ยึดครองดินแดนอี้และเอาชนะ "โจโฉ" ในศึกฮั่นจง

"ฟาเจิ้ง" เกิดในปี ค.ศ. 176 ที่แคว้นฝู่เฟิง เดิมทีเขาไม่ได้อยู่กับหลิวเป่ย  แต่รับราชการอยู่กับ "หลิวจาง" ผู้ปกครองดินแดนอี้โจว ในช่วงแรก "ฟาเจิ้ง" ไม่ได้รับความสำคัญเท่าที่เขาคิดว่าตัวเองควรได้รับ แม้คนรอบตัวบางคนจะมองเห็นความสามารถของเขา แต่ผู้มีอำนาจกลับไม่ได้ใช้ความสามารถของเขาอย่างเต็มที่... ต่อมาเหตุการณ์สำคัญก็เกิดขึ้น "หลิวจาง" ต้องการให้ "หลิวเป่ย" เข้ามาช่วยป้องกันดินแดนจากภัยคุกคามภายนอก จึงส่ง "ฟาเจิ้ง" ไปติดต่อและนำทาง "หลิวเป่ย" เข้ามาในดินแดนอี้ "ฟาเจิ้ง" จึงได้พบกับ "หลิวเป่ย" อย่างใกล้ชิด และ ไม่นานก็เห็นว่า "หลิวเป่ย" เป็นผู้นำที่มีศักยภาพมากกว่า "หลิวจาง"

จากนั้น "ฟาเจิ้ง" จึงเปลี่ยนฝ่ายและช่วย "หลิวเป่ย" วางแผนยึดครองดินแดนอี้ สิ่งที่เขาทำไม่ได้มีเพียงการให้คำแนะนำเรื่องการรบเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการช่วย "หลิวเป่ย" สร้างฐานอำนาจในดินแดนใหม่ด้วย หลังจาก "หลิวเป่ย" ยึดครองดินแดนอี้ได้ "ฟาเจิ้ง" ก็ได้รับตำแหน่งสำคัญ และ กลายเป็นหนึ่งในที่ปรึกษาที่ "หลิวเป่ย" ไว้วางใจมากที่สุด!! ความเก่งของเขาแตกต่างจาก "จูกัดเหลียง" อยู่พอสมควร ซึ่ง "จูกัดเหลียง" เก่งเรื่องการบริหารบ้านเมือง การจัดการเสบียง การสร้างระบบการปกครอง และ การวางแผนระยะยาว เขาเป็นคนที่สามารถมองภาพใหญ่และทำให้รัฐดำเนินต่อไปได้อย่างมีระเบียบ ส่วน "ฟาเจิ้ง" มีความโดดเด่นในอีกด้านหนึ่ง เขาเก่งเรื่องการมองสถานการณ์ตรงหน้าและหาจังหวะ ที่สามารถเปลี่ยนความเสียเปรียบให้กลายเป็นชัยชนะได้ เขาเป็นคนที่กล้าตัดสินใจ และ เมื่อเห็นจุดอ่อนของศัตรู เขามักจะเสนอให้โจมตีทันที โดยไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ และ นี่เป็นเหตุผลที่ "ฟาเจิ้ง" มีความสำคัญมากในสงครามระหว่าง "หลิวเป่ย" กับ "โจโฉ" โดยเฉพาะในศึกฮั่นจง!!

ก่อนหน้านั้น "โจโฉ" เป็นหนึ่งในผู้มีอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดินจีน เขามีกองทัพขนาดใหญ่ มีทรัพยากรมาก และสามารถรวบรวมแม่ทัพกับนักวางแผนฝีมือดีไว้จำนวนมาก "หลิวเป่ย" จึงต้องใช้ทั้งความอดทนและกลยุทธ์อย่างมากหากต้องการเอาชนะ "โจโฉ" ซึ่งในปี ค.ศ. 219 สงครามฮั่นจงมาถึงจุดสำคัญ "หลิวเป่ย" กำลังต่อสู้กับกองทัพของ "โจโฉ" และหนึ่งในแม่ทัพคนสำคัญของ "โจโฉ" ที่รับผิดชอบพื้นที่นี้ คือ "เซี่ยโหวหยวน" ทั้ง 2 ฝ่ายเผชิญหน้ากันที่ภูเขาติงจุน สถานการณ์ในเวลานั้นไม่ได้หมายความว่า "หลิวเป่ย" จะชนะได้ง่ายๆ

เพราะกองทัพของ "โจโฉ" ยังมีความแข็งแกร่งและมีแม่ทัพที่มีประสบการณ์สูง แต่ "ฟาเจิ้ง" มองเห็นบางอย่างที่คนอื่นอาจมองไม่เห็น เขาสังเกตว่าฝ่ายของ "เซี่ยโหวหยวน" มีจุดอ่อน... และ เมื่อถึงจังหวะที่เหมาะสม "ฟาเจิ้ง" จึงบอก "หลิวเป่ย" ว่า "ถึงเวลาที่ควรโจมตีแล้ว!!" ซึ่ง "หลิวเป่ย" ตัดสินใจทำตามคำแนะนำ และ สั่งให้ "หวงจง" นำกำลังเข้าจู่โจมกองทัพของ "เซี่ยโหวหยวน" การโจมตีประสบความสำเร็จอย่างมาก "เซี่ยโหวหยวน" ถูกสังหารในสนามรบ และ กองทัพของ "โจโฉ" ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ซึ่งชัยชนะครั้งนี้สำคัญมาก เพราะ "เซี่ยโหวหยวน" ไม่ใช่แม่ทัพธรรมดา เขาเป็นแม่ทัพคนสำคัญของ "โจโฉ" และ การเสียชีวิตของเขาทำให้สถานการณ์ในฮั่นจง เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน... จากนั้น "หลิวเป่ย" สามารถยึดฮั่นจงได้ และ ในปีเดียวกันก็ประกาศตนเป็นกษัตริย์แห่งฮั่นจง "ฟาเจิ้ง" ได้รับตำแหน่งสูงขึ้นอย่างมาก แต่สิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่า คือ "ฝ่ายของโจโฉเองก็มองเห็นความสามารถของฟาเจิ้ง..."

มีเรื่องเล่าที่ปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์บางส่วนว่า "หลังจากโจโฉได้รับรู้ถึงแผนการที่เกิดขึ้นในศึกฮั่นจง เขาเข้าใจว่าหลิวเป่ย อาจไม่ได้คิดแผนทั้งหมดด้วยตัวเอง และ สงสัยว่าฟาเจิ้งน่าจะเป็นผู้วางแผนอยู่เบื้องหลัง" โจโฉถึงกับแสดงความเสียดายว่า "ถ้าตัวข้าสามารถรวบรวมคนเก่งๆในแผ่นดิน อย่าง "ฟาเจิ้ง" มาอยู่ฝ่ายข้าได้คงจะดีมิใช่น้อย!!" ตรงนี้ทำให้เราเห็นภาพของ "ฟาเจิ้ง" ได้ชัดขึ้น เพราะการที่ศัตรูอย่าง "โจโฉ" มองเห็นความสามารถของเขา ย่อมแสดงว่าเขาไม่ใช่นักวางแผนธรรมดา...