ผู้ใช้งานกว่า 90% ไม่ทราบถึงวัตถุประสงค์ที่แท้จริง ของรูบนเขียง

ผู้ใช้งานกว่า 90% ไม่ทราบถึงวัตถุประสงค์ที่แท้จริง ของรูบนเขียง

หลายคนเคยสังเกตว่า "เขียงไม้หรือเขียงขนาดใหญ่บางรุ่น จะมีช่องหรือร่องยาวๆ อยู่ตรงปลายเขียง" ซึ่งถ้าถามว่าช่องนี้มีไว้ทำอะไร? คำตอบที่คนส่วนใหญ่นึกถึงก็คือ "เอาไว้แขวนเขียง..." ซึ่งก็ไม่ผิดนะ แต่จริงๆแล้วช่องนี้อาจมีประโยชน์มากกว่านั้น เพราะในเขียงหลายรุ่น ช่องยาวตรงปลายเขียงถูกออกแบบมาเพื่อช่วยให้เราจับ ยก และ เคลื่อนย้ายเขียงได้ง่ายขึ้นด้วย!! ลองนึกภาพเวลาเราใช้เขียงไม้หนาๆ หั่นผัก หั่นเนื้อ หรือ เตรียมอาหารอยู่บนโต๊ะ พอหั่นเสร็จแล้ว เราต้องการยกเขียงไปที่อ่างล้างจานหรือเอียงเขียงเพื่อเทผักลงหม้อ สิ่งที่ทำได้ยากอย่างหนึ่งคือการสอดนิ้วเข้าไปใต้เขียง เพราะเขียงวางแนบอยู่กับโต๊ะ มืออาจจับขอบได้ไม่ถนัด ยิ่งถ้าเขียงมีขนาดใหญ่และหนัก ก็ยิ่งยกได้ลำบาก ช่องยาวตรงปลายเขียงจึงช่วยแก้ปัญหานี้ เพราะเราสามารถสอดนิ้วเข้าไปในช่อง แล้วใช้มันเป็นจุดจับ จากนั้นก็ยกเขียงขึ้นได้ง่ายกว่าเดิม ช่องนี้จึงมีลักษณะคล้าย "มือจับ" ที่ถูกทำให้เป็นส่วนหนึ่งของตัวเขียงไปเลย

เอกสารของผู้ผลิตและสิทธิบัตรหลายฉบับ ก็มีการอธิบายการใช้งานในลักษณะนี้ โดยบางแบบระบุช่องนี้ว่า "เป็นช่องสำหรับแขวน" ในขณะที่บางแบบอธิบายว่า "เป็นช่องจับหรือที่จับสำหรับช่วยให้ผู้ใช้ยกเขียงได้ง่ายขึ้น" ซึ่งนั่นหมายความว่า "เราไม่ควรคิดว่าช่องนี้มีหน้าที่เดียว เพราะการออกแบบของเขียงแต่ละรุ่น อาจแตกต่างกัน" แน่นอนว่า การใช้ช่องนี้สำหรับแขวนเขียงก็เป็นการใช้งานที่ถูกต้องเช่นกัน ถ้าที่บ้านมีตะขอสำหรับแขวนอุปกรณ์ครัว เราสามารถสอดตะขอผ่านช่องแล้วแขวนเขียงไว้ได้ วิธีนี้ช่วยประหยัดพื้นที่ และยังทำให้เขียงแห้งและเก็บได้สะดวกกว่าการวางกองไว้ในตู้

แต่ประโยชน์ที่น่าสนใจกว่า คือ "การใช้ช่องนี้เป็นที่จับ" โดยเฉพาะตอนที่เราต้องยกเขียงทั้งแผ่นพร้อมอาหารที่หั่นเสร็จแล้วอยู่บนเขียง ลองนึกภาพว่าหั่นหัวหอม แครอต หรือ ผักหลายชนิดเสร็จแล้ว และ ต้องการย้ายทั้งหมดไปใส่กระทะ ถ้าเราพยายามใช้มือจับขอบเขียง อาหารอาจไหลหล่นระหว่างทางได้ แต่ถ้ามีช่องให้สอดนิ้วเข้าไป เราจะควบคุมเขียงได้มั่นคงขึ้น สามารถยกหรือเอียงเขียงไปยังภาชนะที่ต้องการได้ง่ายกว่าเดิม โดยเขียงบางรุ่นยังออกแบบไปไกลกว่านั้น โดยทำเป็นด้ามจับหรือที่จับที่สามารถกางออกได้ เมื่อกางออก ผู้ใช้สามารถจับเขียงได้เหมือนถือถาด ทำให้ยกอาหารที่หั่นเสร็จแล้วไปเทลงหม้อ กระทะ หรือจานได้สะดวกขึ้น

ส่วนวิธีที่เราเห็นในโซเชียลมีเดียบ่อยๆ คือ "การเอาชามไปวางไว้ตรงช่องหรือใต้ช่อง แล้วใช้มีดหรือมือดันผักที่หั่นแล้วให้ไหลผ่านช่องลงไปในชาม" วิธีนี้สามารถทำได้ในเขียงบางรุ่นและอาจสะดวกจริง โดยเฉพาะถ้าช่องมีขนาดใหญ่พอ แต่ไม่ควรสรุปว่า "ช่องบนเขียงทุกอันถูกสร้างมาเพื่อใช้เทผักลงชาม" เพราะหน้าที่หลักของช่องแต่ละรุ่นอาจไม่เหมือนกัน บางรุ่นถูกออกแบบมาเพื่อจับ บางรุ่นเน้นแขวน และ บางรุ่นอาจออกแบบให้ใช้ได้หลายอย่าง พูดง่ายๆคือ "ช่องตรงปลายเขียงเป็นเหมือนพื้นที่ ที่ช่วยให้เราควบคุมเขียงได้ดีขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการจับ ยก เคลื่อนย้าย หรือ เอียงเขียง ส่วนการแขวนเป็นประโยชน์อีกอย่างหนึ่ง ที่ทำให้เก็บเขียงได้ง่ายขึ้น!!"

อย่างไรก็ตาม มีอีกหนึ่งร่องบนเขียงที่คนมักสับสนกับช่องนี้ นั่นคือ "ร่องที่วิ่งอยู่รอบๆพื้นที่สำหรับหั่นอาหาร" โดยร่องนี้ไม่ได้มีไว้จับและไม่ได้มีไว้แขวน แต่มีหน้าที่เกี่ยวกับของเหลวโดยตรง เวลาหั่นเนื้อ หั่นผลไม้ หรือ อาหารที่มีน้ำเยอะ น้ำและของเหลวจากอาหารอาจไหลออกมาบนโต๊ะ ถ้าไม่มีอะไรช่วยกักไว้ น้ำก็อาจไหลลงพื้นหรือเปื้อนบริเวณทำอาหารได้ เขียงบางรุ่นจึงทำร่องลึกไว้รอบขอบเขียงเพื่อดักของเหลวเอาไว้ ร่องนี้มักเรียกว่า "ร่องรองน้ำ" หรือ "ร่องดักน้ำหยด"