5 กีฬาแปลกที่มีแข่งจริง งัดข้อ ชักเย่อ ไปจนถึงคาบัดดี

เมื่อพูดถึง “กีฬาอาชีพ” หลายคนคงนึกถึงฟุตบอล บาสเกตบอล เทนนิส หรือกีฬาใหญ่ ๆ ที่มีนักกีฬาชื่อดังและแฟน ๆ ติดตามทั่วโลก แต่จริง ๆ แล้วโลกของกีฬากว้างกว่านั้นมาก เพราะยังมีการแข่งขันอีกหลายชนิดที่ดูเหมือนกิจกรรมเล่นสนุก แต่กลับมีกติกา องค์กรกำกับ และเวทีแข่งขันอย่างจริงจัง

บางชนิดมีถึงระดับชิงแชมป์โลก บางชนิดเคยอยู่ในโอลิมปิก ขณะที่บางชนิดพัฒนาไปจนมีลีกอาชีพ และนี่คือ 5 กีฬาแปลก ๆ ที่มีการแข่งขันจริง ซึ่งบางชนิดอาจทำให้หลายคนต้องถามว่า “นี่ก็แข่งกันจริงจังด้วยเหรอ?”

1. งัดข้อ ไม่ได้วัดกันแค่ใครแขนใหญ่กว่า

เริ่มกันที่ “งัดข้อ” กีฬาที่แทบทุกคนน่าจะเคยลองเล่นกับเพื่อน พี่น้อง หรือคนในครอบครัว หลายคนอาจมองว่าเป็นเพียงการเล่นสนุก ๆ แต่ในความเป็นจริงมีการแข่งขันที่ใช้กติกาอย่างเป็นระบบ และ World Armwrestling Federation (WAF) มีทั้งกฎการแข่งขันและการแข่งขันชิงแชมป์ระดับนานาชาติอย่างเป็นทางการ

นักกีฬางัดข้อไม่ได้อาศัยเพียงกล้ามแขนใหญ่ ๆ เท่านั้น แต่ต้องใช้ข้อมือ แขน ไหล่ และลำตัวให้สัมพันธ์กัน รวมถึงต้องเรียนรู้เทคนิคในการควบคุมตำแหน่งมือและแรงของคู่ต่อสู้ การแข่งขันยังมีการแบ่งรุ่นน้ำหนัก รวมถึงการแข่งขันแขนซ้ายและแขนขวาตามรูปแบบที่ต้นฉบับระบุไว้

เสน่ห์ของงัดข้อคือเราแทบไม่รู้ล่วงหน้าว่าการแข่งขันจะจบเร็วแค่ไหน บางคู่ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที แต่บางคู่สามารถต้านกันอยู่นานจนกลายเป็นการวัดทั้งแรง เทคนิค และความอดทนไปพร้อมกัน

2. ชักเย่อ เคยเป็นกีฬาในโอลิมปิก

ต่อมาคือ “ชักเย่อ” ที่หลายคนคุ้นเคยจากกิจกรรมกีฬาโรงเรียน แต่ความจริงแล้วกีฬาชนิดนี้เคยถูกบรรจุในโอลิมปิก โดยมีการแข่งขันตั้งแต่ปารีส 1900 จนถึงแอนต์เวิร์ป 1920 ก่อนจะหลุดจากโปรแกรมโอลิมปิกในเวลาต่อมา

กติกาพื้นฐานดูไม่ซับซ้อน สองทีมจับเชือกคนละด้านแล้วพยายามดึงอีกฝ่ายให้ผ่านจุดที่กำหนด แต่การชนะไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าใครมีกำลังมากที่สุดเพียงคนเดียว

ทีมต้องออกแรงให้สัมพันธ์กัน รักษาจังหวะและสมดุลของร่างกาย หากสมาชิกคนหนึ่งดึงเร็วหรือช้ากว่าคนอื่น จังหวะของทั้งทีมก็อาจเสียทันที จึงเป็นกีฬาที่เห็นได้ชัดว่า “ความร่วมมือ” สำคัญไม่แพ้พละกำลัง

3. โครเกต์ ดูสบาย ๆ แต่ต้องวางแผนทุกจังหวะ

อีกหนึ่งกีฬาที่หลายคนอาจเคยเห็นในภาพสวนสนามหญ้าคือ “โครเกต์” (Croquet) ผู้เล่นใช้ไม้ตีลูกให้ผ่านห่วงที่วางอยู่บนสนาม แต่สิ่งที่ดูเหมือนกิจกรรมสบาย ๆ กลับมีการแข่งขันระดับโลกจริง

World Croquet Federation (WCF) เป็นองค์กรกำกับกีฬาชนิดนี้ในระดับนานาชาติ และจัดการแข่งขันชิงแชมป์โลกทั้ง Association Croquet และ Golf Croquet รวมถึงประเภทเดี่ยวและประเภททีม

ความยากของโครเกต์อยู่ที่ความแม่นยำและการวางแผน ผู้เล่นไม่ได้คิดเพียงว่าจะตีลูกของตัวเองให้ไปถึงจุดหมายอย่างไร แต่ยังต้องพิจารณาตำแหน่งของลูกอื่นและคิดล่วงหน้าว่าตาถัดไปจะเกิดอะไรขึ้น

ดังนั้นแม้จะไม่รวดเร็วหรือมีการปะทะเหมือนฟุตบอลหรือมวย แต่โครเกต์กลับใช้ทั้งสมาธิ การควบคุมน้ำหนักมือ และกลยุทธ์สูงมาก

4. ว่ายน้ำลีลาประเภทเดี่ยว ประสานกับใครถ้ามีคนเดียว?

มาถึงกีฬาที่ชื่ออาจทำให้หลายคนสงสัย นั่นคือ ว่ายน้ำลีลา (Artistic Swimming) ประเภทเดี่ยว

คำว่า “ประสาน” จากชื่อเดิมอย่าง synchronized swimming อาจทำให้เรานึกว่าต้องมีนักกีฬาหลายคน แต่การแข่งขันประเภทเดี่ยวมีอยู่จริงในเวทีระดับนานาชาติ เช่น Artistic Swimming World Cup ซึ่งมีทั้งประเภทหญิงเดี่ยวและชายเดี่ยว

เมื่อมีนักกีฬาเพียงคนเดียว สิ่งที่ต้อง “ประสาน” จึงเป็นการเคลื่อนไหวของร่างกายกับเสียงเพลง จังหวะ และองค์ประกอบของท่า นักกีฬาต้องหมุนตัว ยกขา เปลี่ยนทิศทาง และควบคุมตำแหน่งร่างกายในน้ำอย่างแม่นยำ

สิ่งที่ดูสวยงามและลื่นไหลจากข้างนอก จึงซ่อนทั้งกำลัง ความยืดหยุ่น ความอึด การควบคุมร่างกาย และการจัดการลมหายใจไว้ไม่น้อยเลย

5. คาบัดดี กีฬาไล่จับที่มีลีกอาชีพจริง

ปิดท้ายด้วย “คาบัดดี” (Kabaddi) กีฬาที่อาจไม่คุ้นตาคนไทยเท่ากีฬาอื่น แต่ได้รับความนิยมอย่างจริงจัง โดยเฉพาะในอินเดีย และมีการแข่งขันอย่าง Pro Kabaddi League ที่ดำเนินการแข่งขันในรูปแบบลีก

การแข่งขันแบ่งผู้เล่นออกเป็นสองทีม สลับกันเป็นฝ่ายบุกและฝ่ายรับ ผู้เล่นฝ่ายบุกหรือ “raider” ต้องเข้าไปในแดนของคู่แข่ง แตะผู้เล่นฝ่ายรับให้ได้ แล้วกลับมายังฝั่งของตัวเองโดยไม่ถูกจับ ตามคำอธิบายกติกาของ Pro Kabaddi ผู้บุกมีเวลาสำหรับการ raid และฝ่ายรับสามารถช่วยกันเข้าจับเพื่อหยุดไม่ให้กลับข้ามเส้นกลางสนามได้

จุดที่เป็นเอกลักษณ์ของคาบัดดีคือธรรมเนียมการเปล่งคำว่า “คาบัดดี” ต่อเนื่องระหว่างการบุก ซึ่งปรากฏอยู่ในคำอธิบายกติกาของ Pro Kabaddi เช่นกัน

เมื่อรวมการวิ่ง การหลบ การไล่จับ และการปะทะเข้าด้วยกัน คาบัดดีจึงต้องใช้ทั้งความแข็งแรง ความเร็ว ความคล่องตัว และการตัดสินใจในเวลาอันสั้น แข็งแรงอย่างเดียวไม่พอ เพราะหากเสียสมดุลหรือเลือกจังหวะผิด ก็อาจถูกฝ่ายตรงข้ามหยุดได้ทันที

กีฬาเหล่านี้ทำให้เห็นว่า คำว่า “กีฬา” ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะการแข่งขันที่เราคุ้นเคยเท่านั้น ตั้งแต่งัดข้อบนโต๊ะ ชักเย่อด้วยเชือกเส้นเดียว ไปจนถึงคาบัดดีที่พัฒนาเป็นลีก ทุกชนิดล้วนมีทักษะและกติกาเฉพาะของตัวเอง และนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมกิจกรรมที่ดูธรรมดาในสายตาคนหนึ่ง จึงกลายเป็นการแข่งขันจริงจังสำหรับอีกคนได้