จากฟันมนุษย์ถึงซากหนู 5 กรณีปนเปื้อนในฟาสต์ฟู้ดที่เคยเกิดขึ้น

“ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด” เป็นสถานที่ที่คนจำนวนมากเลือกใช้บริการ เพราะสะดวก รวดเร็ว ราคาเข้าถึงได้ และมีขั้นตอนการผลิตที่เป็นระบบ หลายคนจึงคาดหวังว่าอาหารที่ได้รับจะสะอาดและมีมาตรฐาน

อย่างไรก็ตาม แม้แต่ร้านอาหารชื่อดังระดับโลกก็เคยมีรายงานการพบสิ่งแปลกปลอมในอาหาร บางกรณีตรวจสอบพบสาเหตุ แต่หลายเหตุการณ์ยังสรุปไม่ได้ว่าสิ่งเหล่านั้นเข้าไปอยู่ในอาหารได้อย่างไร

เหตุการณ์ต่อไปนี้เป็นข่าวเก่าที่เกิดขึ้นในต่างประเทศหลายช่วงเวลา ไม่ใช่เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น และบางกรณีเป็นข้อกล่าวอ้างของลูกค้าที่บริษัทได้ออกมาชี้แจงหรือสอบสวนเพิ่มเติม

1. ถุงยางอนามัยในชุดอาหารเด็กที่สวิตเซอร์แลนด์

เดือนพฤษภาคม 2009 มีรายงานว่าเด็กหญิงวัย 7 ปีในรัฐฟรีบูร์ก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ พบถุงยางอนามัยปะปนอยู่กับเฟรนช์ฟรายส์ในชุดแฮปปี้มีลที่ซื้อมาจากร้านแมคโดนัลด์ในเมืองกรองจ์-ปักโกต์

แม่ของเด็กแจ้งตำรวจให้ตรวจสอบว่า สิ่งของดังกล่าวมาจากไหนและอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือไม่ ผลตรวจเบื้องต้นที่มีการรายงานในเวลาต่อมาระบุว่าไม่พบร่องรอยน้ำอสุจิ ขณะที่แมคโดนัลด์สวิตเซอร์แลนด์ไม่ให้รายละเอียดเพิ่มเติม เนื่องจากเรื่องยังอยู่ระหว่างการสอบสวนในขณะนั้น

2. ผ้าพันแผลสีน้ำเงินใต้แป้งพิซซ่า

ปี 2011 เคน วีเชอร์ซา ชายจากเมืองบอลสตันเลก รัฐนิวยอร์ก อ้างว่าพบผ้าพันแผลสีน้ำเงินซึ่งมีรอยคล้ายคราบเลือดติดอยู่ใต้แป้งพิซซ่าที่ซื้อจากร้านพิซซ่าฮัทในเมืองคลิฟตันพาร์ก

เขาระบุว่ากัดพบผ้าพันแผลขณะนำพิซซ่าที่เหลือมาอุ่นรับประทานในวันถัดไป จึงเก็บพิซซ่าและผ้าพันแผลไว้ในช่องแช่แข็งเป็นหลักฐาน พร้อมขอให้บริษัทรับผิดชอบค่าตรวจเลือดเพื่อประเมินความเสี่ยงจากโรคติดต่อ

ด้านโฆษกของบริษัทระบุในเวลานั้นว่าได้ดำเนินการสอบสวน แต่ตั้งข้อสังเกตว่ารูปแบบของผ้าพันแผลและชนิดของแป้งที่ปรากฏในหลักฐานไม่สอดคล้องกับขั้นตอนของร้าน ทำให้กรณีนี้ยังเป็นข้อกล่าวอ้างที่ไม่มีข้อสรุปเผยแพร่ต่อสาธารณะ

3. ลูกค้าร้องเรียนพบตัวหนอนในเบอร์เกอร์ที่ออสเตรเลีย

เดือนสิงหาคม 2017 หญิงรายหนึ่งในเมืองแมรีโบโร รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย เผยแพร่ภาพและวิดีโอ โดยอ้างว่าพบตัวหนอนขนาดเล็กกำลังเคลื่อนไหวอยู่บนเนื้อในชีสเบอร์เกอร์ที่สั่งให้ลูกวัย 3 ขวบ

เธอระบุว่าได้เก็บอาหาร ใบเสร็จ ภาพถ่าย และวิดีโอไว้เป็นหลักฐาน ส่วนแมคโดนัลด์ออสเตรเลียชี้แจงว่า หลังตรวจสอบกระบวนการปรุงและขั้นตอนภายในร้านแล้ว บริษัทเห็นว่าเหตุการณ์ดังกล่าวไม่น่าจะเกิดขึ้นระหว่างการเตรียมอาหารภายในร้าน

จากข้อมูลข่าวที่เผยแพร่ ยังไม่มีรายงานผลตรวจจากหน่วยงานอิสระที่ยืนยันว่าตัวหนอนเกิดขึ้นในขั้นตอนใด จึงควรถือว่าเป็นข้อร้องเรียนของลูกค้าและคำชี้แจงของบริษัท ไม่ใช่ข้อสรุปว่าร้านเป็นต้นเหตุของการปนเปื้อน

4. ฟันมนุษย์ในเฟรนช์ฟรายส์ที่ญี่ปุ่น

เดือนมกราคม 2015 แมคโดนัลด์ญี่ปุ่นออกมายอมรับว่า ก่อนหน้านั้นมีลูกค้าพบฟันมนุษย์ในเฟรนช์ฟรายส์ที่ซื้อจากสาขาแห่งหนึ่งในนครโอซากา โดยห้องปฏิบัติการภายนอกตรวจสอบแล้วระบุว่าวัตถุดังกล่าวเป็นฟันมนุษย์จริง แต่ไม่สามารถยืนยันได้ว่าปะปนเข้าไปในอาหารจากขั้นตอนใด

ในช่วงใกล้เคียงกัน บริษัทยังได้รับข้อร้องเรียนเรื่องชิ้นส่วนไวนิลในนักเก็ตไก่ และชิ้นส่วนพลาสติกจากเครื่องทำไอศกรีมในซันเดที่ขายในอีกสาขาหนึ่ง เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้ผู้บริหารต้องออกมาขอโทษและประกาศว่าจะเร่งตรวจสอบมาตรการควบคุมคุณภาพ

5. ซากหนูติดมากับผักโขมในแซนด์วิช

เดือนตุลาคม 2015 เจย์ อาร์มสเตด สั่งแซนด์วิชจากร้านซับเวย์ในเมืองลินคอล์นซิตี รัฐโอเรกอน สหรัฐอเมริกา เมื่อพนักงานตักผักโขมจากก้นภาชนะใส่ลงในแซนด์วิช กลับมีซากหนูขนาดเล็กติดขึ้นมาด้วย

เจ้าหน้าที่สาธารณสุขตรวจสอบร้านและระบุว่า ไม่พบหลักฐานว่าหนูมาจากภายในสถานที่ โดยสันนิษฐานว่าน่าจะติดมากับถุงผักโขมจากภายนอก เจ้าหน้าที่ประเมินว่าความเสี่ยงที่ลูกค้าจะป่วยจากเหตุการณ์นี้อยู่ในระดับต่ำ

ทางร้านคืนเงินให้ลูกค้า ทิ้งวัตถุดิบในบริเวณเตรียมอาหารทั้งหมด และทำความสะอาดร้านอย่างละเอียด ก่อนที่เจ้าหน้าที่สาธารณสุขจะอนุญาตให้ดำเนินกิจการต่อ

เมื่อพบสิ่งแปลกปลอมในอาหารควรทำอย่างไร?

สิ่งสำคัญคือควรหยุดรับประทานทันที และอย่ารีบทิ้งอาหารหรือบรรจุภัณฑ์ เพราะอาจจำเป็นสำหรับการตรวจสอบ ควรถ่ายภาพสิ่งที่พบ เก็บใบเสร็จ จดวัน เวลา และสถานที่ซื้อให้ครบถ้วน จากนั้นติดต่อร้านหรือบริษัทเพื่อแจ้งเหตุ

หากสิ่งแปลกปลอมมีลักษณะเสี่ยง เช่น ของมีคม เลือด สารเคมี หรือทำให้เกิดอาการผิดปกติ ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสโดยตรงและติดต่อหน่วยงานสาธารณสุขในพื้นที่ รวมถึงเข้ารับการประเมินจากบุคลากรทางการแพทย์เมื่อจำเป็น

เหตุการณ์ทั้ง 5 กรณีสะท้อนว่า ระบบควบคุมคุณภาพช่วยลดความผิดพลาดได้ แต่ไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะไม่มีปัญหาเกิดขึ้นเลย ขณะเดียวกัน การพิจารณาข่าวลักษณะนี้ก็ควรแยกให้ชัดระหว่าง “สิ่งที่ลูกค้ากล่าวอ้าง” “ผลการตรวจสอบ” และ “ข้อสรุปของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง” เพื่อไม่ให้ตัดสินร้านค้าหรือบุคคลจากข้อมูลเพียงด้านเดียว