7 สิ่งที่คุณอาจไม่รู้ เกี่ยวกับการใช้ชีวิตบนเรือพิฆาต

ถึงแม้เรือบรรทุกเครื่องบินจะเป็นภาพจำของกองทัพเรือสหรัฐฯ เพราะมีขนาดใหญ่และมักปรากฏในภาพยนตร์หรือข่าวอยู่เสมอ แต่ เรือพิฆาตติดขีปนาวุธ ก็เป็นเรือรบอเนกประสงค์ที่มีบทบาทสำคัญไม่แพ้กัน

เรือประเภทนี้สามารถปฏิบัติภารกิจได้หลายรูปแบบ ทั้งการป้องกันภัยทางอากาศ การต่อต้านเรือผิวน้ำ และการต่อต้านเรือดำน้ำ โดยสามารถทำงานอย่างอิสระหรือร่วมกับกองเรือประเภทต่าง ๆ ได้

อย่างไรก็ตาม เบื้องหลังเทคโนโลยีและอาวุธที่ดูน่าเกรงขาม คือชีวิตของลูกเรือจำนวนมากที่ต้องทำงานและพักอาศัยร่วมกันในพื้นที่จำกัดเป็นเวลานาน ซึ่งแตกต่างจากภาพสวยงามที่เห็นในภาพยนตร์อยู่ไม่น้อย...

1. เมาเรือได้ แม้จะมีประสบการณ์

สิ่งแรกที่ลูกเรือแทบทุกคนต้องเจอคือ อาการเมาเรือ ถึงแม้หลายคนจะคิดว่าตัวเองแข็งแรงหรือไม่เคยเมารถมาก่อน แต่เมื่อเรือออกสู่ทะเล คลื่นจะทำให้ตัวเรือเอียง โยก และสั่นสะเทือนอยู่ตลอดเวลา

โดยเฉพาะช่วงที่ทะเลมีพายุหรือคลื่นสูง เรืออาจโคลงอย่างรุนแรงจนการเดินหรือทำงานตามปกติกลายเป็นเรื่องยาก แม้แต่การเตรียมอาหารก็อาจต้องปรับให้เหมาะกับสภาพของเรือ

ร่างกายของลูกเรือส่วนใหญ่อาจค่อย ๆ ปรับตัวเมื่ออยู่กลางทะเลนานขึ้น แต่หากเผชิญคลื่นลมรุนแรง อาการเมาเรือก็สามารถกลับมาได้อีก ไม่ว่าจะมีประสบการณ์มากแค่ไหนก็ตาม...

2. การนอนต่อเนื่องเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก

การพักผ่อนก็เป็นอีกเรื่องที่ไม่ง่าย เพราะหลังจากทำงานประจำในแต่ละวันแล้ว ลูกเรือยังต้องผลัดเวรกันดูแลเรือตลอด 24 ชั่วโมง

บางคนต้องคอยสังเกตการณ์ บางคนเฝ้าระบบเรดาร์ บางคนควบคุมเรือหรือช่วยงานด้านการเดินเรือ นอกจากนี้ยังมีการฝึกซ้อม การเติมเชื้อเพลิงกลางทะเล การรับเสบียง และภารกิจฉุกเฉินที่อาจเกิดขึ้นนอกเวลางาน

ด้วยตารางงานเช่นนี้ การได้นอนอย่างต่อเนื่องหลายชั่วโมงจึงไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นได้เสมอ ลูกเรือต้องเรียนรู้ที่จะพักผ่อนตามช่วงเวลาที่มี และพร้อมกลับเข้าประจำหน้าที่เมื่อได้รับคำสั่ง

3. ของเสียบนเรือต้องผ่านระบบจัดการเฉพาะ

การใช้ชีวิตร่วมกับผู้คนจำนวนมากในพื้นที่เล็ก ๆ ยังทำให้เรื่องห้องน้ำและการกำจัดของเสียเป็นงานระบบที่สำคัญ

เรือจะมีอุปกรณ์สำหรับกักเก็บหรือบำบัดสิ่งปฏิกูลก่อนจัดการตามข้อกำหนดของพื้นที่ที่เรือกำลังปฏิบัติการอยู่ หากอยู่ในเขตที่ห้ามปล่อยของเสีย เรือจะต้องเก็บไว้เพื่อนำไปสูบออกยังสถานีบนฝั่ง หรือจัดการเมื่อเดินทางออกนอกพื้นที่ควบคุมแล้ว

ดังนั้น การปล่อยของเสียไม่ได้หมายความว่าเรือสามารถนำสิ่งปฏิกูลที่ยังไม่ผ่านการจัดการทิ้งลงทะเลได้ตามต้องการ เพราะยังขึ้นอยู่กับระบบบำบัด กฎหมาย และข้อจำกัดของแต่ละพื้นที่ด้วย

4. พื้นที่ส่วนตัวแทบไม่มี

สภาพความเป็นอยู่ของลูกเรือไม่ได้สะดวกสบายเหมือนในภาพยนตร์ นายทหารบางตำแหน่งอาจมีพื้นที่พักเฉพาะ แต่ลูกเรือส่วนใหญ่ต้องพักรวมกันในห้องที่มีเตียงสองหรือสามชั้นเรียงอยู่ใกล้กัน

แต่ละห้องอาจมีผู้พักอาศัยหลายคน ทุกคนต้องอยู่กับเสียงกรน เสียงพูดคุย เสียงเปิดปิดประตู และการเข้าออกห้องตลอดเวลา

พื้นที่สำหรับเก็บของส่วนตัวก็มีจำกัด ลูกเรือจึงต้องจัดของให้เป็นระเบียบและใช้พื้นที่ร่วมกันอย่างมีวินัย การพักผ่อนและการใช้ชีวิตประจำวันจึงต้องอาศัยทั้งความอดทนและการปรับตัวเป็นอย่างมาก!!

5. การค้นหาเรือดำน้ำซับซ้อนกว่าที่เห็นในภาพยนตร์

ถึงแม้เรือพิฆาตจะมีอุปกรณ์ตรวจจับที่ทันสมัย แต่ภารกิจที่ยากที่สุดอย่างหนึ่งคือ การต่อต้านเรือดำน้ำ

หลายคนอาจคิดว่าเพียงใช้โซนาร์ส่งคลื่นเสียงออกไปก็สามารถหาเป้าหมายได้ทันที แต่ในความเป็นจริง โซนาร์มีทั้งระบบแบบ Active ซึ่งส่งสัญญาณออกไป และระบบแบบ Passive ซึ่งคอยรับฟังเสียงในทะเลโดยไม่ส่งสัญญาณ

การใช้โซนาร์แบบ Passive ช่วยลดโอกาสเปิดเผยตำแหน่งของเรือ แต่เป้าหมายที่เงียบมากก็อาจตรวจจับได้ยาก ส่วนโซนาร์แบบ Active สามารถช่วยค้นหาวัตถุใต้น้ำที่เงียบเกินกว่าจะรับฟังได้ แต่การส่งคลื่นเสียงก็อาจทำให้ฝ่ายอื่นตรวจพบการทำงานของเรือได้เช่นกัน

ลูกเรือจึงต้องวิเคราะห์เสียงและข้อมูลจากอุปกรณ์หลายชนิดร่วมกัน กระบวนการค้นหาอาจใช้เวลานาน และบางครั้งก็ไม่พบเป้าหมายเลย เพราะเรือดำน้ำสมัยใหม่ถูกออกแบบมาให้เงียบมากที่สุดเท่าที่จะทำได้!!

6. ทุกคนต้องเรียนรู้การดับเพลิงและควบคุมความเสียหาย

อีกเรื่องที่ทุกคนบนเรือต้องเรียนรู้คือ การดับเพลิงและการควบคุมความเสียหาย เนื่องจากภายในเรือมีทั้งเชื้อเพลิง ระบบไฟฟ้า เครื่องจักร และวัตถุอันตรายจำนวนมาก

หากเกิดไฟไหม้กลางทะเล ลูกเรือไม่สามารถวิ่งหนีออกจากเรือได้เหมือนการหนีออกจากอาคารบนบก เพราะเรือคือทั้งสถานที่ทำงาน ที่พักอาศัย และพื้นที่ปลอดภัยเพียงแห่งเดียวในขณะนั้น

ทุกคนตั้งแต่ผู้บังคับการไปจนถึงลูกเรือใหม่จึงต้องได้รับการฝึกให้สามารถช่วยกันควบคุมไฟ อุดรอยรั่ว แยกพื้นที่เสียหาย และรักษาความสามารถในการลอยตัวของเรือเอาไว้

ชีวิตบนเรือพิฆาตจึงไม่ได้มีเพียงการควบคุมอาวุธหรือออกปฏิบัติภารกิจเท่านั้น แต่ยังหมายถึงการทำงานเป็นกะ การอยู่ร่วมกับคนจำนวนมาก การพักผ่อนอย่างจำกัด และการเตรียมพร้อมรับเหตุฉุกเฉินอยู่เสมอ