5 สิ่งแปลกประหลาดที่สุด ที่ถูกสั่งห้ามในประเทศจีน

ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีรัฐบาลพรรคเดียว คือ "พรรคคอมมิวนิสต์จีน" ซึ่งมีอำนาจในการออกกฎหมาย ควบคุมสื่อ และ กำหนดสิ่งที่ประชาชนทำหรือพูดได้ ซึ่งรัฐบาลให้เหตุผลว่า "การควบคุมเหล่านี้มีไว้เพื่อรักษาความมั่นคง ความสงบเรียบร้อย และ ป้องกันข้อมูลที่เป็นอันตราย" แต่หลายองค์กรด้านสิทธิมนุษยชนและนักวิชาการก็มองว่า "มาตรการหลายอย่างเป็นการจำกัดเสรีภาพ ในการแสดงความคิดเห็น ศาสนา และ การเข้าถึงข้อมูล!!"

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จีนได้ขยายการใช้เทคโนโลยีเพื่อช่วยในการบริหารประเทศ เช่น ระบบกล้องวงจรปิดที่มีการจดจำใบหน้า การตรวจสอบกิจกรรมบนอินเทอร์เน็ต และ ระบบลงโทษผู้ที่ฝ่าฝืนกฎหมายหรือข้อบังคับบางอย่าง นอกจากนี้ยังมีระบบที่เรียกว่า "เครดิตทางสังคม" ซึ่งจริงๆแล้วเป็นกลุ่มของระบบหลายแบบที่ใช้ในพื้นที่หรือหน่วยงานต่างๆ ไม่ใช่ระบบเดียวที่ใช้ทั่วประเทศอย่างที่มักถูกเล่าต่อกัน โดยระบบเหล่านี้อาจมีผลต่อผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาลหรือกฎระเบียบบางประเภท เช่น การจำกัดการเดินทางในบางกรณี แต่รายละเอียดแตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่

ด้วยแนวทางการควบคุมที่เข้มงวด ทำให้มีหลายสิ่งที่ถูกจำกัดหรือถูกแบนในจีน ซึ่งบางเรื่องอาจฟังดูแปลกสำหรับคนต่างประเทศ โดยตัวอย่างแรก คือ "ภาพยนตร์หรือรายการโทรทัศน์ที่เกี่ยวกับผี วิญญาณ หรือ สิ่งเหนือธรรมชาติ รวมถึงเรื่องราวการเดินทางข้ามเวลา" ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ถูกห้ามทุกเรื่อง แต่สื่อประเภทนี้มักถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวด เพราะหน่วยงานกำกับดูแลมองว่าเนื้อหาบางแบบ ส่งเสริมความเชื่อโชคลาง หรือ อาจบิดเบือนประวัติศาสตร์ได้ ภาพยนตร์ต่างประเทศบางเรื่องจึงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าฉายในจีน หรือ ถูกตัดบางฉากก่อนฉาย ส่วนละครหรือภาพยนตร์ที่ใช้การเดินทางข้ามเวลาไปเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ในอดีต ก็เคยถูกวิจารณ์จากหน่วยงานรัฐว่า "ทำให้ประวัติศาสตร์กลายเป็นเรื่องไร้สาระ" เช่น "เจาะเวลาหาจิ๋นซี" จึงทำให้ผู้ผลิตจำนวนมากหลีกเลี่ยงเนื้อหาแนวนี้

อีกเรื่องหนึ่ง คือ "การตั้งชื่อบริษัท" รัฐบาลจีนมีกฎเกี่ยวกับชื่อบริษัทที่เข้มงวด โดยกำหนดว่า "ชื่อต้องไม่ยาวเกินไป ไม่ใช้ถ้อยคำที่ไม่เหมาะสม ไม่สร้างความสับสน และ ไม่เกี่ยวข้องกับประเด็นทางการเมืองที่อ่อนไหว" บริษัทที่ตั้งชื่อแปลกเกินไป หรือ ใช้คำที่อาจเชื่อมโยงกับองค์กรหรือแนวคิดที่รัฐบาลไม่ยอมรับ อาจถูกปฏิเสธการจดทะเบียนหรือถูกสั่งให้เปลี่ยนชื่อ โดยกฎเหล่านี้ทำให้ชื่อบริษัทในจีนมีรูปแบบที่เป็นทางการมากขึ้น แม้ว่าก่อนหน้านั้นจะเคยมีธุรกิจจำนวนมาก ที่ตั้งชื่อแปลกและสร้างเสียงหัวเราะบนโลกออนไลน์ก็ตาม...

ในช่วงการระบาดของโควิด เกมดังอย่าง "Plague Inc." ซึ่งให้ผู้เล่นสร้างและแพร่โรคระบาดไปทั่วโลก ได้รับความนิยมอย่างมาก แต่ไม่นานหลังจากนั้น เกมก็ถูกนำออกจากร้านค้าแอปในจีน โดยทางการระบุเพียงว่า "เกมมีเนื้อหาที่ผิดกฎหมายตามกฎหมายของจีน" ดดยไม่ได้ให้รายละเอียดเพิ่มเติม ซึ่งเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงที่รัฐบาลกำลังควบคุมข้อมูลเกี่ยวกับโควิดอย่างเข้มงวด จึงมีหลายฝ่ายเชื่อว่า "การแบนอาจเกี่ยวข้องกับบรรยากาศทางการเมืองในช่วงนั้น" ถึงแม้ว่าผู้พัฒนาเกมจะย้ำว่า "เกมเป็นเพียงเกมจำลองสถานการณ์" และ ต่อมายังเพิ่มโหมดที่ให้ผู้เล่นช่วยหยุดยั้งโรคระบาด รวมถึงบริจาคเงินสนับสนุนงานวิจัยวัคซีนด้วยก็ตาม แต่จีนก็ยังคงแบนอยู่ดี...

อีกตัวอย่างหนึ่ง คือ "การเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาส" ถึงแม้ว่าตามห้างสรรพสินค้าและร้านค้าหลายแห่งในจีน จะยังมีการตกแต่งและจัดโปรโมชั่นช่วงคริสต์มาส แต่ในบางพื้นที่ หน่วยงานท้องถิ่นเคยออกคำสั่งให้โรงเรียนหรือหน่วยงานของรัฐ หลีกเลี่ยงการจัดกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับคริสต์มาส โดยให้เหตุผลว่า "ควรส่งเสริมวัฒนธรรมจีน มากกว่าวัฒนธรรมจากตะวันตก!!" ในขณะเดียวกัน กลุ่มศาสนาที่ไม่ได้จดทะเบียนกับรัฐก็อาจถูกควบคุมอย่างเข้มงวด ทำให้คริสเตียนบางกลุ่มต้องจัดพิธีทางศาสนาอย่างไม่เปิดเผย อย่างไรก็ตาม การบังคับใช้มาตรการเหล่านี้ จะแตกต่างกันไปในแต่ละเมืองและแต่ละช่วงเวลา ไม่ได้เหมือนกันทั่วประเทศ

เรื่องสุดท้ายที่ได้รับความสนใจจากทั่วโลก คือ "กฎเกี่ยวกับการไลฟ์สดบนอินเทอร์เน็ต" เมื่อแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมได้รับความนิยม รัฐบาลจีนได้ออกกฎควบคุมเนื้อหาอย่างละเอียด โดยห้ามการแสดงที่ถูกมองว่า "เป็นสื่อลามกหรือยั่วยุทางเพศ" ซึ่งสื่อของรัฐเคยยกตัวอย่างว่า "การกินกล้วยในลักษณะยั่วยวน ก็เป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม สำหรับการไลฟ์สด" จนกลายเป็นข่าวที่ถูกพูดถึงไปทั่วโลก นอกจากนี้ ผู้ให้บริการแพลตฟอร์มยังต้องตรวจสอบเนื้อหาตลอดเวลา และ ผู้ถ่ายทอดสดจำนวนมากต้องยืนยันตัวตนตามกฎของทางการ เพื่อให้สามารถติดตามผู้กระทำผิดได้ หากมีการเผยแพร่เนื้อหาที่ผิดกฎหมาย...