ความสำคัญของการศึกษาข้อกฎหมายก่อนการแสดงความคิดเห็นในประเด็นสาธารณะ: กรณีศึกษาการเดินธุดงค์บนไหล่ทาง

        จากกรณีที่เด็ก 11 ปี ได้ขับรถกระบะพุ่งชนคณะพระสงฆ์ที่กำลังเดินธุดงค์ ที่จังหวัดมุกดาหาร จนมีพระมรณภาพถึง 9 รูป และมีพระที่ได้รับบาดเจ็บ 20 รูป ในเวลาต่อมา จากเรื่องราวดังกล่าวนี้เอง ล่าสุดได้มีผู้หญิงรายหนึ่งโพสต์เฟซบุ๊ค เกี่ยวกับอุบัติเหตุพระธุดงค์เดินไหล่ทาง โดยระบุว่า  ถนนของรถ ไม่ใช่ที่เดินของพระ ต่อให้เด็กไม่ชนวันนี้ วันหน้ายังมีคนเมา คนเบรกแตก คนวูบเพราะโรค หยุดเดินธุดงค์ข้างทางได้แล้ว และยังโพสต์อีกว่า มีพระธรรมวินัยข้อที่เท่าไหร่ อนุญาตให้พระสงฆ์เดินธุดงค์ข้างทาง เอามาให้เห็นเป็นบุญตาหน่อยค่ะ พอดีจบแต่ธรรมเอกไม่เคยเจอ

ในเวลาต่อมา 

        จ่าบูม พี่หมู่หมวกทอง เจ้าหน้าที่ตำรวจสายตรวจ สภ.สองพี่น้อง จ.สุพรรณบุรี ได้โพสต์ข้อกฎหมายเกี่ยวกับการใช้ไหล่ทางระบุว่า พ.ร.บ.จราจรทางบก มาตรา 103 ระบุว่า ทางใดที่มีทางเท้าหรือไหล่ทางอยู่ข้างทางเดินรถ ให้คนเดินเท้า เดินบนทางเท้าหรือไหล่ทางนั้น แต่ถ้าทางนั้นไม่มีทางเท้าอยู่ข้างทางเดินรถ ให้คนเดินทางเท้าเดินชิดขอบทางด้านขวาของตน

หลักการเดินไหล่ทาง ต้องเดินสวนทิศทางการจราจร หรือเดินชิดขวา หากถนนเส้นนั้นไม่มีทางเท้า

        และจำเป็นต้องเดินบนไหล่ทาง กฎหมายกำหนดให้คนเดินเท้า ต้องเดินชิดขอบทางของตนเอง ซึ่งจะสวนทางกับรถที่วิ่งมากฎหมายมีระบุไว้ชัดเจน ก่อนที่จะโพสต์อะไรลงไป ควรที่จะคิดไตร่ตรองให้ดีก่อน ไม่ใช่ให้คนอื่นเห็นแล้วขำ

จากกรณีที่ตำรวจได้ออกมาแสดงความคิดเห็นให้ความรู้ในทางกฎหมายนั้นเชื่อโยงไปถึงกรณีของหญิงรายนี้ที่ออกมาโพสต์ข้อความ ให้ข้อคิดว่าก่อนจะโพสต์หรือแสดงความคิดเห็นในเรื่องอะไรควรศึกษาหาความรู้ให้เข้าใจถึงตัวบทกฎหมายก่อน