เรื่องราวชีวิตอันน่าเศร้าที่ไม่ค่อยมีใครรู้ ของเหล่าสาวใช้ในวังสมัยราชวงศ์ชิง

เมื่อพูดถึงชีวิตในพระราชวังต้องห้ามของจีนสมัยราชวงศ์ชิง หลายคนมักจินตนาการถึงความหรูหรา เสื้อผ้าไหมราคาแพง อาหารชั้นเลิศ และ ชีวิตที่เต็มไปด้วยอภิสิทธิ์ โดยเฉพาะภาพของฮาเร็มจักรพรรดิที่มักถูกถ่ายทอดในละครย้อนยุคว่า "เต็มไปด้วยความงดงามและอำนาจ" แต่ในความเป็นจริงแล้ว เบื้องหลังประตูวังสีแดงอันยิ่งใหญ่ กลับมีชีวิตของผู้หญิงจำนวนมากที่ต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมาน และ แทบไม่มีสิทธิ์กำหนดชะตาชีวิตของตัวเองเลย ซึ่งคนกลุ่มนั้นก็คือ "นางกำนัล" หรือ "สาวใช้ในวังหลวง"

"นางกำนัล" ในสมัยราชวงศ์ชิงส่วนใหญ่มาจากครอบครัวในระบบ "แปดกองธง" ซึ่งเป็นกลุ่มตระกูลที่ขึ้นตรงต่อราชสำนัก เด็กสาวจำนวนมากถูกคัดเลือกเข้าวังตั้งแต่อายุเพียง 15 หรือ 16 ปี บางคนยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นเหมือนคนทั่วไป ก็ต้องถูกพาเข้าสู่โลกอีกใบ โลกที่เต็มไปด้วยกฎระเบียบ ความหวาดกลัว และ การควบคุมอย่างเข้มงวด ตั้งแต่วินาทีที่พวกเธอก้าวผ่านประตูวัง ชีวิตก็แทบถูกตัดขาดจากโลกภายนอกทันที!! หลายคนไม่ได้พบครอบครัวอีกเป็นเวลาหลายปี บางคนไม่เคยได้กลับบ้านเลยตลอดชีวิต...

ชีวิตประจำวันของ "นางกำนัล" ไม่ใช่เรื่องสบายอย่างที่คนภายนอกคิด พวกเธอต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ทำงานรับใช้เจ้านายทั้งวัน ไม่ว่าจะเป็นจัดเสื้อผ้า ชงชา ทำความสะอาด เตรียมอาหาร หรือ คอยรับคำสั่งตลอดเวลา ทุกการเคลื่อนไหวต้องระวังอย่างมาก เพราะหากทำผิดเพียงเล็กน้อยก็อาจถูกดุด่า เฆี่ยนตี หรือ ถูกลงโทษหนักได้ พระราชวังที่ดูสวยงามสำหรับคนนอก แท้จริงแล้วสำหรับ "นางกำนัล" จำนวนมาก มันเหมือนคุกขนาดใหญ่ที่ไม่มีอิสระ และ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตของพวกเธอ คือ เรื่องเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ เพราะในวังหลวงมีกฎเข้มงวดมากเกี่ยวกับสายเลือดของราชวงศ์ หากนางกำนัลคนใดเกิดตั้งครรภ์โดยไม่ได้รับอนุญาต เรื่องนั้นอาจกลายเป็นปัญหาใหญ่ ด้วยเหตุนี้จึงมีเรื่องเล่าจากบันทึกและความทรงจำ ของผู้ที่เคยอยู่ในวังว่า "นางกำนัลจำนวนหนึ่งถูกบังคับให้กินยาบางชนิดเป็นเวลานาน เพื่อลดโอกาสการมีบุตร" แม้นักประวัติศาสตร์บางคนยังถกเถียงกันว่า "รายละเอียดทั้งหมดจริงแค่ไหน?" แต่สิ่งที่แน่นอน คือ "ชีวิตในวังเต็มไปด้วยความเครียด ความกดดัน และ สภาพแวดล้อมที่ส่งผลเสียต่อสุขภาพ ของผู้หญิงอย่างมาก!!"

"หยู เต๋อ หลิง" ซึ่งเคยรับใช้ "พระนางซูสีไทเฮา" ได้บันทึกไว้ว่า "นางกำนัลหลายคนมีสุขภาพย่ำแย่ จากการทำงานหนักและความเครียดสะสม บางคนร่างกายอ่อนแอจนป่วยเรื้อรัง บางคนมีปัญหาเรื่องระบบสืบพันธุ์ จนไม่สามารถมีลูกได้ แม้เมื่อออกจากวังแล้ว ชีวิตก็ไม่ได้กลับมาเป็นปกติง่ายๆ เพราะช่วงเวลาหลายปีที่ถูกจำกัดอิสระ ทำให้พวกเธอแทบไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตในสังคมภายนอกเลย" นอกจากนี้ในวังยังมีการลงโทษที่รุนแรงสำหรับผู้ที่ทำผิดกฎ เรื่องเล่าหลายเรื่องกล่าวถึงการเฆี่ยนตี การอดอาหาร หรือ การทรมานในรูปแบบต่างๆ บางครั้งถึงขั้นเสียชีวิต แม้เรื่องเล่าบางอย่างอาจถูกแต่งเติมเมื่อเวลาผ่านไป แต่ก็สะท้อนให้เห็นว่าชีวิตในฮาเร็มไม่ได้งดงามเหมือนในละคร หลายคนใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัวตลอดเวลา เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไรจะถูกลงโทษ หรือ ถูกกลั่นแกล้งจากคนที่มีอำนาจสูงกว่า

จักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีน คือ "ปูยี" ก็เคยเล่าไว้ในบันทึกความทรงจำว่า "ผมเห็นภาพชีวิตอันน่าสงสารของนางกำนัลมาตั้งแต่เด็ก หลายคนดูเหนื่อยล้า เงียบขรึม และ หวาดกลัว พวกเธอไม่มีสิทธิ์พูด ไม่มีสิทธิ์แสดงความรู้สึก และ ต้องคอยก้มหน้าเชื่อฟังคำสั่งอยู่เสมอ ภาพเหล่านี้แตกต่างจากภาพความสวยงามของวังหลวงที่คนทั่วไปมองเห็นอย่างสิ้นเชิง!!" แม้นางกำนัลบางคนอาจมีโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต หากบังเอิญได้รับความสนใจจากจักรพรรดิหรือเชื้อพระวงศ์ แล้วถูกเลื่อนขึ้นเป็นสนม แต่เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นน้อยมาก ผู้หญิงส่วนใหญ่ในวังใช้ชีวิตเงียบๆ โดยไม่มีใครจดจำ พวกเธอแก่ตัวลงท่ามกลางกำแพงวัง ใช้ชีวิตซ้ำๆทุกวัน และ รอวันที่จะได้รับอนุญาตให้ออกจากวัง...

โดยปกติแล้ว "นางกำนัล" บางส่วนจะถูกปล่อยตัวเมื่ออายุประมาณ 25 ถึง 30 ปี แต่ตอนนั้นชีวิตของพวกเธอก็เปลี่ยนไปมากแล้ว หลายคนเสียช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิต ไปกับการรับใช้ในวัง เมื่อกลับออกมา พวกเธอมักแต่งงานยาก เพราะอายุมากกว่าผู้หญิงทั่วไปในยุคนั้น บางคนมีปัญหาสุขภาพ บางคนไม่มีครอบครัวรองรับอีกแล้ว และ หลายคนมีบาดแผลทางจิตใจ จากชีวิตในวังจนไม่สามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ง่ายๆ